Ergenliğin En Samimi Hallerini Sunan Bir Gencin Anne-Babaların İşine Yarayacak Önerileri

-
4 dakikada okuyabilirsiniz

Ergenlik, bir insanın hayatında en karmaşık dönemlerden biridir. Bu dönem, hem anne-babalar hem de gençler için gerçekten zorlayıcı geçer. Peki bu süreçte bambaşka birine dönüşen çocuğunuz sizden ne istiyor, kafasının içinden neler geçiyor? Ergenlik döneminde hissettiklerini ve yaşadıklarını kaleme alan bir gencin, önerilerini ve düşüncelerini sizler için Psychology Today'den derledik.

Kaynak: https://www.psychologytoday.com/blog/whe...

Öfkeliyim. Neden bilmiyorum. Bazen öfkeli uyanıyorum. İyi hissettirmiyor. Keşke bu kadar öfkeli olmasaydım, ama öyleyim. Kendime hakim olamıyorum.

Her gün bir hapis, bu değişen bedenin için sıkıştım. Her seferinde tekrar tekrar aynı günü yaşıyorum. Bütün hayatım YAPMAK ZORUNDA olduğum şeylerden oluşuyor, YAPMAK İSTEDİĞİM şeylerden değil. Testler, sınavlar, ödevler, projeler... 

Bütün hayatım 'İstemiyorum... Okula gitmek istemiyorum, yatağa gitmek istemiyorum, istemiyorum...' üzerine kuruldu. Uyumak dışında hiçbir şey yapmak istemiyorum. Kendimi stresli, endişeli veya üzgün hissetmediğim tek zaman uyuduğum zaman.

Bazen odamda saklanıyorum ve saçma sapan videoları tekrar tekrar izliyorum. Çünkü kendi düşüncelerimle baş başa olmaya katlanamıyorum. Kendimi kendimden uzaklaştırıyorum. Size de çılgınca mı geldi?

Evet, odamın sürekli dağınık olduğunu biliyorum. Bu şekilde olmasından hoşlanıyorum. Nasıl hissediyorsam, öyle görünüyor. Lütfen bana neyin yolunda olmadığını sormayın, çünkü bilmiyorum. 

Bana kızgın olduğunuzu biliyorum. Sizi suçlayamam. Sizinle konuşmuyorum artık. Bazen çok kötü şeyler söylüyorum, sizi suçluyorum, sizi uzaklaştırıyorum. Bazen her şeyi kırıyorum, çünkü ben de kırılmış hissediyorum.

Her zaman bu şekilde olmuyor. Eski fotoğraflarıma baktığımda, sürekli mutlu olan küçük bir çocuk görüyorum. Dans etmekten ve şarkı söylemekten hoşlanan, şapşallığı seven, insanların ne düşündüğünü önemsemeyen küçük bir kız. 

Benden vazgeçmeyin. Benden nefret etmeyin. Sizin benden daha güçlü olmanıza ihtiyacım var. Ben istemediğim zamanlarda bile benim ailem olmanıza ihtiyacım var. Benden daha sabırlı, daha anlayışlı, daha hoşgörülü olabilmenize ihtiyacım var. Size bağırdığımda veya sizden nefret ettiğimi söylediğimde bile, hala sizin beni sevmenize ihtiyacım var. Çılgınca görünebilir ama, bana nasıl yardım edebileceğinizi söyleyebilecek olsaydım şunları söylerdim:

1. Bana biraz kişisel alan verin.

Odama gelmeyin, sıkıştırmayın veya taleplerde bulunmayın. Hiçbir cevabım yok çünkü. Üstüme geldiğiniz veya bana bağırdığınız zaman daha kötü hissediyorum. Yalnız olmaya ihtiyacım var. Bana biraz kişisel alan bırakın. 

2. Bana bağırmayın.

Kafamın içindeki ses bazen o kadar yoğun ki, kendi düşüncelerimi bile zar zor duyuyorum. Buna katlanamıyorum. Siz bana bağırdığınız zaman, kendimi çok daha kötü hissediyorum. Sevilmediğimi düşünüyorum. En büyük hayal kırıklığınız benmişim gibi hissediyorum. Bana gerçekten öfkelendiğiniz zaman, doğmasaydım daha mı iyi olurdu diye düşünüyorum. 

3. Elektronik eşyalarımı benden uzaklaştırın.

Telefonumu bir kenara bırakamıyorum. Deniyorum ama yapamıyorum. Bütün zamanımı öldürdüğünü biliyorum ama kendime engel olamıyorum. Sosyal medya benim için uyuşturucu gibi. Kontrol etmeden duramıyorum. Yardımınıza ihtiyacım var. Teknoloji konusunda sınırlamalara ihtiyacım var. Lütfen. Sizinle bu konuda tartışacağım ama buna ihtiyacım var. Benimle anlaşmaya çalışmayın, yalnızca yapın. 

4. Beni sessiz sakin bir yerlere götürün.

Sizinle bir şey yapmak istemediğimi söylüyorum. Ama eğer beni yürüyebileceğimiz, tartışmayacağımız, güneşi hissedebileceğim, rüzgarı ve ağaçları dinleyebileceğim, nefes alabileceğim, beni rahatsız eden her şeyi unutabileceğim sessiz ve sakin bir yerlere götürebilirseniz, bence bundan keyif alabilirim. Konuşmasak bile rahat hissederim. 

5. Beni şımartmayın.

İstediğim her şeyi vermeyin bana. Bana ne kadar verirseniz, sizi o kadar kızdırırım. Ben bir şeyleri kendim kazanmak istiyorum. Bu benim büyümeme yardım edecek. Para biriktirmeyi, para kazanmayı, paramı paylaşmayı öğrenmek istiyorum. Eğer bütün bunları bana verirseniz, ben asla kendim öğrenemeyeceğim. Bağımlı olmaktan nefret ediyorum. Lütfen benim bağımsız bir birey olmama yardım edin. 

6. Bana konuşabileceğim birini bulun.

Sizin dışınızda saygı duyabileceğim birine ihtiyacım var. Hayranlık duyacağım ve örnek alacağım bir yetişkine ihtiyacım var. Bana inanan, beni destekleyen ve anlayan birine ihtiyacım var. Bir akıl hocası, bir terapist, bir danışman... Kendime yetemediğim zamanlarda bana umut verebilecek birilerine ihtiyacım var. 

7. Bana, beni sevdiğinizi söyleyin.

Umurumda değilmiş gibi davranıyorum. Ama beni sevdiğinizi duymaya ihtiyacım var. Çünkü şu an ben kendimi sevmiyorum. Hayatınızı cehenneme çevirsem de, sevildiğimi hissetmeye ihtiyacım var. Özellikle de sizin tarafınızdan. 

Sanırım bu kadar...

Anne-baba olmanın gerçekten zor olduğunu biliyorum. Bazen bunu neden yaptığınızı düşünüyor bile olabilirsiniz. Ama daha iyi olacağım. Söz veriyorum. Yaşım ilerledikçe yeniden güzel zamanlar geçirebileceğiz. O zamana kadar sizi hep takdir ettiğimi bilin. 

Çok sık söylemiyor olabilirim, ama sizi hala çok seviyorum.

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
helloist

tabii bir de bu işin anne baba tarafı var. anne babalar da her zaman aynı fikirde olmuyor. aşağıdak yazıya kesin bakın http://bit.ly/2ooMDvp

orianna

Hmm

Gizli Kullanıcı

Ergenlik gerçekten zor ve sıkıntılı bir dönem. Birçok çocuk bu dönemde ne istediğini bilmez bile. Çok güzel yazmış isteklerini,hepsi mantıklı ve ihtiyaç duyduğu,onun bu dönemi atlatmasını kolaylaştıracak türden istekler. Umarım bilinçli ebeveynlere sahiptir,aksi takdirde pek işlemiyor bu tarz şeyler,ben de denemiştim zamanında.

red-factor

1- Çok küçük yaştan itibaren bir müzik enstrümanı öğretin. Öyle ki ergenlik yıllarına geldiği zaman profesyonel tarza yakın olsun. 2- Kimse ile kıyaslamayın. 3- Kendi haline bırakmayın. 4- Sürekli meşgul olacağı bir hedefinin olmasına izin verin. Bu kadar. Şu dört maddeyi uyguladığını gördüğüm kim varsa, ergenlikte hiç böyle şeylere kalkışmamışlar. Aslında ergenlik ile ileri yaşlardaki işsizlik ve boşlukta kalma olayı çok benzeşir. Hayatındaki sorunlar ne kadar yoksa ya da az ise, saçma sapan onca şeye sarma ihtimalin o kadar yükselir. Ben ergenliğimi sessiz sakin ve yazarak geçirdim. Kimse de şikayetçi olmadı.

justice_fighter

aah ah..hepimiz böyle değilmiyiz?ana baba olup ta ana baba olmaya layık olmayan kişiler tarafından yetiştiriliyoruz..yani anne babamızı seviyoruz tabiki ama bizim onlardan daha akıllı olmamamız gerekiyor,çocuğun dediği gibi davranmaları gerekiyor ve biz bu durumda olduğumuzda bile kendimiz söylüyoruz ne yapmaları gerektiğini..ne acı😔hem hasta hem doktor olmak..çocuk gibi değil hep büyük gibi davranmak..eğitim,bilgi,ilgi çok önemli..insanlar kendini yetiştiremezse çocuk yapmasın lütfen.para konusuna değinmiyorum bile..

FACEBOOK YORUMLARI

Başlıklar

Sosyal MedyaUyuşturucuanne
Görüş Bildir