Bu içerik Onedio üyesi kullanıcı tarafından üretilmiş, Onedio editör ekibi tarafından müdahale edilmemiştir. Siz de Onedio’da dilediğiniz şekilde içerik üretebilirsiniz.

Dünyaya Açılan Pencere Venezuela'da Ne Giymeli?

 > -
3 dakikada okuyabilirsiniz

Dünyaya Açılan Pencere Venezuela'da Ne Giymeli?

Dünyaya Açılan Pencere  Venezuela'da Ne Giymeli?

Normal olarak haber peşinde koşarken ne giyeceğime çok kafa yormam aslında. Temiz bir gömlek ve önemli biriyle görüşeceksem belki bir kravat yeterlidir.

İş sırasında ne renk giyeceğim konusunda ise hayatımda hiç bir zaman kaygı duymamıştım, ta ki başkanlık seçimlerini izlemek için Venezuela'ya gelene kadar.

Görev süresi bitmekte olan Hugo Chavez devlet başkanlığı koltuğunda 14. yılını tamamlıyor ama şu anda Henrique Capriles karşısında en zorlu seçim sınavıyla karşı karşıya. Muhalefetin adayı Capriles genç, temiz yüzlü ve kendine has bir çekiciliği olan bir adam.

Fakat aslında burada karşı karşıya olan iki birey değil, daha ziyade iki rakip sistem. Hugo Chavez Venezuela'ya kendine özgü sosyalist devrimi getiren adam, Capriles ise seçmenine bilinen kapitalist yoldan gönenç vaadediyor.

Bu kadarını Venezuela'ya gelmeden de biliyordum. Ama daha seçim yarışını izlemeye başladığım ilk gün giysi tercihlerinin bir sorun olabileceğini öğrenecektim.

"Röportajları yapmaya o üstündekilerle gitmeyeceksin herhalde değil mi?" diye haykırdı bir meslektaşım. Öylesine dehşet içinde bakıyordu ki bana, iç çamaşırlarımla önemli bir bakanlığa girmek üzereyim sanırdınız.

"O... O gömlek" dedi. "Kırmızı gömlek giymişsin! Kafanı kırmalarını istiyorsun herhalde."

O an anladım. Kırmızı Venezuela'da sadece genel olarak sosyalizmi çağrıştıran bir simge değildi. Kırmızı Chavistaların yani Hugo Chavez ve programını destekleyenlerin üniformasıydı. Chavez mitingleri meydanları bir kırmızı deryasına çeviriyordu. Öyle kırmızı ki gözlerinizi hafif kıstığınızda militan bir Noel baba ordusuyla karşı karşıya olduğunuzu hayal edebilirdiniz.

Bu yetmezmiş gibi ortam da çok sertti. Evet, Venezuela bir demokrasi olabilir, ama son darbe girişiminin üzerinden sadece 10 yıl geçtiğini de unutmamalı. Siyasi şiddet hala, günlük hayatta yaşanan bir gerçek. Geçen hafta sonu muhalif başkan adayı Capriles'i destekleyen üç kişi bir mitinge giderken vurularak öldürüldüler. Ve bütün deliller Chavez taraftarlarının saldırısına uğradıklarına işaret ediyordu. Fakat şiddet bütün taraflarca başvurulan bir yöntem burada.

Bütün bunları kafamdan geçirdikten sonra kırmızı gömleğimi değiştirip ciddi, mavi bir gömlek giydim.

"Hımmm... Bundan da emin değilim" dedi meslektaşım. Mavi de, Capriles'in kullandığı renklerden biriydi ve kaçınılması gerekiyordu. Nihayetinde insan ille dayak yemek istiyorsa, bunu yanlış renk gömlek giymekten daha anlamlı sebeplerle yapması çok mümkündü.

"Turuncu giysem?" dedim. Asla olmazdı.

Sorun Capriles kampının birçok muhalefet partisinden oluşan bir ittifak olmasından kaynaklanıyordu. Dolayısıyla gökkuşağı renklerinin tümü sakıncalıydı. Turuncu, sarı, hep Capriles ittifakının parçası olan partileri temsil ediyordu. Neredeyse renk kalmamıştı giyecek.

Muhalefet bir adayın arkasında birleşmiş durumda. Hali vakti yerinde bir Venezuelalı "Capriles'i aslında çok sevmiyorum. Ama 14 yıldan sonra Chavez istemiyorum artık" dedi. Sırf bu seçimde oy kullanabilmek için tatilinin ortasında geri dönmüş. Capriles'e oy vereceklerin bir kısmı ise baştan Chavez'e inanıp sonra hayal kırıklığına uğrayanlar. Görüştüğüm bir öğretim üyesi, "Başta Chavez'e oy vermiştim. Ama iktidarın tek sahibi olmak istiyor artık" diyor.

Bütün bu bilgileri edinmem nasıl tarafsız bir kıyafet tutturacağım konusundaki açmazlarımı çözmedi. Hiç bir tarafa meylettiğime işaret etmeyecek giysiler bulmalıydım. Valizimde kalan tek tarafsız giysi, yeşil bir gömlekti. Ama o da biraz maviye çalıyordu. Bu durumda tam ikna olmamış bir 'Capriles'çi gibi mi görünecektim, yoksa çevreci bir Capriles yandaşı gibi mi?

Açık konuşmak gerekirse beni daha ziyade gömleğin buruşukluğu ve üç gün kirli torbasında bekledikten sonra pek de iyi kokmaması kaygılandırıyordu. Karakas'ın rutubetli ve sıcak sokaklarında giyilebilecek halde değildi kesinlikle. Ama yapılacak bir şey yoktu.

Giyilebilecek tek şeyim bu yeşil gömlekti. Dişimi sıkıp gömleği giydim ve görüşme yapacağım insanlardan, daha baştan, duyulamayan özürler dileyerek işe giriştim.

Haberin Tamamı İçin:

Bu içerik Onedio üyesi kullanıcı tarafından üretilmiş, Onedio editör ekibi tarafından müdahale edilmemiştir. Siz de Onedio’da dilediğiniz şekilde içerik üretebilirsiniz.

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!
YORUMLAR İÇİN TIKLAYINIZ

Başlıklar

DarbeHugo Chavez
Görüş Bildir