4'üncü Kez Beraat Eden Pınar Selek: 'Beraatlere Alışığım'

 > -

İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesi, Mısır Çarşısı'ndaki patlamaya ilişkin 16 yıldır devam eden davada Pınar Selek'in beraatine karar verdi.

Mısır Çarşısı davasından 16 yıldır yargılanan, hakkında verilen üç beraat kararı üç defa bozulan sosyolog yazar Pınar Selek hakkında dördüncü kez beraat kararı çıktı.

Kararı bianet'e değerlendiren, Pınar Selek'in kardeşi avukat Seyda Selek şöyle konuştu:

"Bu aldığımız dördüncü beraat. Olması gereken buydu, savunmayı dinlediler ve ona göre karar verdiler. Ama adalet böyle yerine gelmez, 16 yıl boyunca adaletsiz bir süreç yaşadık. Şunu söyleyebiliriz, en azından mağduriyetin ortadan kaldırılması sağlandı. Buna sevinmek bile üzücü ama rahatladık diyebiliriz".

DHA'ya konuşan Pınar Selek ise; Daha önce de hakkında 3 kez "beraat" kararı verildiğini hatırlatarak, "Beraatlere alışığım"dedi.

Bir süredir Avrupa ’da yaşayan Pınar Selek Fransa ’nın Lyon kentinde belediyeye ait nikah salonunda beraat kararını arkadaşlarıyla kutladı.

Kesin karar için sabırla beklediklerini anlatan Pınar Selek şunları kaydetti: 

“Beraat ettim ama bu benim 4. beraatım, yani beraatlere alışığım. Tabi bu gösteriyor ki hukuk mücadelesi mutlaka bir yere varabiliyor, devam etmek ve sabır etmek lazım, biz sabır ettik ama şimdi bekleyeceğim. Acaba bir ay sonra biz tekrar bekleyecek miyiz, önceden diyorduk ki 3 beraatten sonra şimdi 4 beraatten sonra diyecek miyiz, demeyecek miyiz bilmiyorum. Savcı eğer itiraz ederse tekrar Yargıtay’a gidebilir. Ben şuna inanıyorum küçük başarılar bile bizim için önemli Türkiye ’de çünkü çok umutsuz bir ortam var, ama dayanışmanın küçük yollar açabildiğini görünce mücadelelerin de önünü açıyor bu diye düşünüyorum”

Pınar Selek davasında 16 yılda neler olmuştu?

Soruşturma süresince hiçbir avukat yardımından faydalandırılmayan Pınar Selek için ilk dava, tek kişi olarak “örgüt üyeliğinden” açıldı. Ümraniye Cezaevi’nde tutukluyken, bu kez de bir buçuk ay önce meydana gelmiş Mısır Çarşısı Patlaması ile ilişkilendirildiğini televizyon ekranlarından öğrendi. Komplo büyüyerek devam ediyordu.

Oysa 9 Temmuz 1998’de meydana gelen Mısır Çarşısı patlamasından 2 gün sonra ve patlama ile ilgili geniş çaplı soruşturmanın yapıldığı bir süreçte polisçe gözaltına alınan, uzun süredir takip edilen, nerede olduğu bilinen Pınar Selek’e patlama ile ilgili tek bir soru dahi sorulmamıştı. Bu durum Pınar Selek’in, üzerine yıkılmak istenen bir komployla karşı karşıya olduğunu bir kez daha ortaya koyuyordu.

Mısır Çarşısı’nda meydana gelen patlamadan hemen sonra Emniyetin bomba uzmanları tarafından hazırlanan 13 ve 14 Temmuz 1998 tarihli Polis Olay Yeri İnceleme tutanakları ve Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Ekspertiz Raporu’nda bomba bulgusu bulunmadığı belirtilirken 20 Temmuz 1998 tarihli Polis Olay Yeri İnceleme Sonuç Raporu’nda da “Bombaya ait herhangi bir bulgu yok” dendi. Suçlamaya doğrudan tek dayanak olarak Abdülmecit Öztürk adlı bir kişinin “Mısır Çarşısı’na Pınar Selek ile bomba koyduk” şeklindeki polis ifadesi gösterildi. Bu suçlamalarla ilgili Pınar Selek için açılan ikinci dava daha sonra ilkiyle birleştirildi.

22 Aralık 1998’de Öztürk ve Selek hakkında Mısır Çarşısı’na bomba koymaktan açılan davanın duruşmasında Abdülmecit Öztürk ve başka iddialar nedeniyle tutuklanan diğer sanıklar, ağır işkence gördüklerini, Pınar Selek’i tanımadıklarını açıkladılar.05.07.1999 tarihli duruşmada ise,olay yerinde inceleme yapan Emniyetin Bomba İmha Bürosu amiri Başkomiser: “Bir bomba izine rastlamadık. Tüp gaz kaçağı tabana yayıldığı için böyle bir patlama yapabilir. Bomba patlaması olsaydı, en azından patladığı yerde 50 cm.lik çukur açardı. Ancak olay yeri incelememizde böyle bir çukur tespitimiz olmamıştır.” şeklinde ifade verdi.15 Haziran 2000 tarihli İstanbulÜniversitesi Analitik Kimya Anabilim Dalı Başkanı Reşat Apak’ın raporunda “Savcılık raporu bilimsel olmayıp Mahkemeyi yanıltmaya matuftur. Nitroselüloz birçok maddede bulunur, bomba olduğunun kanıtı değildir” dendi. 27 Temmuz 2000 tarihli Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Raporu da Savcılık raporunun bilimsel olmadığını belirterek “Olguların hiçbiri bomba patlamasına bağlı yaralama örneklerine uymuyor” sonucunu açıkladı. Bu arada mahkemenin tayin ettiği üç uzman profesörün raporunda da patlamanın kesinlikle bomba değil, tüp gaz kaçağından olduğu 21 Aralık 2000’da tescil edildi.

Yerel Mahkeme, 2,5 yıl sonra 22 Aralık 2000 tarihinde Pınar Selek’in tahliyesine karar verdi. Tahliye üzerine dönemin İçişleri Bakanlığı ve İstanbul Emniyet Müdürlüğü, bu tahliyeden rahatsızlıklarını belirten 19.04.2001 tarihli bir yazıyı Mahkemeye yolladılar. Aynı kurumlar bu yazıyla birlikte, davanın tarafı olmadıkları ve Mahkemenin de bir talebi bulunmadığı halde, patlamadan yaklaşık 3 yıl geçtikten sonra “patlama bombadan kaynaklanmıştır” şeklindeki imzasız ve tarihsiz yeni bir raporun dosyaya girmesini sağlayarak Mahkemeden yeniden bilirkişiye gitmesini istediler. Mahkeme, her ne kadar raporu yasal delil olarak kabul etmese de, bu kurumların talebi doğrultusunda yeniden bilirkişiye gitti. Bu noktada da yargının bağımsızlığı ilkesine açıkça müdahale edilmiş oldu.

04.07.2002 tarihli, patlamanın menşeinin tespiti konusunda uzmanlıkları olmayan jandarmaların mütalaaları ile hazırlanan muhalefet şerhli raporun da deliller üzerinde karartma yapılarak hazırlandığı ve Emniyetin dosyaya koyduğu tarihsiz ve imzasız raporun bir kopyası olduğu ortaya çıktı. 10.07.2002’de Mahkemenin tayin ettiği bilirkişinin raporu, gaz kaçağı patlamasını teyid ederken dosyaya giren 21.11.2002 tarihli ve ODTÜ Elektrik Elektronik Mühendisliği Bölüm Başkanlığı’nın hazırladığı ‘görüntülü işlem teknolojisi’nden yararlanılan son rapor da patlamanın gaz kaçağı diyen raporla uyumlu olduğunu, “jandarma raporunun” fizik kurallarına aykırılık içerdiğini belirterek patlamanın lahmacun fırınının içinde meydana geldiği tespitine yer verdi.

08.06.2006’da İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi’nin Pınar Selek ve Abdülmecit Öztürk hakkında Mısır Çarşısı patlamasına ilişkin “ceza verilmesine gerektirir kesin ve inandırıcı delilin elde edilemediğine” dair ilk beraat kararını açıkladı. Bu karar Yargıtay9. Ceza Dairesi tarafından 17.04.2007 tarihinde “hüküm kurulmadığı” gerekçesiyle usulden bozuldu.

Yeniden yapılan yargılama sonucunda, 23.05.2008’de İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi, eski kararını tekrar ederek, Pınar Selek ve Öztürk hakkında Mısır Çarşısı patlamasına ilişkin olarak beraat kararı verdi. Yardım yataklık ile ilgili suçlamadan da “zamanaşımından davanın ortadan kaldırılmasına” karar verdi. Mahkeme kararında, Pınar’la ile ilgili örgüt üyesi olduğuna dair iddiaları da inandırıcı bulunmadı. Böylelikle Pınar Selek ikinci kez beraat etti.

Tüm bu yıllar boyunca Abdülmecit Öztürk’ün soruşturma aşamasındaki işkence altında, avukat yardımından faydalandırılmadan alınan, sonradan reddettiği polis ifadesi, Mısır Çarşısı suçlaması ile Pınar Selek arasında kurulan tek bağ olarak kaldı. Öztürk hakkında verilen beraat kararına karşı savcı temyiz yoluna başvurmadığından, Öztürk hakkında verilen beraat kararı kesinleşti. Ancak Öztürk’ün ‘sözde itirafına’ dayanarak Pınar Selek’i suçlayan savcı, Öztürk hakkında verilen beraat kararını temyiz etmezken, Selek hakkındaki beraat kararını temyiz etti!!! Böylece, olmayacak bir şey daha oldu. !!İşkence altında Öztürk’e kabul ettirilen “Eylemi birlikte yaptık” şeklindeki ifade tutanağı, kendisi için geçerli ve inandırıcı bulunmazken, eylemde birlikte olduğunu söylediği Pınar için geçerli ve inandırıcı (!) kabul edildi.

Yalnızca Selek hakkındaki beraat kararının Savcılıkça temyiz edilmesi, Selek’in hedefe konulduğunun bir başka göstergesidir.

10.03.2009 tarihinde Yargıtay 9. Ceza Dairesi, sadece polis ifadesine ve dosyadaki bilimsel raporlar yokmuş gibi fizik kurallarına aykırı olduğu tespit edilen jandarma raporuna dayanarak Selek’in, ağır müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasını istedi ve İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin beraat kararını esastan bozdu. Aynı daire, beraat kararı Savcılıkça temyiz edilmeyen Öztürk hakkında ‘kazanılmış haklarının saklı kaldığını’ beyan etti.

 Yargıtay Başsavcısı, Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin beraat kararının bozulması kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nda itiraz ederek, “patlamanın bombadan kaynaklandığı kanıtlanamamıştır” gerekçesiyle Mısır Çarşısı konusunda beraat kararının onanmasını istedi. 9 Şubat 2010’da Yargıtay Ceza Genel Kurulu(YCGK) 17’ye karşı 6 oyla, Yargıtay Başsavcısı’nın itirazını reddetti. Yargıtay Başsavcılığı açık ve net olarak, “patlama ile ilgili yapılan araştırmalar ve alınan raporlar bomba olgusunu kanıtlayamamıştır” gerekçesiyle itiraz ettiği halde, Genel Kurul şu tespiti yapmakta hiçbir sakınca görmedi: “Ceza dairesi ile Başsavcılık arasında patlamanın bombadan meydana geldiği konusunda herhangi bir uyuşmazlık yoktur, aralarındaki uyuşmazlık ve itiraz konusu bombayı oraya kimin yerleştirdiği konusundadır” Böylece Genel Kurul’da, dosyanın ve savunmaların incelenmemesi bir yana, iki sayfalık Başsavcılık itiraz dilekçesinin de incelenmeden karar verildiği ortaya çıktı. Dosya, yeniden karar verilmek üzere İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi’ne iade edildi.

9 Şubat 2011'de İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi, Yargıtay’ın bozma kararına karşı, Mısır Çarşısı’ndaki patlamayla ilgili olarak Pınar Selek ve Öztürk hakkında daha önce vermiş olduğu beraat kararında direndi.

Pınar Selek için 12. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 9 Şubat 2011 tarihinde 3. kez verilen beraat kararını duruşma Savcısı bir gün sonra temyiz etti. Savcının temyiziyle birlikte, dava bir kez daha Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nda ele alınacaktı.

Ancak Mısır Çarşısı davası, başka iddialarla ilgili yargılanan diğer sanıkların dosyası ile birleştirilerek tek bir dava dosyasında beraber görülüyordu. Mahkeme, 9 Şubat 2011 tarihinde Mısır Çarşısı patlaması konusunda bir hüküm vermişti. Ancak Mahkemenin önüne gelen Mısır çarşısı dışındaki diğer birleşen dosyadaki bazı sanıkların beyanları alınmadığı için bu konularla ilgili yargılamaya, devam edildi. Mısır Çarşısı patlaması konusunda verilen beraat kararının Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilebilmesi için, Mısır Çarşısı ile ilgili olmayan ancak tek bir dosyada birleştirilen diğer sanıklar hakkındaki iddiaların sonuçlanması bekleniyordu.

Ancak Mısır Çarşısı davası ile birleşen diğer yan davalardaki usul eksikliklerinin tamamlanmasına ilişkin 22 Kasım 2012 tarihli duruşma, skandal bir karara sahne oldu. 22 Kasım 2012 Perşembe günü yeni heyetle çıkan İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi 9 Şubat 2011 tarihinde Pınar Selek hakkında vermiş olduğu beraat kararını, beraat kararı verildikten sonra davaya ilişkin karar verme yetkisi kalmamış olduğu halde, geri aldı. Üstelik beraat kararında direnen heyetin ve davayı 14,5 yıllık süreçte başından sonuna kadar yürüten Mahkemenin tek hakimi ve asli başkanı izinde iken, kendisinin yerine, epeyce hacimli bu dava dosyasına ilk kez muttali olan bir geçici başkan ile oluşturulan yeni heyetle bu karar verildi.

MAHKEME VERMİŞ OLDUĞU BERAAT KARARINI BİR ‘ARA KARAR’LA GERİ ALDI

 İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi, sadece Türkiye hukuk tarihinde değil, dünya hukuk tarihinde de eşi benzeri uygulamada rastlanmamış skandal bir karar alarak, daha önce hüküm vermiş olduğu bir davada usul ve yasaya aykırı olarak yetkisi olmadığı halde, ikinci bir karar vererek, kendi beraat kararını geri aldı. Ceza Muhakemeleri Kanunu’na (CMK) göre, Mahkeme bir kere nihai kararını verdikten sonra, o kararını hiçbir şekilde geri alamaz veya bu konuda ikinci bir karar veremez. CMK uyarınca beraat bir ara karar değildir, bir hükümdür. Ancak Yargıtay nezdinde temyiz edilebilir. Mahkemenin hüküm verdiği dava, onun yetki alanından çıkar ve artık Yargıtay’ın alanına girer. Pınar Selek davasında mahkeme beraat kararını geri alarak kendisini ‘temyiz mercii’ yerine koymuş, Yargıtay’ın yerine geçerek kendi kararını temyiz incelemesine tabi tutmuştur. Üstelik bu ara karar, duruşma başlamadan, avukatlara söz hakkı verilmeden önce alınmış, önceden monitöre yazılmış, karar alındıktan sonra avukatlara tebliğ edilmiş, bunun adı da “yargılama” olmuştur. Mahkeme, avukatların usul ve yasaya aykırı yürütülen yargılamaya ilişkin itirazlarını dikkate almamıştır. Savcı, bir yandan temyiz ettiği dosya hakkında sanki nihai karar verilmemiş gibi tekrardan esas hakkında mütalaa vermiş diğer yandan da temyiz dilekçesini geri çekmemiştir.

Üstelik, o güne kadar bu davanın ve o gün görülen diğer davaların duruşmalarına bakıldığında, bir sonraki duruşma oturum tarihleri, ortalama 2,5-3 ay arası bir zaman dilimi olarak belirlenmiş olmasına karşın, yeni heyet, bu sefer duruşmayı nihai hüküm vermek üzere, Mahkeme esas başkanının rapor süresinin bitmesinden birkaç gün öncesine denk getirecek şekilde, 21 gün gibi kısa bir zaman sonrasına (13 Aralık 2012 tarihine) bırakmıştır.

REDDİ HAKİM TALEBİNDE YARATILAN HUKUKİ KAOS VE KARMAŞA

Pınar’ın avukatları, yetkileri dışında beraat kararını geri alan hakimler hakkında tarafsızlıklarını yitirdikleri gerekçesiyle ‘reddi hakim’ talebinde bulundular. Ancak bu konuda da kanun hükümlerine aykırı bir uygulama yapılarak, ‘reddi hakim’ talebi, reddi talep edilen hakimler tarafından incelemeye alındı ve ‘talebin reddine’ karar verildi. Bununla da yetinilmeyerek, yeni bir usul icat edildi. Reddi talep edilen hakimler, kendi kararını, avukatlara tebliğ etmeden ve sanki avukatlar tarafından yapılmış bir itiraz başvurusu varmışçasına, avukatlar adına ve bilgileri dışında, kendiliğinden bir üst numaralı mahkemeye (13. Ağır Ceza Mahkemesi’ne) gönderdi, bu Mahkeme de ortada bir itiraz varmış gibi karar oluşturdu. Yani daha avukatlar itiraz etmeden, ortada itiraz dilekçesi yok iken, olmayan itiraz (!) reddedilmiş oldu. Bu konudaki prosedür tamamlanmış görüntüsü verilmeye çalışıldı.

13 Aralık 2012 tarihindeki duruşmaya çıkıldığında reddi hakim talebinin sonucu henüz kesin değildi. Ancak sanki süreç tamamlanmış gibi,“Ret konusunda verilen karar kesinleşmeden, reddedilen hâkimin katılımıyla bir sonraki oturuma başlanamaz” şeklindeki emredici kanun hükmüne aykırı olarak ve avukatların itirazına rağmen, reddedilen hâkimlerin oluşturduğu heyetle duruşma yapıldı. Duruşmada, ‘reddi hakim talebinin reddi’ kararı avukatlara tebliğ edildi. Prosedürün yanlış işletildiğini beyan eden avukatlar bu karara karşı itiraz hakkını kullanmak isteyince, Mahkeme heyeti duruşmayı 24 Ocak 2013 tarihine ertelemek zorunda kaldı.

Avukatların itiraz dilekçesi, yasa gereği itiraz konusunda bir karar vermek durumunda olan görevli diğer mahkemeye (İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi) gönderildi. Ancak bu Mahkeme, bir yandan yerel mahkemenin bu konuda hata yaptığını belirtip, diğer yandan itiraz dilekçesini incelemeden, itiraza ilişkin “karar vermeye yer olmadığına” karar verdi ve dosyayı geri yolladı. Ayrıca yasada olmayan bir madde üreterek, “sadece bir hakim hakkında red talebinde bulunulabilir” şeklinde yorumda bulundu. Böylece usul yasamızda yer alan itiraz etme hakkının kullanılması fiili olarak ortadan kaldırılarak, reddi hakim talebi sonuçsuz bırakıldı.

SKANDAL KARAR: MÜEBBET HAPİS CEZASI

24 Ocak 2013 tarihli İstanbul12. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen duruşmada ise Mısır Çarşısı patlaması ile ilgili Abdülmecit Öztürk'ün beraati temyiz edilmediği için kesinleşirken sadece Pınar Selek bu davadan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırıldı.

Mahkeme başkanının beraat kararında direnme hakları olduğu ve delil bulunmadığı için beraat kararı verilmesi yönündeki muhalefet şerhine rağmen, heyet üyesi diğer iki hakimin oyuyla karar oy çokluğuyla verilmiş oldu.

Ancak bu karar daha kesin değil, iç hukuk yolları tükenmemiştir. Hukuk dışı verilen bu karar temyiz edildi ve dosya Yargıtay'da görüşülecek.

ŞU AN HANGİ NOKTAYA GELİNDİ?

Gelinen bu aşamada davanın, hukuk ve yasa zemininde yürümediği aşikar.

Bütün bu hukuksuzluklar yaşanırken, Berlin’deki Überleben İşkence Kurbanları için Tedavi Merkezi, Ağustos 2010 tarihinde hazırladığı özel bir bilirkişi raporuyla Pınar Selek’in gözaltı süresince gördüğü işkenceyi ve bu sürecin bıraktığı etkileri resmen tescil etti. Uzun ve adil olmayan yargılama sürecindeki uygulamalarıyla Pınar Selek’in mağduriyetinin daha da artarak devam etmesine yol açan bu dava; işkence, adil olmayan yargılama ve ifade hürriyetine riayet edilmemesi nedeniyle tedbir, adil bir şekilde yeniden yargılanma ve tazminat talepleriyle şimdiden Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne taşındı.

Mahkeme başkanının muhalefet şerhine rağmen 2013 yılı Ağustos ayında Pınar Selek hakkında kırmızı bülten çıkarılması ve Fransa’dan iadesinin istenilmesi için İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından oy çokluğuyla talepte bulunuldu.

2 Ocak 2014’te Yargıtay Başsavcılığı, önceki tutumunun tamamen aksi şekilde, Pınar Selek hakkında verilen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının onanması talebiyle mütalaa düzenledi.

30 Nisan 2014’te Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nde Pınar Selek’in avukatlarının yaptığı temyiz başvurusu üzerine temyiz duruşması gerçekleşti. Bu duruşma Pınar Selek’in avukatlarının Yargıtay’da savunma yapabildikleri ilk duruşmaydı.

11 Haziran 2014’te Yargıtay 9. Ceza Dairesi temyiz incelemesi sonucu Pınar Selek’e verilen müebbet hapis cezasıyla ilgili bozma kararı verdi. Bozma kararının gerekçesinde özetle, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi’nin daha önce vermiş olduğu beraat kararında direnme hakkı olduğu, direnme kararının geri alınmasının hukuka aykırı olduğu belirtildi. Yargıtay 9. Ceza Dairesi bu şekilde davanın esasına ilişkin bir karar vermeden, müebbet hapis cezası kararını usulden bozdu.

Bozma üzerine dava dosyası, özel yetkili mahkemeler kaldırıldığı için bu defa İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderildi. Yargıtay Bozma kararı, mevcut delil durumu ve geçmişte verilen beraat kararlarını da göz önünde bulundurduğunu belirten mahkeme heyeti 3 Ekim'de, Pınar Selek hakkındaki yakalama kararını da kaldırdı. Savcılık makamının mütalaasını hazırlaması için, mahkeme duruşmayı 5 Aralık 2014 tarihine erteledi. 

PINAR SELEK’İN SAVUNMASINDAN… (17 MAYIS 2006)

“Hukuki dilde adı “savunma” olan bu metni çeşitli suçlamalara karşı kendimi savunmak için değil, uzun süredir yaşadığım kuşatılmaya karşı onurumu, kişiliğimi, hayatla kurduğum ilişkiyi ve özgürlük arayışımı nasıl savunduğumu anlatmak için size sunuyorum.

Özgür, ahlaklı, mutlu bir yaşam nasıl mümkün olabilir sorusu, çocukluğumdan beri beni meşgul ediyordu. Bu sorulara yanıt bulmak, toplumu, kendimi anlamak ve özgürlük alanımı genişletmek için sosyoloji okudum… Doktorlar gibi, sosyologların da toplumsal yaralara el sürme kabiliyetinde olması gerektiğine inanıyordum. Travestilerin Ülker Sokak’tan dışlanmasına ilişkin araştırmamı tamamlayıp bunu Yüksek lisans tezi haline getirdikten sonra, “alacağımı aldım” deyip sorunlarını paylaştığım insanları öylece bırakamazdım. Bırakmadım da. Çeşitli araştırmalar aracılığıyla tanıştığım ve her biri, farklı dışlama ve kapatma mekanizmasından etkilenen insanlarla birlikte, ortak bir atölye çalışmasında yer aldım: Sokak Sanatçıları Atölyesi.

Atölyemiz küçücüktü ama üretkenliğiyle etkisini büyütüyordu. Günde onlarca kişinin girip çıktığı, kapısı hep açık, gece bazen evsiz kalan travestilerin ve sokak çocuklarının yattığı bu atölye, aynı zamanda bir başvuru, bir kaynaşma mekânıydı. Kim olursa olsun, dara düşen bize uğruyordu. Önceden dışlanma nedeniyle saldırganlaşan insanlar, kendilerine ve başkalarına güvenmeyi, atölyemizde öğrendiler. Sanatın ve paylaşımın gücü sayesinde, tineri ve fuhuşu bırakanlar oldu.

Ve olan oldu. Tam kök salmaya başladığımız sıralarda şu meşhur komplonun içine düştüm ve baş artisti oldum. Mısır Çarşısı komplosu, öncelikle bizim çamurdaki gönül bahçemize, çöldeki kaynağımıza bir saldırıydı. Kapısı hep açık olan, giren çıkanın belli olmadığı Beyoğlu’nun orta yerindeki mekânımız bombalarla damgalanınca ve oradaki en etkin kadın, bombacı olarak sergilenince, hep tehlikelerle boğuşan insanların umutları da tuz buz oldu…

Peki ya benim açımdan, neler oldu? Oyunun kuralıymış, öğrendim. Eğer şifreyi yüksek sesle söylemeye çalışırsan, suçlu ilan edilirsin. Üstelik suçun şifreyi yüksek sesle söylemeye çalışmak olmaz. Tam da senin karşı durduğun, mücadele ettiğin bir tutum sana mal edilir. Örneğin bir rahibeysen, fahişelik yapmakla suçlanırsın. Hayatını İslami değerlerin canlı tutulmasına adamış bir insansan, boynuna, içki ya da uyuşturucutüccarı yaftası asılır. Ya da bir anti militarist olarak bombacılıkla suçlanırsın. Ve bu öyle kriminal bir tarzda yapılır ki sen savunmaya itilirsin. Yani bir odağın üzerine yürürken, kendinle uğraşmaya başlarsın. Suçlamalar sürekli tekrarlanır, tekrarlanır... Bunlar iddia biçiminde de verilse, çamur izini bırakır ve herkes sana baktığında bu suçlamaları hatırlar. Artık sen asla eski kimliğini sürdüremezsin. Bir düşünce suçlusu değilsindir. Barış suçlusu da ilan edilmezsin. Savaş örgütü, seni terörize eder ve yeni bir kimlikle milyonların karşısına çıkarır.

Araştırmamın yok edilmesi, bana acı verdi. Ama en kötüsü yaraya el sürmeye çalışan bir tutumun bu şekilde cezalandırılması daha sonraki teşhis ve tedavi çabalarına yönelik de bir gözdağı oldu. Benim şahsımda, bağımsız bir duruş arayışında olan kadınlara ve erkeklere bir işaret çakıldı. Sosyologlara, sosyal bilimcilere, aktivistlere parmak sallandı. Ben, bir sembol olarak seçildim.

Ben kendimi korudum, kuşatmaya, lanetlenmeye karşı varlığımı savundum. Bu komplo beni zayıf düşürmedi ama ülkemiz açısından, tarihin tekerrürüne hizmet etti. Elimden alınan araştırma, tüm eksikleriyle birlikte, yaşadığımız sorunları, milli güvenlik siyasetinin dışında bir bakışla analiz etmenin yollarını arıyordu. Yanlışlık ya da doğruluk ayrı meseledir. Ama bir olgu eğer gerçekse, önemli olan bu gerçekliği derinlikli tanımlamaktır… Son yirmi yıldır yaşadığımız şiddet ortamını da böyle ele almak zorundayız. Sorunları aşmak, onların anlaşılmasına bağlıdır, anlaşılması için ise araştırmak gerekir. Ben, iyi niyetli en küçük bir çabayla bile iyileşeceğimize inanıyorum. Ama bitiremiyoruz. Ve suyun kirlenmesini, havasız kalışımızı sadece izliyoruz…”

Haberin Tamamı İçin:

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!
YORUMLAR İÇİN TIKLAYINIZ

Başlıklar

FransaİstanbulMısırOrta Doğu Teknik ÜniversitesiPolisSavaşYargıtayolaytahliye
Görüş Bildir