SAĞLIK

İSTANBUL (AA) - MEHMET KARA - Mezuniyetine kısa bir süre kala tiroit kanseri olduğunu öğrenen Dr. Kübra Akay, kansere karşı verdiği mücadelesinde yaşadıklarını gün gün sosyal medya hesaplarından paylaşarak, benzer durumda olan kişilere örnek olmaya çalışıyor.Genç Doktor, henüz 4 yaşındayken hacdan yeni gelen dedesinin, abdest aldığı sırada kalp krizi geçirmesi ve yakınlarında ilk müdahaleyi yapacak kimsenin bulunmaması nedeniyle gözlerinin önünde hayatını kaybetmesinin ardından doktor olma hayali kurmaya başladı. Akay, yıllarca hem dedesinin gözü önünde ölmesinin acı hatıraları hem de insanlara faydalı olabilmenin umudu içinde çalıştı ve başarılı bir eğitim hayatına sahip oldu. Üniversite sınavında İstanbul Medipol Üniversitesi Tıp Fakültesini kazanan Akay, zorlu tıp eğitimi boyunca hayallerinden bir gün bile vazgeçmedi. Başarılı eğitim hayatının son yılında endokrin alanında üniversite hocalarıyla hasta tetkiki yaptığı sırada ultrason çektiren Akay'ın tiroidinde bir nodül tespit edildi. Akay, bir sonraki hafta nodülün türünü tespit etmek için patoloji laboratuvarına gitti ve hayatını değiştiren 'kanser teşhisini' öğrendi. Yaşadığı ilk günleri 'Yeni bir hayata geçişi iliklerime kadar hissettim.' şeklinde anlatan Akay, teşhisi öğrendikten sonra yaşadığı tüm süreçleri sosyal medya hesaplarından anlatmaya başladı. Dünyada her yıl milyonlarca insanın hayatını değiştiren 'çağımızın hastalığı' olarak tanımlanan kansere karşı ilham veren bir mücadele sergileyen Akay'ın paylaşımları büyük beğeni aldı. Teşhisten kısa bir süre sonra kanserli nodülleri alınan Akay, ilaç tedavisi görmeye ve 'kanser riskiyle yaşamanın hissettirdiklerini' anlatmaya devam ediyor. 'Dedem öldükten sonra bir gün bile doktor olmaktan vazgeçmedim'Kübra Akay, doktor olma serüvenini ve kanser teşhisinden sonra değişen yaşamını AA muhabirine anlatırken, hekimlik hayalini kalbine yerleştiren 4 yaşında yaşadığı acı tecrübeyi hala anımsadığını söyledi. Akay, 'Anneannem ve dedem hacdan gelmişlerdi. Dedemi çok seviyordum. Dedemle oynarken abdest almak istediğini söyledi. Aniden yere yığıldı. Kalp krizi geçiriyormuş. 4 yaşındaydım. Gözlerimin önünde vefat etti. O gün aramızda biri doktor olsa dedem kurtulabilirdi diye düşünerek doktor olmaya karar verdim. Dedem gözlerimin önünde öldükten sonra bir gün bile doktor olmaktan başka bir meslek düşünmedim.' diye konuştu. Akay, bu hayalle tüm eğitim hayatı boyunca gece gündüz çalıştığını, doktor olabilmek için birçok etkinlikten ve eğlenmekten vazgeçtiğini söyledi. Üniversiteyi kazanmayı 'hayallerine giden son adım' olarak nitelendiren Akay, tıp eğitiminin üniversiteyi kazanmaktan daha zor olduğunu ve yıllarca çalışmaya devam ettiğini belirtti. Mezuniyetine birkaç ay kala hayatını değiştiren bir sürece girdiğini anlatan Akay, konuşmasını şöyle sürdürdü:'Endokrin alanında profesör olan hocamla birlikte hastaları ziyaret ettiğim bir vakit hocama, 'Hiç tiroit ultrasonu çektirmedim. Bir sıkıntım yok ama gelmişken bir bakabilir misiniz?' dedim. Hasta sedyesine oturdum. Hoca boynuma ultrasonla bakarken bir anda yüzü değişti. 'Kübra tiroidinde bir nodül görüyorum ve malin olduğunu düşünüyorum.' dedi. Birçok tiroit kanseri tipi olduğu için en azından en az tehlikelisi olur diye dua ettim. Patoloji laboratuvarında testimi yapan doktor hanım papiller tiroit kanseri olduğunu, alt tiplerini daha sonra analiz edeceklerini söyledi. 'Kansersin' dediğini duyunca kulağımda büyük bir uğultu hissettim, duyduklarıma inanamadım. Birkaç gün sonra tüm sonuçlarımı öğrendim. Hayatımın duygusal olarak en yoğun günleriydi. O günden sonra tecrübelerimi, iyi kötü günlerimi sosyal medya hesaplarımdan gün gün yazmaya karar verdim. Kanserin beni değil benim onu yeneceğini herkesin görmesini ve kansere yakalandıktan sonra insanlarda oluşan duygu değişimlerinin görülmesini istedim. Çok güzel tepkiler geldi. Bunlar da benim mücadeleme destek oldu.' 'Kendime, 'Kendine gel Kübra, ameliyat masasında olan sensin' diye seslendim'Akay, tiroit kanseri teşhisinden sonra ciddi riskleri ve yan etkileri olan tiroit alınma ameliyatı olmaya karar verdiğini söyledi. Ses tellerinin zarar görmesine bağlı konuşamama ve kanserli hücrelerini yayılması gibi risklere rağmen ameliyat olan Akay, şöyle devam etti:'Ameliyat 10 gün sonraya planlandı. Bu 10 gün benim için çok daha fazlasıydı. Neler olabilir, nasıl olabilir, ses tellerime bir zarar gelir mi, nasıl etkileri olur gibi sorular sormaya başladım. Ameliyattan çıktığımda dayanılmaz bir acı vardı. Ameliyatta tiroidim alındı. Aynı şekilde kötü prognozdan ve lenf nodlarıma sıçrama ihtimalinden dolayı lenf nodlarım da alındı. Ameliyatlara hep giriyorduk ama o sedyeye hep bir doktor olarak baktık. Bir yanım sanki ayakta kendime bakıyormuşum gibi hissettim. 'Kendine gel Kübra, ameliyat masasında olan sensin.' diye kendi kendime söylendiğimi hatırlıyorum. Ameliyatın ardından tiroit sonrası patoloji sonuçlarını ve lenf nodlarının metastaz yapıp yapmadığını merak ediyorsunuz.' Akay başarılı bir ameliyat geçirdiğini ve kanserli hücrelerin yeniden yayılması gibi risklere karşı ilaç tedavisine devam ettiğini söyledi. 'Kanser teşhisinden sonra içtiğim su bile beni daha çok mutlu etmeye başladı' Akay, kanser tanısıyla yaşamının, insanlara bakışının ve hayat algısının tamamen değiştiğini anlattı. 'Bir hekim olarak mezun olamadan hasta olmanın yaşattığı duygular beni çok sarstı.' diyen Akay şöyle devam etti:'Yaşadığım süreç bir bakıma hastalarımla aramda güçlü bir bağın da oluşmasını sağladı. Artık her şeyden keyif almaya başladım. Çok basit ama su içerken bile son defa içebiliyormuşum diye düşünerek daha fazla keyif almaya başladım. Hepimizin rutin olarak yaptığı şeyler bana daha fazla önemli hale geldi. O zamana kadar ölüm korkusunu hiç bu kadar hissetmemiştim. Ne zaman öleceğimi bilemediğim için kimseyle kırgın ya da küs gitmemek için çalışmaya başladım. İnsanlarla aramı daha iyi tutmaya başladım. Daha uysal olmaya başladım. Helalleşmeye başladım. İnsanları zaten seviyordum ama daha fazla sevmeye başladım. Ben de bir hekim olarak artık insanların hayatlarına daha fazla dokunmak, onlarla daha güzel iletişim kurmak istiyorum.'

İZMİR (AA) - EFSUN ERBALABAN YILMAZ - İzmir'de, yakalandığı amansız hastalıktan, verdiği büyük mücadeleyle kurtulan 16 yaşındaki Ceylin Kubalı, titreyen elleriyle kanser tedavisi gören çocuklar için el işi ürünler hazırlıyor. Ortaokul öğrencisi Ceylin Kubalı, 2017 yılının ocak ayında yaşadığı bazı sağlık sorunları nedeniyle hastaneye başvurdu. Tetkiklerin ardından beyninde tümöre rastlanan Kubalı'ya kanser teşhisi konuldu. İzmir'deki bir hastanede ameliyat edilen Ceylin Kubalı, ışın tedavisi için ABD'nin Memphis kentindeki bir araştırma hastanesine gitti. Yaklaşık 1,5 yıl burada tedavi gören Kubalı, 2 ay komada kaldı ancak hastalığa karşı pes etmedi. Bir dönem konuşma güçlüğü çeken, yürüyemeyen ancak kansere karşı hiçbir zaman pes etmeyen Ceylin Kubalı, kemoterapi ve radyoterapi sürecinin ardından hastalıktan kurtuldu.Tedavi gördüğü hastanedeki gönüllülerden etkilenen Ceylin, Türkiye'ye döndüğünde kanserle mücadele eden dar gelirli ailelerin çocukları için çalışma yapmaya karar verdi. Henüz iyileşme evresinde olduğu için hareket kabiliyeti normalin biraz altında olan Ceylin, buna rağmen titreyen ellerine aldırmadan çanta, bileklik ve el işi ürünleri hazırlıyor. Ceylin, tüm bu üretimini 'ceylins_handmade' adlı sosyal medya hesabında tanıtmaya başladı. Ceylin'in sattığı el işi ürünlerden elde ettiği gelir, İzmir Hasta Çocuk Evleri'nin destek verdiği ailelerin kanser hastası çocukları için harcanıyor. 'Onlar da iyileşince başkalarına yardım etsinler'Ceylin, AA muhabirine yaptığı açıklamada, hastalık sürecini çok iyi hatırlamadığını ancak hastanedeki gönüllülerin olumlu yaklaşımını hiç unutmadığını söyledi. Boş zamanlarında hastaneye gelen gönüllülerin kendisine kitap okuduğunu, parmağına oje sürdüğünü ve moral verdiğini anlatan Ceylin, şöyle konuştu:'O insanlar bana yardım etmeseydi, umut vermeseydi büyük ihtimalle ölürdüm. Ben de başkalarına yardım edeyim ki onlar da iyileşince başkalarına yardım etsinler. Pandemi sürecinde evde kalınca çanta dikmeyi öğrendim. Sosyal medyada bir adresim var. Orada, yaptığım çantaları satıyorum. Belli bir fiyatı yok. Önemli olan bağış yapabilmemiz.' Ceylin, sosyal medyadaki kampanyasına katılan ve çantalarını satın alanlara teşekkür etti. Kanserle mücadelesi süren çocuklara seslenen Ceylin, 'Hastayken pozitif olmak çok zor biliyorum ama tek başına kanser değil aslında, umutsuzluk öldürüyor. O nedenle her zaman umudu korumak gerekiyor.' diye konuştu.'Ceylin hikayesini kendi yazdı'Ceylin'in annesi İdiz Hacımüezzin Kubalı ise çok zor bir süreçten geçtiklerini ama doktorların kendilerine çizdiği olumsuz tabloyu hafızasından sildiğini, kızının gücüyle hayata yeniden başladıklarını ifade etti. Hastanelerdeki gönüllülerin desteğinden çok etkilendiklerini kaydeden Kubalı, 'Ceylin çok güçlü bir kız. O güçlüyken biz de güçlü oluyoruz. Kitap okuyan, sohbet eden gönüllülerin verdiği moralin de verdiği destekle Ceylin büyük bir mücadele kazandı, hikayesini kendi yazdı. Ben de ona yarenlik yaptım.' dedi. Anne Kubalı, Ceylin'in salgın döneminde evdeki malzemeleri kullanarak el işi ürünler yapmaya başlamasından ve hasta çocuklar yararına satışa çıkarmasından gurur duyduğunu sözlerine ekledi.İzmir Hasta Çocuk Evleri Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Sevil Ozan ise Ceylin'in bağışının manevi açıdan büyük değer taşıdığını ifade etti.Kanser hastası bir çocuğun verdiği mücadelenin örnek teşkil ettiğini de kaydeden Ozan, amansız hastalıkla mücadele eden çocuklar ve ailelerinin, Ceylin'in başlattığı kampanya ile moral bulduğunu sözlerine ekledi.

İSTANBUL (AA) - HÜSEYİN KULAOĞLU - Meme kanserini yenen iyileşen biyolog Müge Daştan, 'Ekim Ayı Meme Kanseri Farkındalık Ayı' kapsamında, erken teşhise dikkat çekmek için ekim ayı boyunca İstanbul'un her gün farklı bir ilçesinde yaklaşık 10 kilometre koşuyor.'Kanserin 1 adım önündeyiz' sloganını yazdırdığı pembe renkli tişörtüyle İstanbul sokaklarında koşan Daştan, spor yapmanın ve aktif olmanın önemini gösteriyor.Bugüne kadar Kağıthane, Sultanbeyli ve Adalar başta olmak üzere birçok ilçede koşan Daştan, ay sonuna kadar İstanbul'un 39 ilçesini bitirmeyi hedefliyor.1 çocuk annesi Daştan, kanser hastalığına yakalandıktan sonra da koşmaya devam ederek katıldığı yarışlarda, genel kategoride birincilik derecesi de aldı.Koştuğu ilçeleri de tanıtan ve sosyal medya hesaplarından da koşularını paylaşan Daştan, AA muhabirine yaptığı açıklamada, koşmanın yemek ve uyumak gibi hayatının bir parçası olduğunu söyledi.Hayatında mutlaka hemen hemen her gün bir spor aktivitesi olduğunu ve bu aktivitelerin büyük çoğunluğunu koşunun oluşturduğunu ifade eden Daştan, şöyle konuştu:'Çocukken babamla koşmaya başladım, asıl o koşardı. Sonra 7 yıldan beri aktif antrenmanlı koşuyorum, son 6 yıldır da yarışlara katılıyorum. Hastalığım koşarken başladı. 35 yaşında kendim bir kontrole gittikten sonra 6 aylık bir takip verdi doktor. Ondan sonra 36 yaşındayken 2016'da teşhis kondu. Ameliyat oldum, kemoterapi, radyoterapi gördüm. 9 ay sürdü. Sonra tekrardan ameliyat oldum. Yaklaşık 2 sene sürdü bu süreç. Şimdi de tekrardan kanserin tekrarlamaması için hormon tedavisine devam ediyorum.' Erken teşhisin önemine dikkat çeken Daştan, meme kanseri için belli yaşlardaki kadınların yılda bir kere mamografi çektirmesini, genç olanların ise ultrason çekimi yaptırması gerektiğini belirtti.Meme cerrahı veya bir cerraha muayene olması gerektiğini de hatırlatan Daştan, bu kontrollerin yılda bir kere yaptırılması gerektiğini önemine değindi.Bu kontrollerde hastalığın tespit edilmesi halinde erken bir dönemde müdahale imkanı olduğunu kaydeden Daştan, bu şekilde olursa hastaların belki hiç kemoterapi almadan hastalığı atlatabileceğini, belki de basit bir ameliyatla iyileşebileceğini vurguladı.Hastalık teşhisi konulduktan sonra ilk çocuğunu düşündüğünü anlatan Daştan, 'Şok oldum, çok inanamadım, çok konduramadım kendime. Doktoru dinledim, 'muhtemelen kanser, biyopsi yapmamız, ameliyat etmemiz gerekiyor' derken bir şoka girdim diyebilirim. Üzüldüm tabii. Çıkıp koştum o gün, çok iyi gelmişti. Kendimi kötü hissedince mutlaka böyle bir spor aktivitesine kayıyor insan. Tabii insan mecbur kabul ediyor, çünkü sonraki süreç çok hızlı gelişiyor. Hemen biyopsi, hemen ameliyat sonra hemen kemoterapi böyle çok da düşünecek bir vakit kalmıyor. Sonra insan alışıyor, bir şekilde kabul ediyor.' diye konuştu.Hastalandığında kafasındaki tek sorunun 'Ne zaman koşabilirim?' olduğunu ifade eden Daştan, bu durumun kendisini sağlıklı ve iyi hissettirme yöntemi olduğunu belirtti.Doktorunun kendisini ilk gördüğü zaman spor yapmaya devam etmesini tavsiye ettiğini anlatan Daştan, 'Doktorum 'Bu kaslarını koru, spor yapmış olmak çok avantajlı, hem tedavinin başarısı için hem yan etkilerini daha az yaşaman için o yüzden mutlaka spor yapmanı istiyorum' dedi. Bende hastayken daha yavaş ve daha az mesafeler koştum. Mümkün olduğunca yapabildiğim her gün yaptım.' dedi. Bir gün koşarken aklına, 'Ekim Ayı Meme Kanseri Farkındalık Ayı' kapsamında, İstanbul'un 39 ilçesinde de koşma fikrinin geldiğini kaydeden Daştan, 'Kanserin 1 adım önündeyiz' sloganıyla şu ana kadar Kağıthane, Sultanbeyli ve Adalar başta olmak üzere birçok ilçede günde yaklaşık 10 kilometre koştuğunu ve ay sonuna kadar bütün ilçeleri tamamlayacağını söyledi.'Oğlum benden daha fazla kaygılıydı'13 yaşında bir oğlu olduğunu ifade eden Daştan, hastalandığında oğlunun kendisinden daha fazla kaygılahdığını söyledi. İyileştikten sonra doktorundan izin aldığını ve yarışlara katıldığını belirten Daştan, katıldığı yarışlarda genelde birincilik ve üçüncülük gibi dereceler aldığını ve oğlunun bu dereceleri gördükten sonra kendisinin iyileştiğini gördüğünü kaydetti.Daştan, 'Hedefim insanlara spor yapılabilirliği göstermek. Kanser tedavisi sırasında, sonrasında spor yapmak çok önemli. Ne derece yaparsanız. Bu bazen bir fizik tedavi düzeyinde olabilir. Bazen dans, yüzme, koşma olabilir. Hiç farketmez ama hareket edip kasları korumak, kemikleri korumak, vücudu aktif tutmak, yan etkiyi atmak, kan dolaşım sistemini, kalp sağlığını korumak, hepsi çok önemli. Benim amacım bunu gösterebilmek ve insanlara bu konuda ulaşabilmek. Aynı zamanda kendi örneğimde olduğu gibi hasta olmadan önce kontrollere gidip teşhisi ne kadar erken alabiliyorsak o kadar erken almak. O yüzden yılda bir kere doktora gidip oradaki tetkikleri yaptırıp muayene oldurma konusunda da insanları teşvik etmek, amacım bu.' Kadınların kendilerini ihmal etmemesi gerektiğini değinen Daştan, şunları kaydetti:'Kadınlar, her zaman kendisini geri plana koyup 'çocuğum için yapıyorum, çocuğu doktora götürdüm ama bana vakit kalmadı, çocuğuma aldım, kendime alamadım. Çocuğumu spora götürdüm, kendim spor yapacak vakit bulamadım' diyor. Bunu yapmasın kimse. Siz varsanız çocuğunuz mutlu, siz varsanız çocuğunuzun geleceği var. Annesiz bir gelecek veya annesi hasta olan bir çocuğun geleceği çok daha üzücü. O yüzden kendinize iyi bakın, kendinizi önemseyin, çocuğunuz için de önemseyin. Siz de spor yapın, siz de muayene olun, siz de kendinize iyi bakın. Bu sadece yiyeceklerle olmuyor, doktora düzenli gidip aynı zamanda aktif kalmak.' Hastalığı ve koşuları sırasında yaşadığı deneyimlerini, üzüntülerini ve sevinçlerini blog sitesinde yazan Daştan, insanlardan olumlu tepkiler alığını ve ilerde blog yazılarını kitap haline getirmeyi düşündüğünü söyledi.

Gereken gücü, imkanı ve huzuru bulmanız dileğiyle...

Değişen, dönüşen ve  gelişen dünya da insanın kendini keşfi nasıl olacak, kendini nasıl iyi hissedecek, mutluluk var mıdır gibi sıkça zihni meşgul eden sorulardır.  Söz konusu bu tarz bir konu konuşmaksa  insandan başlamalıyız.  İnsan kendini tanımlayabiliyor mu? İnsan kendini tanıyor mu?  Bir şeyi doğru ölçebilmek için ölçüm aracımızın sağlıklı ölçüm sonuçları veriyor olması  gerekiyor, eğer ölçüm aracı aynı nesneleri sürekli yanlış ölçüyorsa bir problem vardır .  İlk önce yapılması gereken sorunları doğru tespit etmektir. İnsanın kendini tanıması kendini anlaması kendine dair bir çerçeve çizmesi gerekiyor. Eğer insan kendini bir yere konumlandıramıyorsa kendine sınır çizemiyorsa  başkasının sınırında da duramaz yani başkasının da hayatını talan edebilir. Bu tuhaf ve içinden çıkılamaz kargaşa insanı daha çok içine çeker. Stres huzursuzluk ve bir sürü ilişki problemini meydana getiriyor. Suçluluk duygusu, değersizlik depremleri ya da  yetersizlik çukuru ve daha bir sürü şeyin içinde kendini bulursun.