Instagram’da Sürekli Story Paylaşma İhtiyacı Hissediyorsanız Sizin İçin Kötü Bir Haberimiz Var!

-
3 dakikada okuyabilirsiniz

Sosyal medyada paylaştığımız her şey biz her ne kadar farklı biri izlenimi bıraktığımızı zannetsek de bizden izler taşır. Bu izler öylesine derin olabiliyor ki yapılan araştırmalar Instagram'da sık story paylaşma güdüsünün altında yatan farklı kodlar olduğunu söylüyor.

Neler söylüyorlar, kulak verelim.

Instagram paylaşımlarımız birkaç tıkla bizlerin emrinde olsa da kontrolü direkt olarak bizde değil. Bizim farkında olmadığımız çokça gösterge de paylaşımların ardında saklı.

Harvard ve Vermont Üniversitesi'nden araştırmacılar detaylı bir çalışma yürüttü. Tasarladıkları bir bilgisayar, kişilerin story ve fotoğraf paylaşma sıklığıyla bu paylaşımların içeriğini analiz etti.

Kontrollü ölçümlerde bu sistemin %70 oranında doğru teşhiste bulunduğunu da belirtelim.

Peki neyi teşhis etti diye soruyorsanız, paylaşım sıklığı ve paylaşımların niteliği kişilerin depresif ruh hallerine dair çokça iz ortaya çıkarıyordu, bunu teşhis etti.

Sistem şöyle çalışıyor: Dr. Christopher Danforth'a göre kişilerin story ve fotoğraf paylaşma sıklığı arttığında sistem olası bir akıl sağlığı sorunu için tetikleniyor, ölçümler başlıyor.

Kişiler doktora gittiklerinde teşhis edileceklerinden haberdar oldukları için söylemlerinde kimi değişikliklere gidebilseler de analiz edildiklerini tahmin etmedikleri Instagram gibi bir sosyal mecradaki rahatlıkları araştırmacıları doğru sonuca yaklaştırdı.

Artan sıklığa bakılarak ön teşhis koyulan kişiler üzerinde yapılan detaylı muayenelerde 166 katılımcının 71'inde tutarlı sonuç ortaya çıktı.

Sık story ve fotoğraf paylaşma güdüsü depresif ruh halinin kuvvetli yansımalarından biriydi fakat tek etkili unsur değildi.

Paylaşımlardaki renk dağılımı da diğer bir tetikleyici olarak ölçüldü.

Mavi, siyah, gri tonlarının yoğun olduğu paylaşımlar görece daha sağlıklı kişilerin tercih etmediği türdendi.

Story ve paylaşımlarda filtre kullanımı da önemli bir belirleyiciydi.

Depresyon eğilimi olan katılımcılar daha az filtre kullanıyor, daha sade görüntüler paylaşma eğilimi gösteriyordu. Örneğin bir filtre kullanıyorlarsa o filtre genellikle Inkwell oluyordu, yani fotoğrafı siyah beyaz hale getiren, renkleri basite indirgeyen bir filtre.

Görece daha sağlıklı katılımcılar fotoğrafların renklerini daha parlak hale getiren filtreler kullanıyordu.

Tabii filtreler ve paylaşım sıklığından net, köşeli bir sonuca varmak mümkün değil. Çalışmayı yürüten Dr. Danforth da her ne kadar tutarlı sonuçlara erişseler de yanılma paylarını yüksek görüyor, kullandıkları yöntemin modern yöntemlerin bir adım gerisinde olduğunu kabul ediyor.

İlginç bir noktaya daha odaklandı araştırma ekibi, çalışma paylaşım sıklığının yanında paylaşılan objeleri de ele aldı.

Hayatından kesitler paylaşmaktan çekinen, bu yönüyle daha az paylaşımda bulunan kişilerin de ilginç biçimde depresyona yatkın olduğu sonucuna ulaşıldı.

Bir yandan da paylaşım sıklığı görüldüğü üzere iki ayrı belirleyici olarak anıldı, ilkinde sık paylaşım diğerinde ise kişinin hayatından kesitleri nadir paylaşması depresyon belirtisiydi. Birbiri arasında bu denli geçişken formüllere bakarak tek bir kural olmadığından bahsetmek zor olmasa gerek.

Sosyal medyanın, özel olarak da Instagram'ın bizleri gerçeklikten söküp alma konusundaki becerisinden hepimiz haberdarız.

Tehlike, bu farkındalığın güvencesiyle sosyal medyaya ayrılan zamanda kısıtlamaya gitmemenin bir noktadan sonra iradeyi devre dışı bırakmasında. Bu noktadan sonra depresyonun kilidini açacak biçimde sosyal medyaya entegre olmak, sık paylaşım yaparak da bu tetiklenmeyi sürekli güncellemek işten bile değil.

Sözün özü, sık paylaşım sosyal uyum eksikliğinde de rol oynuyor, dolaylı olarak yine depresyonun kaynaklarından biri oluyor aslında.

Çalışma sonrasında klinik ölçümlerin bile zorlandığı depresyon teşhislerinde bu tip değişkenleri kullanmak gelecekte yöntemlerin iyiden iyiye değişebileceğini düşündürdü. Tabii hayatımızda bir nevi hobi olarak yer verdiğimiz sosyal medyanın olası hastalık teşhislerimiz için kullanılacak olmasına sevinmek çok da kolay değil.

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
gizem.dikmen

Story kullanmayı seviyorum. Okuduğum kitapları paylaşıyorum genelde, hoşuma giden görselleri... Depresyonda olduğumu sanmıyorum. Ama devamlı atar gider veya laf sokucu cümle paylaşanlar var etrafımda. Ya da stalk etme amaçlı içinde 3 tane uyduruk foto olan sessiz sedasız hesaplar. Bence bu tipler depresif gibi daha çok.

soulmajor

bi psikologa gorunmen gerek

gizem.dikmen

hemen gidiyorum

abdullah-yanarates1

Sözün özü, sık paylaşım sosyal uyum eksikliğinde de rol oynuyor!

burak-tatar2

Buradan "Instagram profilime bakanlar" görebiliyorsunuz yalanına inanıp şifrenizi kimseyle paylaşmayınız. Detaylar; http://teknocard.com/instagram-profilime-bakanlar-kimler-bakmis/

mucahit-saglam1

görmemiş gibi gittiğim heryerde 10-20 tane hikaye atacağıma depresyona yatkın olmayı yeğlerim

efsun-pamuk

Sosyal medyayı nasıl kullandığınla alakalı ama bu. Ben çizimlerimi ve coverlarımı paylaşıyorum mesela. sadece özçekim paylaşan ya da benim gibi kullananlar da var. Herkes kendini paylaşmak zorunda değil ki.

FACEBOOK YORUMLARI

Başlıklar

InstagramSiyah BeyazTercih
Görüş Bildir