Yalnızca 6 Saniye: Dünyanın En Çok Kopyalanan Bateri Solosunun Hikayesi
Bugün dinlediğimiz rap ve elektronik müzik türlerinin temeli aslında tek bir şarkıya, daha doğrusu bahsedeceğimiz şarkıdaki 6 saniyelik bir bateri solosuna dayanıyor. 1969 yılında kaydedilen bu ritim nasıl oldu da koskoca bir endüstriyi tek başına sırtladı? İşin arka planında dönen devasa paralar ve maalesef oldukça adaletsiz bir trajedi var.
Yıl 1969. The Winstons grubu "Color Him Father" adlı bir tekli yayınlıyor.
The Winstons, kaydettikleri teklinin plağına, arkası boş kalmasın diye B yüzüne sözleri olmayan bir şarkı kaydettiler. İsmi de 'Amen Brother' ve o günlerde radyolar veya dinleyiciler bu şarkının yüzüne pek bakmıyordu.
Bu yüzü hafızanızda tutmanızı istiyoruz.
Bahsettiğimiz enstrümantal şarkı bu. Devam edelim.
Şarkının 1. dakika 26. saniyesinde nefesliler ve gitarlar bir anlığına susuyor.
İşte bu boşlukta grubun bateristi Gregory Coleman, sadece 6 saniye süren çok temiz bir solo atıyor. Stüdyodakiler sıradan bir kayıt günü geçirdiklerini sanıyorlar ama aslında müzik tarihinin en değerli ses kaydını o an oracıkta yarattıklarının farkında değiller.
Bahsettiğimiz kısmı kesip ayrı bir projede kullandığımızda adı "sample" oluyor. 80'lerin sonuna geldiğimizde "sampler" cihazları ucuzlayıp yaygınlaşıyor.
Hip-hop prodüktörleri yeni beat'ler yaratmak için harıl harıl eski funk ve soul plaklarını kurcalarken bu 6 saniyelik soloyu keşfediyorlar. Coleman'ın ritmi o kadar pürüzsüz ve yakalayıcı ki kesip biçmek ve üzerine başka sesler eklemek için tam aradıkları şey.
Bu 6 saniye, önce hip-hop'ın temel taşı oluyor.
N.W.A gibi efsaneler bu ritmi kullanmaya başlıyor. 90'lara gelindiğinde ise İngiltere'deki prodüktörler bu bateri döngüsünü alıp hızlandırıyor ve efektlerle bozuyor. Sonuç olarak Drum and Bass ve Jungle denen yepyeni elektronik müzik türleri doğuyor. The Prodigy, David Bowie, Skrillex gibi yüzlerce isim üretimlerini bunun üzerine kuruyor.
Alt tarafı bir ritim demeyin. Zamanla olay müzik endüstrisini de aşıyor.
Otomobil reklamları, televizyon dizileri, video oyunları ve dahası... Herkes bu davul döngüsünü kopyalamaya başlıyor. 6 saniyelik bir ritim, hiçbir abartı payı olmadan milyarlarca dolarlık bir ekonomi yaratıyor resmen.
Hikayenin can sıkan kısmı da tam olarak burada başlıyor.
Evet, aklınızda tuttuğunuz yüz, Gregory Coleman'ın ta kendisi. Bu kayıt üzerinden devasa paralar kazanılırken soloyu çalan baterist Gregory Coleman tek bir telif bile alamıyor. O dönemki yasalar 'sample' kullanımını tam kapsamadığı için hakkını arayamıyor. Müzik tarihini değiştiren bu adam, 2006 yılında Atlanta'da evsiz ve beş parasız bir şekilde hayatını kaybediyor.
Yıllar sonra gelen ufak ve gecikmeli bir vefa örneği. Yıllar geçmiş...
2015 yılında İngiliz DJ Martyn Webster durumun ne kadar adaletsiz olduğunu fark edip bir bağış kampanyası başlatıyor. Kısa sürede 24 bin sterlin toplanıyor. Coleman hayatta olmadığı için bu para şarkının bestecisi Richard L. Spencer'a veriliyor.
Bugün Apple Music'te veya Spotify'da karşınıza çıkan hareketli bir parçanın arkasında çok büyük ihtimalle Coleman'ın elleri var.
Bir dahaki sefere o tanıdık davul döngüsünü duyduğunuzda bu buruk hikaye de aklınızın bir köşesinde bulunsun.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!


Yorum Yazın