SAĞLIK

Yetişkinlik döneminde gözlemlenen ve genellikle 'soğukluk' ya da 'empati eksikliği' olarak nitelendirilen duygusal mesafe, modern psikoloji verilerine göre bir kişilik kusuru değil, bir hayatta kalma stratejisi olarak tanımlanıyor. Çocukluk yıllarında istikrarsız ve güvensiz ortamlarda büyümek zorunda kalan bireyler, kendilerini korumak amacıyla aşılması güç bir psikolojik kalkan inşa ediyor. Bu bireyler, olası hayal kırıklıklarını önlemek adına en hassas duygularını derin bir kayıtsızlık katmanının altında saklı tutuyor.Detaylar 👇Kaynak

Çoğu insan değişimi basit bir alışkanlık değişikliği olarak değerlendirse de Carl Jung onu, ruhun bütünleşme yolculuğu olan 'Bireyleşme' (Individuation) süreci olarak tanımlar ve çok önemser. Değişim felsefe ve psikolojinin en temel meselelerinden biri olduğu gibi kendilik yolculuğunun da en önemli basamağıdır. Zihin, mevcut durumun yarattığı tatminsizliği, bilinmeyenin getirdiği belirsizlik riskine kıyasla daha güvenli bir veri olarak işler. İşlevini yitirmiş ilişkilerin veya durağan kariyer yolculuklarının sürdürülme nedeni, bu yapıların sağladığı konfordan ziyade, değişimle birlikte açılacak olan o öngörülemez boşluktur. İnsan doğası, tanıdık bir huzursuzluğu, sonucu belirsiz bir iyileşme ihtimaline tercih etme eğilimi gösterir. Bu durum, değişim sonrası oluşacak yeni tabloyu mevcut olandan daha riskli kodlamamızdan kaynaklanan psikolojik bir güvenlik refleksidir. “Tanıdığın şeytan, tanımadığın şeytandan iyidir” ya da “Eldeki bir kuş ağaçtaki iki kuştan iyidir” gibi temel inanç kalıpları hayatlarımızı değiştirecek adımları atmamızı engeller. Diyelim ki bir ilişki istiyoruz; reddedilme, incinme, başarısız olma korkusundan kendimizi kurtarmadan harekete geçemeyiz.

Sokakta tanıdık birine rastlanınca yüz hemen hatırlanıyor. Nereden tanındığı da çoğu zaman çıkarılıyor. Fakat isim kısmına gelince zihin aniden durabiliyor. Oldukça yaygın yaşanan sosyal krizlerden biri tam olarak burada başlıyor. İşin arkasında ise beynin çalışma şekli yer alıyor.Kaynak

Bazı insanlar istemediği halde evet der. Kırmaktan korktuğu için kendini geri plana atar. Başkalarını üzmemek adına sınır çizemez. Zamanla kendi ihtiyaçlarını bile unutabilir. Psikolojiye göre bunun altında derin nedenler yatabilir. Hayır diyememek çoğu zaman kibarlık ya da fedakarlık gibi görülür. Oysa uzmanlara göre sürekli başkalarını memnun etmeye çalışma hali, geçmişten gelen savunma mekanizması olabilir.

Geleneksel zeka tanımları akademik başarı ve IQ skorları ekseninde şekillenirken, güncel psikolojik araştırmalar zihinsel kapasitenin çok daha derin bir boyutuna ışık tutuyor. Bilim insanları, bir bireyin kendi bilgi sınırlarını fark etmesi ve inançlarını sorgulama becerisi olarak tanımlanan entelektüel mütevazılığı, yüksek zekanın en güvenilir göstergeleri arasında sınıflandırıyor. Bu yaklaşım, zekayı durağan bir skordan ziyade, dinamik bir düşünme ve gelişim biçimi olarak yeniden konumlandırıyor.Detaylar 👇Kaynak