Fabrikanın Çöpünü Tarlalara Döktüler: Hazineye Çevirdiler
Brezilya’daki şeker kamışı tesislerinde üretimden geriye kalan maddeler çöpe gönderilmek yerine yeniden ekonomik değere dönüştürülüyor. Etanol üretiminden çıkan vinass ile şeker üretiminde oluşan filtre keki yeniden tarlalara verilirken kamışın lifli posası elektrik üretiminde kullanılıyor. Üretimin başka bir yan ürünü ise yüksek proteinli hayvan yemine dönüştürülüyor.
Etanol üretiminden çıkan sıvıyı yeniden aynı tarlalara veriyorlar
Şeker kamışından etanol üretilirken bitkinin suyu önce fermantasyona, ardından alkolü ayırmak için damıtma işlemine giriyor. Etanol ayrıldıktan sonra geriye “vinasse” veya Türkçede kullanılan adıyla vinass olarak bilinen koyu renkli ve organik madde bakımından zengin bir sıvı kalıyor. Brezilya’daki üretim ölçeği düşünüldüğünde bu yan ürünün miktarı da oldukça büyük. Araştırmalara göre 1 litre hidratlı etanol üretimi yaklaşık 10 ila 13 litre vinass ortaya çıkarabiliyor. Geçmişte bertaraf edilmesi gereken bir endüstriyel atık olarak görülen sıvının bugün ülkedeki en yaygın kullanım alanlarından biri ise doğrudan şeker kamışı tarlaları. Kaynak
Bunun nedeni vinassın yalnızca sudan oluşmaması. İçeriğinde başta potasyum olmak üzere azot, kalsiyum, magnezyum ve çeşitli organik maddeler bulunuyor. Fabrikalardan çıkan sıvı belirlenen miktarlarda tarlalara taşınıp toprağa verilerek aynı anda sulama ve gübreleme yapılabiliyor; bu yöntem “fertigasyon” olarak adlandırılıyor. 2025 tarihli bir değerlendirmeye göre Brezilya’da vinassın başlıca kullanım biçimi hâlâ şeker kamışı tarlalarına uygulanması. Uygulama toprağın bazı özelliklerini iyileştirebilir, ürün verimine katkı sağlayabilir ve özellikle potasyum içeren sentetik gübrelere duyulan ihtiyacı azaltabilir. Böylece fabrikadan çıkan yüksek hacimli bir yan ürün tekrar aynı üretim döngüsünün girdisine dönüşüyor.
Posasını yakıp elektrik, kalan maddelerden hayvan yemi üretiyorlar
Kamış sıkıldıktan sonra geriye kalan lifli posa, yani bağas da çöpe gitmiyor. Fabrikalarda kontrollü kazanlarda yakılan bağas suyu buhara dönüştürüyor; yüksek basınçlı buhar türbinleri çalıştırarak elektrik üretimini sağlıyor. Üretilen enerji fabrikanın değirmenlerini, kesicilerini, santrifüjlerini ve diğer ekipmanlarını çalıştırırken bazı tesislerde ihtiyaç fazlası elektrik şebekeye aktarılabiliyor.
Üretim sırasında oluşan katı maddeler ve besinler ise DDG adı verilen enerji ve protein bakımından zengin hayvan yemine dönüştürülüyor. Hasat döneminde yaklaşık yedi ay boyunca 24 saat çalışan tesislerde şeker kamışı bir taraftan girerken diğer taraftan şeker, etanol, gübre, hayvan yemi ve elektrik çıkıyor; kamışın üretim zincirindeki neredeyse hiçbir parçası kullanılmadan bırakılmıyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!





Yorum Yazın