Gölün Üzerindeki Yüzen Adalarda Yaşıyorlar: Üzerinde Okul ve Milli Park Bile Var
Adaların büyük kısmı suyun altında kalıyor.
Daire biçimindeki adaların yüzeyi süngerimsi, üzerinde yürümek trambolinde yürümeye benziyor. Kurak mevsimde su çekilince adaların canlı kökleri göl tabanına ulaşıp besin alıyor.
Göle "Manipur'un can damarı" deniyor.
Kuzeydoğu Hindistan'ın en büyük tatlı su gölü sulama, içme suyu ve gıda için hayati önem taşıyor. Binlerce balıkçı her yıl gölden yaklaşık 1.500 ton balık çıkarıyor.
Adalardan birinde çocukların ve okuma yazma bilmeyen yetişkinlerin gittiği bir okul da var.
Dünyanın tek yüzen milli parkı da burada.
40 kilometrekarelik Keibul Lamjao Milli Parkı, nesli tehlike altındaki sangai geyiklerini korumak için kuruldu. Toynakları süngerimsi zemine uyum sağlayan bu geyiklere 'dans eden geyik' de deniyor.
Adalarda ve çevresinde yaklaşık 200 su bitkisi ile 400 hayvan türü yaşıyor.
Baraj yüzünden adalar inceliyor.
1980'lerde bölgeye elektrik sağlamak için gölün güneyine yapılan Ithai Barajı, su seviyesinin yıl boyunca yüksek kalmasına yol açtı. Kökleri artık göl tabanına ulaşamayan adalar yavaş yavaş incelip parçalanıyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!





Yorum Yazın