Otuz Üç Kandil, Sönmeyen Bir Ateş
2 Temmuz 1993 – 2 Temmuz 2026 · Madımak’ın 33. yılında bir ağıtOtuz üç yıl. Söylemesi bile ağır bir sayı bu. Bir insan ömrünün yarısına, bir çocuğun büyüyüp baba olmasına, bir şehrin yeniden kurulmasına yetecek kadar uzun bir zaman. Ama Sivas’ta, Madımak’ın penceresinden yükselen o kara duman, otuz üç yıldır hafızamızın üstünden hiç dağılmadı. Ben her 2 Temmuz’da aynı sessizliğe düşerim; sanki içimde biri, adı konulmamış bir yasın önünde ayakta durmamı bekler.O gece Sivas’a şiir okumaya, türkü söylemeye, kitap imzalamaya gitmişlerdi. Pir Sultan Abdal’ın adına düzenlenen bir şenlik için yollara düşmüşlerdi; ellerinde dize, gönüllerinde emek vardı. Otelin adı bugün bile dilimizde bir yara gibi duruyor: Madımak. O gece, cami çıkışında toplanan bir kalabalık, önce sloganla başladı, sonra taşla, sonra ateşle bitirdi. Otuz üç aydın, otel görevlisi iki insanla birlikte, dumanın ve alevin arasında kaldı. Dışarıda toplanan saldırganlardan ikisi de o kargaşada can verdi. Sivas’ın göğü, o gece hiç olmadığı kadar kızıl ve hiç olmadığı kadar karanlıktı.