Virginia Woolf Anoreksi Miydi?

-
1 dakikada okuyabilirsiniz

Virginia Woolf Anoreksi Miydi?

Ünlü İngiliz yazarın büyük yeğeni Emma Woolf, büyük teyzesinin anoreksiya nervozadan mustarip olduğunu ileri sürdü.

Anoreksiyi nasıl yendiğini anlattığı “An Apple a Day: A Memoir of a Love and Recovery from Anorexia” adlı bir hatırat yazan Emma Woolf, The Mail’deki yazısında Virginia Woolf’u T. S. Eliot ve eşi Vivienne’in arasında gösteren 1932 tarihli fotoğrafı gördüğünde “acı verici bir teşhis anı” yaşadığını belirtiyor ve “Virginia’nın görüntüsü anoreksiden mustarip birinin izlerini taşıyordu,” diyor.

Teyzesinin çok sayıda mektup ve günlüğünü okumaya devam eden Emma Woolf ünlü yazarın 1913’teki üçüncü sinir krizi sırasında “anoreksi belirtilerinin aşikâr hale geldiğini” keşfetmiş. Woolf, kocası Leonard Woolf’un o dönemde “en zor ve üzücü problemin Virginia’ya birşeyler yedirmek” olduğunu yazdığına işaret ediyor.

Kilo alma korkusu mu yaşıyordu?

Virginia Woolf’un anoreksi hastası olduğu kocası tarafından hiçbir zaman telaffuz edilmese de, terimin 1873’te ortaya atılmış olmasına karşın teyzesinin yaşadığı dönemde yaygın olarak kullanılmadığını hatırlatıyor Emma Woolf ve Leonard Woolf’un şu yorumuna dikkat çekiyor: “Virginia’nın yemeğe karşı tutumunda her zaman tuhaf, az çok mantıksızca bir şeyler vardı. Ona, yeterince güçlü ve sağlıklı kalmasını sağlamak için yemek yedirmek olağanüstü güçtü. İlk bakışta sanırım (tamamen gereksiz olarak) kilo alma korkusu yaşadığı söylenebilir.”

“Yalnızca yemiyordu, o kadar!”

Hermione Lee de “Virginia Woolf” adlı biyografisinde ünlü yazarın haletiruhiyesinin fiziksel olarak bitkinlik ve yüksek nabız olarak dışa vurduğunu, yeme isteksizliği ve aşırı kilo kaybının ise bu fiziksel dışavurumların en uçlarından biri olduğunu yazıyor.

Lee, “Bu anoreksiya nervoza gibi görünse de anoreksi insanların bedenlerine karşı olan tutkularından doğuyor. Buradaki durumsa böyle değil gibi. Woolf sadece yemiyordu o kadar.”

Julia Briggs ise “Virginia Woolf: An Inner Life” adlı biyografisinde anoreksinin Woolf’un ana arazlarından biri olduğunu ve 1910’da birkaç ay boyunca hasta olan yazarın başağrısı, uykusuzluk ve anoreksiden mustarip olduğunu belirtiyor.

Haberin Tamamı İçin:

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!
YORUMLAR İÇİN TIKLAYINIZ

Başlıklar

Appleİngiltere
Görüş Bildir