13 Yılını Vererek Eşinin Rahatsızlıklarını ve Onunla Geçirdiği Hayatı Fotoğraflayan Düşünceli Adam

-
3 dakikada okuyabilirsiniz

Her rahatsızlık gözle görülür değildir. İnsanlar ruhsal hastalıklarla başa çıkmaya çalışırken, bir yandan da yanlarında destek birilerini arar. Önemli olan yanlarındaki kişilerin kendilerini ne kadar anladığıdır elbette. Metro'dan sizler için derlediğimiz bu içerikte eşinin bütün görünmez hastalıklarını sonuna kadar anlamaya çalışan fotoğrafçının çabasını ve çalışmalarını göreceğiz. 🙏

Kaynak: https://metro.co.uk/2018/06/05/husband-s...

Zara kronik hastalıkları olan bir sanatçı.

Fiziksel olarak bütün vücudunun ağrıya maruz kalmasına neden olan fibromiyalji sendromu; eklemlerinin normal açıdan daha farklı hareket etmesine neden olan hipermobilite sendromu, obsesif kompulsif bozukluk ve depresyon sıkıntıları yaşıyor. Yani günlük hayat Zara için hiç de kolay değil.

Genellikle yürümekte, nesneleri tutmakta, giyinmekte, meyve kesmekte zorlanıyor. Spazmlar, yoğun ağrılar yaşayabiliyor ve bazen evden çıkamaz hale geliyor.

Lakin bütün bunlar haricinde güzel günler de yaşıyor. Zara'nın eşi ise "I'm Wearing All the Colours" adlı kitabında eşinin yaşadığı hem güzel hem de katlanılmaz şeyleri derledi.

"Kendini açıkça göstermeyen durumlarla yaşamak gerçekten çok karmaşık olabiliyor."

"Kronik ağrı, bedeninizin kontrolü sizde değilmiş gibi hissettirebiliyor ve toplumdan soyutlanmaya, depresyona neden oluyor. İnsanların tepkisi ve cevabı ruh sağlığınızı daha da kötüye götürebiliyor. Kimse bu konuyla ilgili konuşmak istemediği için, kendinizi yalnız hissedebiliyorsunuz. Açık bir şekilde görmenin zor olduğu bir durumun ortasındayken, duyguları ve bunların neden olduğunu anlamak zordur."

"Fotoğraflara bakınca Zara'nın acısını çok daha net anlamaya başladım."

"Zara ile olan kişisel deneyimimi tanımlarken, bunları yaşayan başka insanlara da dokunabileceğime inanıyorum."

Zara ve Rikard'ın yaratıcı ilişkisi çok daha öncesinde başladı aslında. Rikard, Zara'yı bir arkadaşının defilesinde gördü ve tanıştılar.

O zamanlar Rikard sahnenin diğer ucunda fotoğraflar çekiyordu. Sonrasında ise beraber yaşamaya başladılar.

Zara ve Zara'nın hastalığıyla yaşamak, Rikard'ın kısa sürede uyum sağlamasını ve Zara'nın yaşadıklarını öğrenmesini sağladı. Yaşamlarını fotoğraflamak, doğal bir şey haline geldi.

"Zara'nın durumunu önceden de biliyordum. Arkadaşlarımdan bazıları bana konuyla ilgili bilgi verdiler. Ama duyumlardan ibaretti ve kimse gerçekten neler olduğunu bilmiyordu. Hiçbir zaman yaşadıklarımızı fotoğraflamak konusunda konuşmadık, her şey kendiliğinden gelişti."

"Bir gün Zara ile konuşuyorduk ve bu anları belgelemenin iyi olacağını düşündük."

"Konuşmadan sonra zor günlerde kamerayı elime almaya alıştım. Tabii bu konuşmayı birkaç yıl sonrasında yapabilmek daha kolaydı. Her şeyi göstermek benim için önemliydi ve geçen günler zordu. En başta zor anları fotoğraflamak hiç de kolay değildi. Ama bu konuyla ilgili konuştuğumuzda bu durumun benim için önemli olduğunu, neler olduğunu anlamam gerektiğini anladı."

"Yaşananların belgelenmesi ikimiz için de önemliydi."

"Yaşamın içinden olduğunun belli olmasını istiyordum, dolayısıyla her şeyi yakalamaya çalışıyordum. Her şeyi kelimelere dökmekte zorlandığım için fotoğraf çekmek benim için dünyayı anlamanın en güzel yoluydu. Bu fotoğrafları çekmek geriye doğru bakmama ve çevremizde olup bitenlerin hayatımızdaki yansımalarını görmeme yardımcı oldu."

Zara için ise fotoğraflar, gözle görünmeyen rahatsızlıkların ifadesi ve aynı şeyleri yaşayanlara ulaşmanın bir yoluydu.

"Rikard'a hayatımızı fotoğraflaması için izin vermenin önemli olduğunu düşündüm. Hayatımızı zor, mükemmel, saçma ve sevgi dolu yönleriyle olduğu gibi göstermesinin önemli olduğuna inandım. Sanırım bu kitap şimdiye kadar gördüğüm en umut ve aşk dolu, en güzel ve romantik şey. Çünkü yaşanılan onca korkunç şeye rağmen bütün bu süreci beraber geçiriyoruz."

"Herkes hayatının bir döneminde bir rahatsızlık yaşayacak veya rahatsızlığı olan birine yakın olacak. İnsanlar hakkındaki en bilinen olgu budur ve yine de saklayacak veya utanacak bir şey olarak görüyorlar."

Çift 2018 yılı Mayıs ayında kitaba fon buldu.

Şu an ise kitaptaki fotoğrafların bu süreci yaşayan herkese ses olacağını umuyorlar.

13 yılını eşinin hayatını ve acılarını gözler önüne sermeye çalışan Rikard'ın çabalarını biz de takdir ediyoruz! 👏👏

Aşkınız da...

...mutluluğunuz da daim olsun! 😍😍

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
sevgibtner7

muazzam

1ogzhnylmz

etkileyici

FACEBOOK YORUMLARI

Başlıklar

Kitapaşkmeyve
Görüş Bildir