Yaraları Nasıl Saracağız? Koordinasyonu Önceden Sağlayarak Deprem Bölgelerine Gidin!
“Özenerek aldığım çay bardaklarım, misafir için sakladığım tabak takımlarım meğer ne anlamsızmış, çocuğumun ilk kıyafetlerini özenle kaldırdığım sandık, yıllarca yediğimizden içtiğimizden artırarak biriktirip aldığımız evimiz ve yuva dediğim şeyin yıkılması sadece bir buçuk dakika aldı.” dedi bir depremzede. Bir başkası, “düşmanımın bile yaşadığına sevineceğim aklıma gelmezdi” dedi. Onları dinlerken bir dolu para verip aldığımız şeylerin ne kadar önemsiz olduğunu anlıyor insan. Önceliklerimizi belirleyen her ne ise yerin dibine batsın demek istiyorsunuz. Bir yuva için ne gerekli sizce? Yıllarca çalışmamızın amacı bir evimiz, bir arabamız, iyi mobilyalarımız olsun, çocuğumuz iyi bir okulda okusun diye öyle değil mi? Ev yıkıldı, araba ezildi, okul paramparça… Geriye ne kaldı? Yaşamak! Arama kurtarma ekibinden duyduklarımsa tüyler ürperticiydi; “Herkes kurtardıklarını söylüyor ama çıkardığımız cansız beden çok daha fazlaydı, insan gece yatarken işte onlarla uyuyor.”