Geleneksel Paspasların Yerini Almaya Başladı: Suyu Saniyeler İçinde Emiyor
Taş paspasların hammaddesi, fosilleşmiş alglerden oluşan diatomit adlı bir tortu.
Bu alglerin hücreleri silika bakımından zengin olduğu için tortu da yüksek oranda silika içeriyor. Malzeme uzun süredir sıvıların süzülmesinde ve boyalarda dolgu maddesi olarak kullanılıyor.
Suyu, nemi ve kokuyu emme gücü yüksek olduğu için son yıllarda banyo paspası ve bardak altlığı gibi ev ürünlerinde de sıkça karşımıza çıkıyor.
Islak ayakla basıldığında su plakaya geçiyor ve kısa sürede yüzeyden buharlaşıyor.
Böylece paspastan fayansa atılan ilk adım kaygan olmuyor. Paspas çabuk kuruduğu için kumaş paspaslarda sık görülen küf ve kötü kokunun oluşmasının da önüne geçiyor.
Dört kişilik bir ailede bir ay boyunca denenen paspas neredeyse hiç bakım gerektirmedi. Aynı evde kumaş paspas ayda en az iki kez makinede yıkanıyordu.
Taş paspasların en büyük dezavantajı, kumaş paspaslara göre yüksek fiyatı.
Renk ve desen seçeneği de sınırlı; taş görünümü, renkli bir banyo isteyenlere pek uymuyor. Buna karşın kumaştan çok daha uzun ömürlü olması, paspası zamanla daha ekonomik bir seçenek haline getiriyor.
Bazı paspaslar birkaç parça zımpara kâğıdıyla birlikte satılıyor. Bu kâğıtlar, yüzeydeki çizik ve küçük kusurları gidermek için kullanılıyor.
Japonya'da 2020'de bazı diatomit paspaslar asbest şüphesiyle geri toplatıldı.
Aralık 2020'de Nitori şirketine ait diatomit banyo paspasları ve bardak altlıklarında yasal sınırın üzerinde asbest bulunabileceği anlaşıldı. Sağlam paspasların normal kullanımda asbest yaymadığı, ancak kazınması ya da kırılması halinde liflerin havaya karışabileceği açıklandı. Kırılmış ürünlerin poşete konup bantla sıkıca kapatılarak toplanana kadar saklanması istendi.
Asbest lifleri solunduğunda akciğerlerde uzun süre kalabiliyor. Zamanla biriken lifler, iltihaba ve nefes almayı etkileyen ciddi sağlık sorunlarına yol açabiliyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!





Yorum Yazın