Linkin Park’ın "Hybrid Theory" Albümüyle İçimizdeki Ergeni Uyandırın!
Göz kalemleri çekildiyse, bol pantolonlar gardıroptan çıkarıldıysa ve sol bilekteki o siyah terliksi bileklikler hazırsa zaman makinesine bağlıyoruz! Yıl 2000. Milenyuma girmişiz, dünya batacak falan deniyor ama bizim asıl derdimiz çok başka: Odadaki müzik setinden yükselen o efsanevi çizilme (scratch) sesi ve ardından gelen 'It starts with one...'
Linkin Park’ın hayatımızı kalbinden vuran, müzik tarihini kökünden değiştiren ve dürüst olalım, içimizdeki o tatlı öfkeli ergeni bugün bile anında ayağa kaldıran Hybrid Theory albümünün tozlu sayfalarını açıyoruz.
Girişindeki o ilk saniyeyle bizi hipnotize eden "Papercut"
Albümün kapısını öyle bir şarkıyla açtılar ki, daha ilk saniyede neye uğradığımızı şaşırdık. Mike Shinoda’nın o kusursuz ritimli rapi ve Chester’ın 'It's like a paranoid lookin' over my shoulder' diye arkadan fısıldayan sesi... O dönem odamızda tek başımıza yürürken arkamıza bakma sebebimiz resmen bu şarkıydı.
Dünyanın en haklı isyanı: "One Step Closer"
'Shut up when I'm talking to you' cümlesini evde anne babamıza ya da okulda öğretmenlerimize söyleyemedik tabii ki (yemedi), ama Chester bizim yerimize öyle bir haykırdı ki içimizin yağları eridi.
Walkman'ın pillerini bitiren efsane: "With You"
O dönemler MP3 çalar lükstü; çoğumuzun kasetçaları veya taşınabilir CD çaları vardı. İşte 'With You' başa sara sara o pilleri en çok sömüren şarkılardan biriydi. Çizik sesleri (scratching) ile nu metal'in zirve noktalarından biri olan bu parça, platonik aşklarımızın da gizli fon müziğiydi.
Klasiğin tanımı, Spotify’ın altını üstüne getiren: "In the End"
Geldik o kutsal marşa. Bugün bir ortamda piyanonun o ilk üç notasına basın, odadaki herkes anında 'It starts with one, thing I don't know why...' diye girmeye başlar. 'Çabaladım, her şeyi verdim ama sonunda hiçbir şey fark etmedi' felsefesini 14 yaşında bağrımıza basıp dertlenmemiz peki? Kral şarkısın, eskimezsin.
Sadece gerçek fanların ciğerini dağlayan "Crawling" parçası
Chester'ın vokal yeteneğine hayran kaldığımız o an. Şarkı başladığında tüyleri diken diken olmayan bir insan evladı olamaz. Bu parça, o dönemdeki tuhaf ve soyut klibi ve Chester'ın mavi saçlarını taklit etmeye çalışan bir nesil yetiştirdi.
Albümün gizli kahramanı: "Runaway"
Belki bir 'In the End' kadar göz önünde değildi ama albümü baştan sona dinleyenlerin favori kaçış noktasıydı. Evden kaçıp gitme, uzaklaşma isteğiyle dolup taştığımız, ergenlik bunalımlarının tavan yaptığı akşamlarda kulaklığı son ses açıp tavanı izleme şarkısıydı.
"Points of Authority" ve o dönem için devrim niteliği taşıyan klibi.
Şarkı zaten tam bir başyapıt, ancak tamamen CGI (bilgisayar yapımı) robotlar ve uzaylı temaları içeren o klip, hatırlıyor musunuz?
26 yıl geçse de asla yaşlanmayan ve Chester'ı özleten saf enerji
Hybrid Theory sadece bir albüm değil, 2000'lerin başında çocuk ya da genç olmuş herkesin ortak hafıza kartı. Bugün hâlâ ilk günkü gibi taze, hâlâ aynı enerjiyi veriyor. Ve tabii ki her dinlediğimizde, o eşsiz sesiyle içimizdeki tüm kırgınlıkları ve öfkeleri haykıran, bizi bizden daha iyi anlayan Chester Bennington’ı özlemle anıyoruz. Işıklar içinde uyu, ergenliğimiz sana minnettar!
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
Yorum Yazın