Sanatta Büyük Sarsıntı Çok Yakında! Yapay Zeka Çağında Spekülatif Soyutun Sonu ve Asli Misyona Dönüş
Yukarıdaki resmi sadece ismini vererek Aİ Gemini (Yapay zeka) yükledim. Ve soyut, özellikle soyut dışavurum resme yön vermiş altmışlı yetmişli yıllarda her biri bu alanda otoriter kabul edilen sanat eleştirmenlerinin benim bu resmimi yorumlamasını istedim. Gemini, bu eleştirmenlerin kendi sanat görüşü perspektifinden yine kendi üsluplarıyla benim resmimle ilgili şu yorumları verdi.Clement Greenberg: 'Safiyet ve Düzlemsellik''Bu tabloya baktığımda gördüğüm şey, figüratif unsurların resmin kaçınılmaz kaderi olan 'düzlemsellik' (flatness) ile olan amansız savaşıdır. Sanatçı, merkezi figürün devasa gözlerini ve sarmal yanaklarını kullanarak optik bir merkez yaratmış olsa da, renklerin çiğliği ve kontürlerin sertliği bizi sürekli yüzeye geri itiyor. Arka plandaki bulutsu atmosferik derinlik vaadi, ön plandaki baskın geometrik formlar tarafından bir illüzyon olmaktan çıkarılmış. Resim, dış dünyadaki bir nesneye (bir kadına veya bir canavara) benzemeye çalıştığı ölçüde başarısızdır; ancak boyanın ve çizginin otonom enerjisini temsil ettiği ölçüde 'modern'dir. Eğer sanatçı bu resimle bir hikaye anlatmaya çalışıyorsa, o zaman edebiyata teslim olmuştur ve modernizmin safiyetinden uzaklaşmıştır.'2. Harold Rosenberg: 'Eylem ve Dramatik Alan''Burada bir 'resim' değil, bir 'olay' (event) görüyorum. Tuval, sanatçının zihnindeki canavarlarla ve formlarla güreştiği bir arenaya dönüşmüş. Bu formlar birer temsil değil, sanatçının fırça darbeleriyle o an gerçekleştirdiği varoluşsal bir hamledir. Figürlerin grotesk yapısı, sanatçının dış dünyaya değil, kendi içsel gerilimine verdiği bir tepkidir. Bakışlardaki yoğunluk, bir niyetin değil, bir 'eylemin' sonucudur. Sanatçının burada neyi resmettiği önemli değildir; önemli olan, bu formları bu şekilde deforme ederken yaşadığı o anlık dramadır. Tuval, sanatçının hayatının bir parçası olarak kalmıştır; bu yüzden resim bitmiş bir nesne değil, sürmekte olan bir çığlıktır.'
