Dünyaca Ünlü Yazar George Orwell'in Anlatımıyla ''Kurşunla Vurulmak'' Nasıl Bir Histir?

-
3 dakikada okuyabilirsiniz

Gerçek adı Eric Arthur Blair olan yazarı çoğu okuru George Orwell olarak ve bilhassa 1984 ile Hayvan Çiftliği adlı meşhur kitaplarından tanımaktadır. Oysa Orwell'in yazarlıktan başka yaptığı bir iş de 1937'de İspanya İç Savaşına katılarak bizzat cephede savaşmasıdır.

İç savaş sırasındaki tecrübelerini ''Katalonya'ya Selam'' (Homage to Catalonia) adlı eserinde kaleme alan Orwell bu anılarıyla İspanya savaşının iç yüzünü ortaya seriyor.

Özellikle milis kuvvetlerinin düzensizliği ve lojistik eksikliklere değinen yazar, İspanyolların kötü nişancı olduklarının yanında, çok cana yakın ve yardımsever bir kültüre sahip olduklarını da özellikle belirtiyor.

Birkaç ay cephede ve sonrasında Barcelona'da sokak savaşlarında bulunan George Orwell, 1937'de cephede nöbet tuttuğu sırada yaralanarak savaştan ayrıldı.

Orwell o günleri ve vuruluşunu anılarında şu satırlarla anlatıyor: 

Olay sabahın beşinde, koruyucu duvarın köşesinde oldu. Nöbet değiştirmeye hazırlanan askerlerle konuşuyordum. Aniden, sözümün ortasında bir şeyler hissettim. Muazzam bir şok hissettim. Acı falan yoktu, yalnız elektrik çarpmış gibi şiddetli bir şok. Sonra onunla birlikte aşırı bir zayıflık, hiçliğe doğru itilme duygusu.

Vurulduğumu hemen anladım. Ama yanı başımda bir tüfeğin kazara ateş alarak beni yaraladığını sandım. Bütün bunlar bir saniyeden daha az bir zaman aralığında oldu.

Hemen arkasından dizlerim büküldü, düşüyordum, başımı yere vurdum, ama neyse ki canım acımadı. Ağır yaralandığımın bilincindeydim ama olağan anlamında hiçbir ağrım sızım olmadı. Amerikalı, gömleğimi kesip açmak için bir bıçak istedi. Cebimde bir bıçak olduğunu biliyordum, çıkarmaya çabaladım, ama sağ kolumun felce uğradığını fark ettim.

Ancak bundan sonra neremden ve ne derecede yaralandığımı merak etmek aklıma geldi.

Hiçbir şey duymuyordum, ama merminin vücudumun ön tarafından bir yere saplandığının bilincindeydim. Konuşmaya çabalayınca sesimin olmadığını fark ettim, ağzımdan yalnızca zayıf bir mırıltı çıktı. Ama ikinci bir denemede nereden yaralandığımı sormayı becerdim, boğazından dediler.

Beni kaldırdıklarında ağzımdan bir dolu kan boşandı. Arkamda bir İspanyol'un ''kurşun boğazından girip ensesinden çıkmış'' dediğini işittim.

Boğazının ortasına kurşun yiyip de canlı kalan bir insan ya da hayvan hiç işitmemiştim. Kan ağzımın kenarından sızıyordu. Atardamar parçalanmış olmalı diye düşündüm. Her şey gözüme bulanık gözüküyordu. Kesinlikle öleceğimi düşünmem iki dakika kadar sürmüş olmalı.

İlk aklıma gelen karım oldu. İkinci düşüncem bana çok iyi uyan bu dünyadan ayrılıyor olmanın şiddetli üzüntüsüydü.

Bu budalaca talihsizlik beni öfkeden deliye çevirdi. Nasıl da anlamsızdı! Siperlerin köşesinde, bir saniyelik dikkatsizlik yüzünden vurulmak... Beni vuranın ne biçim bir adam olduğunu da düşündüm. İspanyol muydu yoksa yabancı mı, beni zımbaladığını biliyor muydu? Ve daha bunun gibi sorular aklıma geldi... Felce uğrayan kolum yeniden canlanıp acımaya başladığında beni sedyeye daha yeni yatırmışlardı. O sırada kolumu düşerken kırmış olabileceğim aklıma geldi.

George Orwell vurulduktan sonra Lérida'da bir hastaneye nakledilmiş ve buradaki doktorlar kendisine sesinin bir daha eskisi gibi çıkmayacağını söylemişler.

Sağ kolundaki kısmi felcin sebebi de kurşunun ensesindeki sinirleri delip geçmesiymiş. Neyse ki Orwell şanslıymış ve mermi atardamarını sadece birkaç santimle ıskalamış.

Bu tehlikeli savaş tecrübesinden sonra George Orwell ülkesi İngiltere'ye geri dönerek yazarlığa devam etti. Fakat talihsiz bir şekilde 10 yıl sonra tüberküloza yakalandı. 1950 yılında daha sadece 47 yaşında iken bu başarılı yazar hayata veda etti. Günümüze ise halen popülerliğini yitirmeyen iki kitabı, 1984 ve Hayvan Çiftliği kaldı.

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
mert-gurpinar

Okurken nedense aklıma Şehit Ömer Halisdemir geldi. Mekanı cennet olsun

ibrahim-nazim-gume

Benim de milyonlarca şehit geldi aklıma. Mekanları cennet olsun.

gzm-ynklr

Güzel bir paylaşım beğendim.George Orwell severim, hayvan çiftliği, ve 1984 beğenerek okudum.

musikisinas-don-vito

Senin olmayan bir savaş için savaşmak da garip. Ben meselâ niye gdip Suriye'deki gruplardan biri için savaşayım? Ama Avrupalılar bunu çok yapıyor. Önceleri Filistin için savaştılar, sonra "Bunlar solcu değil Antisiyonistmiş ya lan" deyip arkalarına bile bakmadan topuklayıp kaçtılar, e ondan önce de İspanya vardı. Şimdilerde gelip Pyd için savaştılar. Tıpkı Filistinli, silah tutan kadın figürleri gibi Pyd de silahlı kadınlar üzerinden pr yaptı, silah tutan kadın görünce dayanamıyorlarsa demek ki. Sonra bir kısmı Filistin'de olduğu gibi "Bunlar solcu değil ırkçıymış ya lan" deyip yine topukladı. Her tuzum var diyene hıyarla koşmak Avrupalı adeti galiba. Belki de yüzyıllarca hep aynı aileler tarafından yönetilmiş olmanın getirdiği bir şeydir. Biri Avusturya'da, onun kayınbiraderi İspanya'da, onun bacanağının eltisi İngiltere'de, onun gayrimeşru çocuğu Fransa'da deerken bütün Avrupa siyaseti aile içi kavga maahalli oluvermiş. E bunlar da mahalle kavgası edasıyla akraba gördükleri her yere koşup savaşmaya bayılır olmuşlar, ilginç gerçekten.

eto-demerzel

1984 ü 2019 türkiyesi yapın tamam bitti

kornisontursusu

1984 ve hayvan çiftliğini mutlaka herkes okumalı

FACEBOOK YORUMLARI

Başlıklar

Amerika Birleşik DevletleriArda TuranİngiltereİspanyaSavaşolay
Görüş Bildir