“Büyüdükçe Çoğalacağımızı Sandık, Meğer Yavaş Yavaş Eksiliyormuşuz”
İnsan yaşlandıkça hayat mı küçülüyor, yoksa biz mi yaşamaktan vazgeçiyoruz? Bir zamanlar küçücük şeylerle dolup taşan kalbimiz, nasıl oldu da koca bir dünyaya sığamaz hâle geldi?Çocukken hayat çok basitti.Yılbaşı gecesi televizyonda dansöz çıkacak diye heyecanlanmaktı mesela. O gece evde bir bayram sofrası kurulurdu. Tas kebabı, tane tane dökülen pilav, yanında patates püresi… Masanın ortasında özenle dizilmiş meyveler. Portakallar, mandalinalar, elmalar…Ve en önemlisi, muz.