article/comments
article/share
Haberler
Bölüm 13: Rolling Stone’a Göre Gelmiş Geçmiş En İyi 500 Albüm

etiket Bölüm 13: Rolling Stone’a Göre Gelmiş Geçmiş En İyi 500 Albüm

google-g-white cross-white onedio-o-white
Onedio’yu Google’da tercih edilen kaynak olarak ekleyin plus-blue

Rolling Stone’un belirli aralıklarla güncellediği 'Gelmiş Geçmiş En İyi 500 Albüm' listesi, müzik dünyasının en çok konuşulan sıralamalarının başında geliyor. Klasikleşmiş plaklardan modern kayıtlara kadar uzanan bu seçki, her açıklandığında yeni bir tartışma başlatıyor. Müzik tarihine iz bırakan o albümlere ve listenin en dikkat çeken sıralamalarına birlikte göz atalım.

Bir önceki durağı kaçıran varsa 👇🏻

İçeriğin Devamı Aşağıda chevron-right-grey
Reklam

380. Charles Mingus - Mingus Ah Um

380. Charles Mingus - Mingus Ah Um

Charles Mingus'ın caz müziği için efsanevi kabul edilen 1959 yılında yayımladığı Mingus Ah Um, kariyerinin hem en erişilebilir hem de en derin işlerinden biri. İşin arka planında yapımcı Teo Macero var ve bu albüm ikilinin yıllarca sürecek verimli stüdyo ortaklığının ilk adımı. Mingus bu kayıtlarda bir yandan kendi kahramanlarına selam çakarken diğer yandan dönemin siyasi tansiyonuna çok net kafa tutuyor. Goodbye Pork Pie Hat parçasını kayıtlar sürerken vefat eden Lester Young'ın anısına çalıyorlar. Fables of Faubus parçasında ise vali Orval Faubus'u hedef alıyor ama plak şirketi sözlerin ağırlığından korktuğu için parça albüme zorunlu olarak enstrümantal haliyle giriyor. Mingus'un stüdyodaki tavizsiz ve dik başlı liderliğinin kusursuz bir uyuma dönüştüğü çok akıcı bir caz kaydı.

379. Rush - Moving Pictures

379. Rush - Moving Pictures

Rush'ın 1981'de yayımladığı Moving Pictures, grubun yetmişlerdeki o uzun progresif rock çizgisinden çıkıp daha derli toplu şarkı yapılarına yöneldiği asıl kırılma noktası. İşin mutfağında Kanada'daki Le Studio'da yapılan izole kayıtlar ve yapımcı Terry Brown var. Onlarca dakikalık epiklerin yerini bu kez oldukça teknik ama radyolara da uygun parçalar alıyor. Tom Sawyer parçasında Geddy Lee'nin synthesizer kullanımı ve Alex Lifeson'ın gitarları çok iyi birleşirken Limelight şarkısında davulcu Neil Peart'ün kalabalıklardan ve şöhretten duyduğu rahatsızlığı sözlerde net bir şekilde görüyoruz. Toronto havalimanının mors alfabesindeki kodundan ilham alan enstrümantal YYZ ise üçlünün stüdyodaki sıkı uyumunu kanıtlıyor. Karmaşık rock müziğin akılda kalıcı melodilerle nasıl dengelenebileceğini gösteren çok dinamik bir kayıt.

378. Run-DMC - Run-D.M.C.

378. Run-DMC - Run-D.M.C.

Run-DMC'nin 1984 yılında çıkardığı bu ilk albüm, rap müziğin o güne kadarki parlak disko kalıplarından sıyrılıp sokağın gerçeğine döndüğü asıl kırılma noktası. İşin mutfağında yapımcılar Russell Simmons ve Larry Smith var. O dönem abartılı sahne kostümleri modayken grup üyeleri eşofmanları ve bağcıksız spor ayakkabılarıyla sahneye çıkıp bütün kuralları değiştirdi. Altyapılarda kalabalık orkestraları bir kenara bırakıp sadece davul makineleri ve Jam Master Jay'in pikap ustalığıyla çok daha sade bir yapı kurdular. It's Like That parçasında işsizliği ve geçim sıkıntısını doğrudan anlatırken Rock Box şarkısında elektro gitarları rap ritimleriyle birleştirerek türü ilk kez rock dinleyicisiyle buluşturdular. Rap müziğin geçici bir parti eğlencesi olmadığını, kendi ayakları üzerinde duran ciddi bir albüm işi olduğunu kanıtlayan çok net bir başlangıç.

377. Yeah Yeah Yeahs - Fever to Tell

377. Yeah Yeah Yeahs - Fever to Tell

Yeah Yeah Yeahs'in 2003 yılında çıkardığı bu ilk albüm, ikibinlerin başında New York sahnesinden yükselen yeni garaj rock dalgasının en enerjik ve dağınık işlerinden biri. Grupta bir bas gitarist olmamasına rağmen gitarist Nick Zinner ve davulcu Brian Chase stüdyoda o boşluğu kirli gitar tonları ve sert ritimlerle fazlasıyla dolduruyor. İşin mutfağında yapımcı David Andrew Sitek var ve üçlünün konserlerdeki o terli, tekinsiz havasını hiç törpülemeden doğrudan kayda geçirmiş. Date with the Night gibi parçalarda Karen O'nun yerinde duramayan, fısıltıdan çığlığa anında geçen vokallerini duyarken albümün ikinci yarısında işler bir anda duruluyor. Grubun en bilinen şarkısı Maps, Karen O'nun o dönemki sevgilisi Liars solisti Angus Andrew'a turne yoğunluğu yüzünden duyduğu özlemi anlatan çok sade bir aşk şarkısı. Hatta parçanın klibinde döktüğü gözyaşları da tamamen gerçek çünkü çekim günü erkek arkadaşının sete saatlerce geç kalıp hemen ardından yine turneye gidecek olması onu gerçekten ağlatmış. Hırçın punk tavrıyla kırılgan duyguları aynı potada eriten, süsten uzak çok samimi bir ilk adım.

376. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane Over the Sea

376. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane Over the Sea

Neutral Milk Hotel'in 1998 yılında yayımladığı In the Aeroplane Over the Sea, doksanların bağımsız müzik sahnesinden çıkan en tuhaf ama bir o kadar da etkileyici kayıtlardan biri. İşin merkezinde solist Jeff Mangum var. Mangum bir gün Anne Frank'in günlüğünü okuduktan sonra bu trajediden o kadar etkileniyor ki günlerce ağlıyor ve gördüğü karmaşık rüyaları şarkı sözlerine dökmeye başlıyor. Yapımcı Robert Schneider ile birlikte stüdyoda akustik gitarların yanına borazanlar, akordeonlar ve hatta müzikal testere gibi pek alışık olmadığımız enstrümanlar ekleyerek bambaşka bir ses dünyası kurmuşlar. Holland, 1945 gibi parçalarda o cızırtılı ve yüksek tempolu altyapının altında çok ağır bir yas yatarken albüme adını veren şarkıda Mangum'un genizden gelen o titrek vokali insanın içine işliyor. Plak zamanla öyle büyük bir ilgi gördü ki Mangum bu yoğun duygusal yükü ve ani gelen şöhreti kaldıramayıp uzun yıllar müzikten tamamen uzaklaştı.

İçeriğin Devamı Aşağıda chevron-right-grey
Reklam

375. Green Day - Dookie

375. Green Day - Dookie

Green Day'in 1994 yılında çıkardığı üçüncü stüdyo albümü Dookie, o dönem müzik dünyasını kasıp kavuran ağır ve karamsar alternatif rock dalgasının ortasına bomba gibi düşen çok enerjik bir iş. Grup bu kayıtla birlikte büyüdükleri bağımsız punk kulüplerinden çıkıp büyük bir plak şirketine geçti. Hatta bu kararları yüzünden eski çevreleri tarafından davalarını satmakla suçlanıp o meşhur kulüplere bile alınmadılar. İşin mutfağında yapımcı Rob Cavallo var ve stüdyoda sadece üç haftada bitirdikleri bu kayıtta grubun üç akorlu hızlı temposunu pürüzsüz pop melodileriyle çok iyi dengelemiş. Basket Case parçasında Billie Joe Armstrong'un o yıllarda teşhisi henüz konulmamış panik atak nöbetlerini ve delirme korkusunu neşeli bir ritimle anlattığını duyuyoruz. Longview ve When I Come Around gibi şarkılarda ise banliyö gençliğinin can sıkıntısı, amaçsızlığı ve tembelliği bas gitarist Mike Dirnt ile davulcu Tré Cool'un kusursuz uyumuyla birleşiyor.

374. Robert Johnson - King of the Delta Blues Singers

374. Robert Johnson - King of the Delta Blues Singers

Robert Johnson'ın yirmi yedi yaşında hayatını kaybetmesinden yıllar sonra, 1961'de yayımlanan bu derleme modern blues ve rock müziğin gelişiminde önemli bir yere sahip. Albümdeki şarkılar 1936 ve 1937 yıllarında Teksas'ta otel odalarına kurulan geçici stüdyolarda yapımcı Don Law gözetiminde kaydedildi. Johnson hakkında anlatılan 'gece yarısı bir kavşakta ruhunu şeytana satarak gitar çalmayı öğrendi' hikayesi bir yana, kayıtlarda duyulan gitar tekniği döneminin oldukça ilerisinde. Aynı anda hem bas yürüyüşlerini hem de melodiyi tek başına çaldığı bu yöntem, yıllar sonra Keith Richards ve Eric Clapton gibi müzisyenlere doğrudan ilham verdi. Cross Road Blues, Sweet Home Chicago ve Hellhound on My Trail gibi parçalarda sanatçının kendine has vokalini ve gitar hakimiyetini net bir şekilde duyuyoruz. Sadece bir akustik gitar ve vokalle kaydedilmiş bu on altı şarkı, popüler müzik tarihinin en temel referans kaynaklarından biri olarak kabul ediliyor.

373. Isaac Hayes - Hot Buttered Soul

373. Isaac Hayes - Hot Buttered Soul

Isaac Hayes'in 1969 yılında yayımladığı Hot Buttered Soul, üç dakikalık radyo şarkılarının kural sayıldığı soul müzik dünyasında kalıpları yıkan önemli bir stüdyo kaydı. Yıllarca başka müzisyenler için şarkı yazıp yapımcılık üstlenen Hayes, bu albümde stüdyoda tam özgürlük şartıyla mikrofonun başına geçti. Sadece dört parçadan oluşan plakta şarkı süreleri on sekiz dakikaya kadar uzanıyor. Sanatçı, Burt Bacharach'ın Walk On By ve Jimmy Webb'in By the Time I Get to Phoenix gibi popüler parçalarını alıp yaylı orkestralar, uzun giriş bölümleri ve sohbet havasındaki konuşmalarla yeniden yorumladı. Hyperbolicsyllabicsesquedalymistic parçasındaki ritmik altyapı ise yıllar sonra hip-hop üreticilerinin en çok başvurduğu ses kaynaklarından biri haline geldi. Soul müziği tekli formatından çıkarıp geniş çaplı bir albüm formuna taşıyan ve yetmişli yılların müziğine doğrudan yön veren oldukça yenilikçi bir çalışma.

372. Big Brother and the Holding Company - Cheap Thrills

372. Big Brother and the Holding Company - Cheap Thrills

Big Brother and the Holding Company'nin 1968 yılında yayımladığı Cheap Thrills, Janis Joplin'in güçlü vokalini geniş kitlelerle buluşturan ve altmışların sonundaki San Francisco rock sahnesini özetleyen en önemli kayıtlardan biri. Albüm dinlendiğinde baştan sona bir konser kaydı izlenimi verse de aslında şarkıların büyük kısmı yapımcı John Simon yönetiminde stüdyoda kaydedildi ve konser havası yaratmak için aralara kalabalık sesleri eklendi. Sadece kapanış parçası Ball and Chain gerçek bir sahne performansından alındı. Albümdeki Piece of My Heart ve George Gershwin uyarlaması Summertime gibi parçalarda Joplin'in kendine has yorumu ile grubun salaş ve enerjik gitarları çok uyumlu bir bütün oluşturuyor. Çizer Robert Crumb tarafından hazırlanan çizgi roman tarzındaki kapak tasarımı da albümün simgelerinden biri haline geldi. Kayıt sürecindeki gerginlikler ve Joplin'in grup arkadaşlarının önüne geçen ünü nedeniyle sanatçı bu albümden kısa süre sonra gruptan ayrılarak yoluna tek başına devam etti.

371. The Temptations - Anthology

371. The Temptations - Anthology

The Temptations'ın onuncu yıllarını kutlamak için 1973'te yayımlanan Anthology, grubun altmışların ortasından yetmişlerin başına kadar uzanan müzikal gelişimini tek bir çatı altında toplayan kapsamlı bir derleme. Kayıtların ilk bölümünde Smokey Robinson imzalı My Girl ve The Way You Do the Things You Do gibi zarif, akılda kalıcı ve çok sesli vokal uyumlarının öne çıktığı klasik soul parçaları yer alıyor. David Ruffin ve Eddie Kendrick'in solist olarak parladığı bu dönemin ardından grup, yapımcı Norman Whitfield ile çalışmaya başlayarak çok daha sert, ritmik ve toplumsal konulara değinen bir yöne evrildi. Derlemenin ikinci yarısında yer alan Cloud Nine, Ball of Confusion ve Papa Was a Rollin' Stone gibi şarkılar, funk altyapıların ve uzun enstrümantal girişlerin kullanıldığı bu yeni dönemi doğrudan yansıtıyor.

Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!

category/test-white Test
category/gundem-white Gündem
category/magazin-white Magazin
category/video-white Video
Gençlik yıllarımdan beri çeşitli blog sayfalarında duygu ve düşüncelerimle beraber deneyimlerimi dijital dünyaya aktarıyorum. Daha sonra benim için Onedio'da editör olmak büyük bir adım oldu. 2022'den bu yana çeşitli markalarla beraber Onedio'da okuyucuların ilgisini çeken, gündemi hızlıca yakalayan ve herkesin kendisinden bir parça bulabileceği liste ve test içerikleri hazırlıyorum.
Tüm içerikleri
right-dark
category/eglence BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
0
0
0
0
0
0
0
Yorumlar Aşağıda chevron-right-grey
Reklam
ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?
Yorum Yazın