2006 Dünya Kupası Öncesinde Didier Drogba'nın Barış Çağrısı Bir Ülkeyi Nasıl Birleştirdi?
Didier Drogba, kariyerinin en şaşalı günlerinde Londra'da hayatını dertsiz tasasız sürdürebilecekken ülkesinin kanayan yarasına pansuman yapmak için kolları sıvamıştı.
2005 yılında soyunma odasından ulusa yaptığı seslenişin etkisi bugün bile hafızalarda yerini koruyor.
Bir benzetme yapmak gerekirse; Drogba bir barış için bir de attığı sükseli goller için dizlerinin üstüne çöktü; ikisinde de efsane oldu.
Fildişi Sahili'nde neden bir iç savaş vardı?
Kısa bir tarih dersi gibi olacak ama tüm iç savaşlar gibi hem çetrefilli hem de anlaması basit bir denklem var.
Fildişi Sahili Batı Afrika'da bir ülke. Ekonomisi kakao ihracatına dayanıyor, dünyanın en büyük kakao üreticisi. Nüfusun yarısı müslüman ve kuzeyde yaşıyor, yarısı hristiyan ve güneyde. Onlarca yıldır Burkina Faso, Mali gibi komşu ülkelerden göç alıyor.
1993'te ülkeyi uzun yıllar yöneten Houphouët-Boigny öldü. Ondan sonra kim cumhurbaşkanı olacak sorusu yanıtsız kaldı, iktidar boşluğu doğdu.
Bu boşlukta bir politikacı 'İvoirité' diye bir kavram icat etti, yani 'gerçek Fildişi Sahillisi' kimliği. Amacı rakiplerini, özellikle de Ouattara'yı, 'sen aslında yabancısın, Burkinalısın' diyerek seçimlerin dışında bırakmaktı. Ouattara'nın annesi Burkina Fasoluydu, bu yüzden cumhurbaşkanı adayı bile olamadı.
2000'de Gbagbo bu ortamda seçimi kazandı. Ama ülkenin kuzeyindeki nüfus, müslümanlar ve göçmen kökenliler, kendini dışlanmış hissediyordu. 2002'de bu insanlardan oluşan silahlı gruplar isyan başlattı ve ülkenin kuzeyini ele geçirdi. Güney hükümette, kuzey isyancılarda kaldı. Ülke ikiye bölündü.
2010'da seçim yapıldı, Ouattara kazandı. Gbagbo sonuçları tanımadı ve iktidarı bırakmadı. Tekrar savaş çıktı. Sonunda Fransa askeri müdahaleyle Gbagbo'yu yakaladı, Ouattara cumhurbaşkanı oldu.
Kısaca: kimin 'gerçek vatandaş' sayılacağı sorusu, siyasi iktidar kavgasıyla birleşince iç savaşa döndü.
8 Ekim 2005... Sudan'da bir stat...
Dünya Kupası için son bir maç... İlk maçı Fildişi Sahili 1-0 kazandı, deplasmanda Sudan'a konuk oluyor. İkinci maç ilkinden daha kolay oldu. Fildişi Sahili maçı 3-1 kazandı. İlginç gelebilir ama misafir takımın starı Didier Drogba bu üç golün hiçbir yerinde yok ama o takımın lideri.
Kaptan Cyril Domoraud da bunu kabul ediyor. Çünkü zaferin ardından soyunma odasına bir kamera ve bir muhabiri alıp mikrofonu Drogba'ya teslim ediyor.
Sahada maç dışarıda savaş vardı.
Soyunma odasındaki atmosfer coşku doluydu, ama oyuncuların aklında çok daha acil meseleler vardı.
Maç sırasında Fildişi Sahili, tahminen 4.000 kişinin hayatını kaybettiği ve 1 milyondan fazlasının yerinden edildiği kanlı bir iç savaşın içindeydi.
Milli takımdaki tüm futbolcular adına mikrofonu alan Drogba adeta ulusa sesleniyordu:
'Fildişi Sahili'nin erkekleri ve kadınları,' diyerek başladı. O coşku ortamından, o Dünya Kupası sevincinden geride eser yoktu.
'Kuzeyden, güneyden, merkezden ve batıdan... Bugün tüm Fildişililerin ortak bir amaç için bir arada var olabileceğini ve birlikte futbol oynayabileceğini gösterdik: Dünya Kupası'na katılmak.'
Bir ulus yine tüm savaşı bırakıp Dünya Kupası zaferi için futbolla bir araya gelmişti.
"Dizlerimizin üzerine çöküp size yalvarıyoruz"
Drogba aynı ciddiyetle, kaygılı gözlerle onu izleyen takım arkadaşlarının bakışları altında devam etti:
'Kutlamaların halkı birleştireceğine söz vermiştik. Bugün size yalvarıyoruz, dizlerimizin üzerine çöktük ve size yalvarıyoruz. Lütfen birbirinizi affedin. Size yalvarıyoruz, lütfen silahlarınızı bırakın.'
Futbolcuların taleplerinden biri de 'seçimi yapın' oluyordu. Konuşma bittiğinde kaygılı gözler tekrar yerini gülen gözlere bırakıyordu. Futbolcular hep bir ağızdan 'Silahları indirin kutlama yapmak istiyoruz' diyordu.
Bu konuşma önce ateşkes sonra barış görüşmelerini getirdi.
Ekim 2005. Al-Merrikh Stadyumu'ndaki o konuşmanın yankıları Hartum'dan Abidjan'a ulaştığında, ülke üç yıldır birbirini öldürüyordu.
Drogba'nın sözleri ve tarihi Dünya Kupası bileti, hükümetle silahlı muhalefet hareketi Yeni Kuvvetler'i aynı masaya oturtmayı başardı. Görüşmeler yeniden başladı.
Ocak 2007'de imzalar atıldı. Cumhurbaşkanı Laurent Gbagbo resmen açıkladı: Savaş bitti.
Ama demokrasi öyle kolay gelmiyordu, verilen sözler ancak 2010'da hayata geçebildi.
Halkı onu sadece golleriyle hatırlamayacak.
Drogba futbol sahasındaki başarılarıyla anılacak olsa da iç savaşı sona erdirme çabaları da unutulmayacak.
'İki lideri milli marş için yan yana görmek çok özeldi' dedi Drogba, barış anlaşmasının ardından birkaç ay sonra Telegraph'a. 'O an Fildişi Sahili'nin yeniden doğduğunu hissettim.'
Drogba attığı gollerle, kazandığı kupalarla tarih yazdı ama halkı onu en çok en mutlu olduğu an eline mikrofonu alarak yaptığı konuşmayla hatırlıyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
168: İran İçin Dünya Kupası’nda Zaferin Şifresi Bu Olabilir mi?
2002 Yazı Sadece Türkiye İçin Değil Senegal İçin de Rüya Gibi Bir Yazdı
Yorum Yazın