Balogun'dan Önce Devlet Başkanlarının Uluslararası Operasyonlar Yaparak İptal Ettiği Bir Kart Daha Var
1962 Dünya Kupası'nın yarı finalinde, Brezilyalı kanat oyuncusu Garrincha Şilili rakibine vurur. Sonradan buna 'hafifçe' ibaresi eklenecek ama ilk olarak vurdu diye kayıtlara geçer.
Orta hakem görmez. Ama yan hakemden olay kaçmamıştır. Yan hakemin işaretiyle kırmızı kart çıkar. Ve o andan itibaren, futbol tarihinin en gizemli perde arkası hikâyelerinden biri başlar.
Olaya şahitlik edenler 'Agatha Christie romanlarını' heyecan ve gizem olarak daha düşük seviyede kaldığını iddia eder.
Peki kayıplara karışan şahidin bile dolandırıldığı hikaye nasıl gelişti?
Önce kırmızı kartın işleniş şekline bakalım.
1962 FIFA Dünya Kupası'nda günümüzde futbolun ayrılmaz bir parçası haline gelen sarı ve kırmızı kart uygulaması henüz bulunmuyordu. Turnuvada hakemler, ihtar ve ihraç kararlarını oyunculara sözlü olarak bildiriyor, oyundan atılan futbolcuları ise saha dışını işaret ederek oyun alanını terk etmeye çağırıyordu.
Dil farklılıkları nedeniyle zaman zaman karışıklıklara yol açan bu yöntem, özellikle 1962 Dünya Kupası'nda yaşanan olayların ardından tartışma konusu oldu.
Cezaların da bir standardı yoktu. Hakem maç bitiminde raporunu ve ifadesini veriyordu. Buna göre de aldığı ceza belirleniyordu.
Garrincha oyundan nasıl atıldı?
Garrincha, 1962 Dünya Kupası yarı finalinde Şili karşısında oynanan maçın son dakikalarında rakibine yaptığı sert müdahalenin ardından hakem tarafından oyundan ihraç edildi. O yıllarda kırmızı kart uygulaması bulunmadığı için hakem, Brezilyalı yıldızın yanına giderek ihraç kararını sözlü olarak bildirdi ve eliyle saha dışını işaret etti. Garrincha, hakemin ne demek istediğini ilk anda tam olarak anlayamayınca kısa süreli bir şaşkınlık yaşadı. Takım arkadaşlarının ve görevlilerin uyarısıyla kararın kendisine yönelik olduğunu anlayan yıldız futbolcu, alkışlar eşliğinde oyun alanını terk etti.
O dönemki kurallar gereği ihraç edilen bir futbolcunun bir sonraki maçta forma giyememesi beklendiğinden, futbol kamuoyunda Garrincha'nın Brezilya'nın Çekoslovakya ile oynayacağı Dünya Kupası finalini kaçıracağı yönünde güçlü bir beklenti oluşmuştu.
Bir tarafta da böyle bir oyuncunun bu finalde olamaması üzüntü yaratıyordu. Bir yol aranıyordu. Ama nasıl olacaktı?
Yıldız oyuncuyu kurtarmak için uluslararası görüşmeler yapılmaya başlandı.
Hikâyenin ilk katmanında iki devlet başkanı var. FIFA'nın kendi arşivlerine göre, Şili Cumhurbaşkanı Jorge Alessandri bizzat devreye girerek Garrincha'nın oynamasını istemiş; gerekçe basit görünüyor: Şilili taraftarlar bu oyuncuyu çok sevmiş, turnuvanın final maçında onu sahada görmek istemiştir.
Ancak The Guardian'ın aktardığı ikinci versiyon çok daha karanlık. Buna göre Peru Cumhurbaşkanı Manuel Prado Ugarteche, sahadaki Perulu hakemi telefonla arayıp raporunu yumuşatması için baskı yapmış.
Bu telefon görüşmesinin yaşandığı iddia edilen dönemden yalnızca bir ay sonra, Ugarteche bizzat bir darbeyle devrilecekti. Ugarteche kaynayan Peru'da tüm tehditleri bir kenara bırakıp Garrincha'yı kurtarmak için seferber olmuştu.
Olayı gören hakem ortadan kayboldu.
Uruguaylı hakem Esteban Marino, FIFA kurullarına ifade verecekti. Onun ifadesi cezanın boyutunu belirleyecek ya da cezanın kalkmasını sağlayacaktı. Uruguay'dan ona da telefon gitmişti. Görmemiş olma ihtimali hiç yok muydu?
Ama duruşma günü geldiğinde Marino ortada yoktu.
Brezilyalı gazeteci Argeu Affonso, olayı yıllar sonra 'tam bir polisiye roman gibiydi' diyerek özetleyecekti. Marino sınır dışına çıkmış, kimse ondan bir daha haber alamamıştı. Tanıksız kalan kurulun elinde, kırmızı kartı sürdürecek somut bir dayanak kalmamıştı.
Marino'nun can güvenliğiyle ilgili bir bilgi bile yoktu.
Tanık yok, delil yok... Garrincha öyleyse neden ceza alsın?
Marino'nun ortadan kaybolması kurulun elini kolunu bağladı. Onlar da ceza vermeye pek gönüllü değillerdi ama ifade verecek hakemin ortadan kaybolması hiç de yenir yutulur şey değildi.
Kurulun elinde hiçbir dayanak kalmadı. Faulü tarif edecek, doğrulayacak kimse olmayınca, disiplin kurulu Garrincha'ya uzaklaştırma cezası verecek somut bir kanıta sahip değildi. Bu yüzden sadece kibar bir uyarıyla yetindiler. Kırmızı kart kağıt üzerinde kaldı ama sahaya yansıyan bir yaptırıma dönüşmedi.
Böylece Garrincha, yarı finalde kırmızı kart görmesine rağmen finalde forma giyebildi ve Brezilya, Çekoslovakya'yı 3-1 yenerek kupayı kazandı. Garrincha gol atmamıştı ama Brezilya böyle bir silahtan yoksun olarak da final maçına çıkmamış oldu.
Ortadan kaybolan tanık da dolandırıldı.
2012 yılında, turnuvada görev yapan bir yedek hakem çarpıcı bir iddia ortaya attı: Marino'yu duruşmaya gitmemesi için ikna eden kişi, dönemin Brezilya baş hakemi Joao Etzel'di.
Üstelik bu ikna, boş laflarla değil, 10 bin dolarlık bir rüşvetle gerçekleşmişti. Bu para o yıllar için baş döndürücü bir değerdeydi.
Hikayenin en acı ironisi ise şurada: Yıllar sonra bizzat Marino ile görüşen aynı hakem, Etzel'in kendisine söz verdiği paranın yarısını asla teslim etmediğini öğrenecekti. Rüşvet alan bile dolandırılmıştı.
1962'den 2026'ya... 1962'den rıza üretildi; bugün buna da gerek duyulmadı.
Bosna-Hersek maçında kırmızı kart gören Balogun, Trump'ın telefonu Infantino'nun 'nasıl emrederseniz' cevabı ile affedildi. Onun için ne rakip Bosna-Hersek, ne yeni rakip Belçika rica etti. Ne de Brezilyalı hakem Claus'a Brezilya'dan bir telefon geldi.
Trump istedi ve oldu.
Bu karar yine de işe yaramadı. Balogun'un forma giydiği ABD, Belçika'dan dört gol yiyerek elendi.
64 yıldan bugüne değişen şey ise artık böylesine skandal bir karar alınırken söz konusu devletlerin rıza üretmek için bile uğraşmamaları.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
Oleg Salenko'nun Gördüğü Rüya "Ufak" Bir Hesaplama Hatasıyla Gerçek Oldu
Yorum Yazın