GENEL KÜLTÜR

İranlı fotoğrafçı Hossein Zare sürreal fotoğrafçılık konusunda usta bir isimdir.  Fotoğrafçılık ve dijital manipülasyon kombinasyonu sayesinde bu mükemmel fotoğraflar ortaya çıkmış. İnsana çok karmaşık duygular yaşatan bu ilginç fotoğraflar sizlerle... İyi eğlenceler dileriz...

İnanç konusu tarih boyunca savaşlara, çatışmalara, en olmadı tartışmalara sebep olmuş bir konu. Bir çok insanın benlik tanımında mensubu olduğu din ilk sıralarda yer alıyor. Dinler arası tartışmalar olduğu gibi, bir dinin içerisinde de yapılması ve yapılmaması gerekenler zaman zaman anlaşmazlıklara sebep olabiliyor. Farklı mezhepler, aynı mezhebin farklı yorumları, dini önem atfedilen kültürel objeler (örneğin nazar boncuğu) derken konu iyice dallanıp budaklanıyor. Peki din konusunun hayatımızdaki önemi nedir? ABD merkezli performans yönetimi ve danışmanlık şirketi Gallup, Inc., 155 ülkeyi kapsayan bir istatistik araştırma yapmış. Yöntem oldukça basit, “Din, hayatınızda önemli bir yer tutar mı?” diye soruluyor katılımcılara, “Hayır” cevapları listeleniyor. Ortaya da aşağıdaki sonuç çıkıyor.

Bursa'da faaliyet gösteren kim olduğu bilinmeyen ama Bursa'daki çoğu duvarı şiirleriyle süsleyen kişidir. Bu kişinin Tumblr ,Twitter ve Facebook hesaplarına yazılara tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Bilim adamları, büyük bir adım atarak yetişkin hücrelerden insan embriyosu klonlamayı başardılar!Onsekiz yıl önce Dolly'nin başarı ile klonlandığından beri bilim adamları aynı yöntem ile yetişkin insan hücrelerinden bir klon yaratmaya çalışıyor ve başarısız oluyorlardı. Ancak, yapılan çalışmalar sonunda başarıya ulaşmış gözüküyor ve kişisel organ nakli ve kök hücreye dayanan diğer iyileştirme yöntemleri adına büyük bir adım atılmış oluyor.Geçtiğimiz yıl, farklı bir bilim adamı grubu, insan embriyosu klonlama konusunda büyük bir başarıya ulaşmışlardı. Bahsi geçen bu takım, sekiz aylık bir fetüsten alınan hücreleri kullanmıştı. Cell Stem Cell dergisinde yayınlanan yeni sonuca göre ise, 35 ve 75 yaşlarındaki iki kişiden alınan deri hücrelerinin de aynı amaç ile kullanılabileceğini kanıtlamış durumda.Yetişkin hücrelerden klon insan embriyolarının yaratılabilmesi ise, artık derinizden ufak bir parça ile bir klon embriyo yaratılabileceği ve bu şekilde DNA'nıza sahip kök hücreye ulaşılabileceği anlamına geliyor. Teoride ise bu hücreler herhangi bir dokuya veya organa gelişmek üzerine komutlandırılabiliyorlar.İşlemin temelinde ise Dolly'nin klonlanması ile aynı prensip yatıyor. DNA'yı bulunduran çekirdek, yetişkin hücreden çekiliyor ve bağışlanmış, çekirdeği çıkartılmış bir yumurtanın içine yerleştiriliyor. Bu yöntem yirmi farklı tür üzerinde denenmişti ancak insanlar bu konuda biraz daha sorunlu çıkmışlardı.Ancak bu sonuç, yakın bir zamanda klonlanmış bebeklerle karşılaşacağımız anlamına gelmiyor. Ulaşılan embriyo, bazı hücrelere sahip değil ve bu yüzden bir rahme yerleştirilememekte . Gerçeğe bakılırsa, embriyoların rahim içerisinde büyümesini sağlamanın zorluğu, maymunların hâlâ klonlanamamış olmalarının temel sebepleri arasında yatıyor.Bu insan klonlama sisteminin en fazla gelecek vadeden kullanımı ise, kişisel kök hücrelerin yaratılması. Şu anda, embriyolardan kök hücre çekme yöntemlerimiz, ana rahmi dışında döllenme (IVF) ile oluşan embriyolardan veya yeniden programlanmış yetişkin hücrelerden oluşuyor. Ancak iki yöntemin de dezavantajları yok değil. IVF ile alınan kök hücreler, hastanın DNA yapısına tam olarak sahip olmuyor ve yeniden programlanma tam olarak gerçekleşemeyebiliyor.Bu noktada belirtmek lazım ki, klonlama ile elde edilen hücrelerin herhangi bir tedavi yönteminde kullanılması ile çok yakın bir zamanda karşılaşmayı beklemek yanlış olur. Yapılan bu 'temel' laboratuvar çalışması bile insan klonlama hakkındaki pek çok ahlaki ve etik soruyu tekrar canlandırdı ve yenilerini doğurdu. Tabii bu soruların on sekiz yıl önce Dolly'nin klonlanması ile ilk kez doğduğunu ve o günden beri de asla çözülemeyerek günümüze ve muhtemelen önümüzdeki pek çok yıla doğru uzandığını da unutmamak lazım...

Titanik gemisinin hayatta kalan bir yolcunun gemi batmadan birkaç saat önce yazdığı mektup, İngiltere’nin “Henry Aldridge & Son” Müzayede Evi’nin düzenlediği açık artırmayla 101 bin pound (yaklaşık 170 bin dolar) karşılığında satıldı.Titanik gemisinin hayatta kalan bir yolcunun gemi batmadan birkaç saat önce yazdığı mektup, İngiltere’nin “Henry Aldridge & Son” Müzayede Evi’nin düzenlediği açık artırmayla 101 bin pound (yaklaşık 170 bin dolar) karşılığında satıldı.BBC’nin verdiği habere göre açık artırma, dün İngiltere’nin güneyindeki Wiltshire’de yapıldı. Açık artırmaya, Titanik’in yolcusu Esther Hart’ın Londra’da yaşayan annesine yazdığı bir mektup sunuldu. Mektup, gemi yolcularına ait bilenen mektupların sonuncusu olarak gösteriliyor. Titanik’in buzdağına çarparak batmadan sekiz saat önce yazıldığı ifade ediliyor.Müzayede Evi, mektubu 80-100 bin pounda satmayı planlıyordu. Mektubun sıra dışı olduğunu belirten müzayedeci Andrew Aldridge, “Bu, geminin Atlantik’te battığı gün yazılan tek mektup” dedi.Birgün

Yazarlar puslu zamanların büyülü namelerini bize söylerken, içimize dokunan kelimeler beğendikleri bir yere geçip oturmaktaydı. Serçelerin şarkısı, ulusların yıkılışı, medeniyetin hançerleri, melankoliye meyilli kahraman veya anti-kahramanlar bize kulaklarımızı dört açmamızı söylüyorlardı. Bulundukları yerlerden... PS: Eğer bu galeriyi okumaya niyetliyseniz devam edin. Birkaç satır okuduktan sonra burada daha fazla olmak isteyeceksiniz. Bu yüzden devam edin. Burada kalmaya devam edin. Kendinize bakın, hala tek parçaysanız o zaman bu haberi okumanız için bir sorun yok demektir.

şiirsiz devrim olmaz... şiir okuyun..! şiirsokakta diyorlar sevgilim. Söyle sen hangi sokaktasın.?

Oscarlı oyuncu Diane Keaton’ın kaleme aldığı Let’s Just Say It Wasn’t Pretty adlı kitap, Salı günü Random House etiketiyle ABD’de satışa sunulacak. Keaton, “güzellik takıntısı olan bir endüstride” ayakta kalmanın zorluklarını ve yaşlanmayla mücadelesini anlattığı kitapta, özel hayatına dair de çarpıcı açıklamalarda bulunuyor. Oyuncu, hayatında kimse olmadığını ve “evlilik fikrinden iyiden iyiye vazgeçtiğini” söylüyor. Sadece duvarındaki fotoğraflarda erkeklere yer olduğunu vurguluyor Keaton. Fotoğrafların arasında Elvis Presley, John Wayne, Gary Cooper, James Dean ve bir dönem âşık olduğu Sam Shepard da bulunuyor. “Sadece hayallerimde gerçekleşebilecek bir ev fikri için bana umut veriyor bu fotoğraflar” yazıyor Keaton. Keaton, bir dönem birlikte olduğu Warren Beatty için “müstesna bir parça” dese de, oyuncuyu sadece “sağ profilden yakışıklı bulduğunu” söylüyor. Jack Nicholson içinse “Onun arkadaşı olmak istemedim. Beni öpmesini istiyordum, o da olmadı” yazıyor Keaton. Diane Keaton, The Godfather/ Baba filminde tanıştığı Al Pacino ile “evlenmeyi takıntı hâline getirdiğini” yazıyor. “O, asla benim olamadı” yazıyor Keaton, “Sonraki 20 yıl boyunca, hiç sahip olamadığım bir adamı kaybetmeye devam ettim. Al’den sonra, kırılganlığımın üzerine bir duvar ördüm. Daha çok şapka takmaya başladım, uzun kollu kıyafetler giymeye başladım.” Döneminin en büyük oyuncularından biri olarak kabul edilen Keaton, Woody Allen’a “çok çektirdiğini” de yazıyor. Büyük bir filmde rol alıp alamayacağı gibi kaygılar, “eğri burnu”nun neden olduğu güvensizlik yüzünden Allen’ın “başının etini yediğini” söylüyor Keaton: “Şimdi dönüp bakınca, bana nasıl katlandı bilemiyorum.” AŞKIN HAYALİ BİLE YETİYOR 68 yaşındaki oyuncu, özgüven eksikliğinin çocukluk yaşlarında başladığını ve “bugüne dek” kalıcı bir çözüm bulamadığını ifade ediyor kitabında. Diane Keaton, son zamanlarda akupunktur hocasının tavsiyesi üzerine demans tehlikesini en aza indirgemek için geri geri yürüyor, boş zamanlarını Pinterest’e bakarak geçiriyor. “Bir daha âşık olamayacağından korksa da”, aşkın hayali bile onu ayakta tutmaya yetiyor. Taraf

Nisan 2011'de Libya'da öldürülünceye kadar Hondros yerküredeki en tehlikeli yerlerde fotoğraf çekti. Onun hayatını riske atarak çektiği fotoğrafları New York Times, LA Times, Washington Post gibi gazetelerde,veya The Economist, Newsweek, veParis Match gibi dergilerde gözlerin önüne serildi. Bu fotoğraflar bize yakın veya uzak olan ülkelerde, kisacası dünyada neler oluyor sorusuna cevap olması ve ilgimizi o bölgelere kaydırması açısından çok önemli.

Çin, Almanya ve ABD bilim insanları, birbirine bağlı iki dev kara delik keşfetti. The Astrophysical Journal’da yayınlanan buluşa ilişkin özet bilgi Avrupa Uzay Ajansının internet sitesinde de yer alıyor. SDSS J120136.02+300305,5 galaksisinde tespit edilen söz konusu kara delikler, Dünya’dan iki milyar ışık yılı uzakta bulunuyor. İki uzay cisminin arasındaki mesafe Güneş Sisteminin boyutu ile ölçülebilir. İkisi de ortak kitle merkezinin etrafında dönüyor. Ana cismin kütlesi yaklaşık bir milyon güneş kütlesine eşdeğer. veteknoloji

Bizim ve tüm canlıların biyolojik varoluşunun kökeni, kalıtımın molekülü DNA hakkında küçük bilgiler.

180 film için müzik yapan Cahit Berkay, klasikleşmiş müziklerini bugüne uyarlayıp tekrar dinleyicilerinin beğenisine sunmayı planlıyor Bugüne kadar aralarında Çiçek Abbas, Selvi Boylum Al Yazmalım, Güler misin Ağlar mısın'ın da aralarında bulunduğu 180 film için müzik yapan Moğollar'ın kurucularından sanatçı Cahit Berkay yeni bir proje hazırlığında. Proje kapsamında Berkay'ın klasikleşmiş film müzikleri, senfoni orkestrasıyla sahnede yeniden çalınacak. Senfoniye darbuka, bağlama gibi enstürmanlar eşlik edecek. Cem Karaca ve Barış Manço ile birlikte söylediği şarkıları bugüne uyarlayıp Emrah Karaca solistliğinde dinleyicisi ile buluşturmayı planlıyor. Hem rock hem de aşk için 'içi boşaldı' yorumu yapan Berkay, siyasetin de müziğin değişimini tetiklediğini ifade ediyor. Kenan Evren 'e kadar analog olan müziğin onun ardından soğuklaştığına dikkat çekti. Berkay 'Politik içerikli şarkılarla kimse ilgilenmiyor. Sevgiyi silah olarak kullanıp bunu yapacağım.' diyerek Gezi olaylarının kendisini olağanüstü umutlandırdığını söyledi. Ayşegül Akyarlı Güven ’in The Wall Street Journal’da yer alan söyleşisinin bir kısmı şöyle: Kaç filmin müziğinde imzanız var bugüne kadar? Bugüne kadar birebir yaptığım 180 tane film müziği var. Uzunca bir dönem yaşamım yurtdışında geçti. Ama yaptığım film müziklerini başka filmlere de döşediler. 250 film kadar vardır herhalde onlar bir arada olunca. Şimdi bunları bir araya getirecek bir projeniz var. Biraz anlatır mısınız? Proje herşeyden önce 70'li yılları 2014'de tekrar yaşamak tekrar çalıp söylemek, nostaljiden öte dönemin müzikal yaşanmışlığını tekrar yaşamak için. bugünkü kuşaklarla paylaşmak için. Ne yapılacak bu kapsamda? İki farklı formatımız var. Birinde benim hit olmuş film müziklerinin çalınması. Bunu senfoni ile çalacağız. Şu an 12 parça var. 18-20'ye de çıkabilir sayı. Selvi Boylum Al Yazmalım, Çiçek Abbas gibi parçaları çalacağız. Tamamen batı formülünde bir senfoni resmi oluşabilir hayalinizde. Ama öyle oluşmasın. Sonuçta ben bu parçaları Anadolu'dan beslenerek yaptım. Bu nedenle Anadolu'da varolan seslerin de senfoni enstürmanlarıyla güzel bir harmanlamasını oluşturduk. Mesela zurna var, ney var, darbuka var. İki tane böyle konser yaptık. Çok başarılı geçti. Cemal Reşit Rey'de merdivenler bile doldu. Altın Portakal'da da yaptık. O Yeşilçam filmleri zaten 70'lerde kalmadı. Özel kanallar sayesinde bugünün gençleri de onları iyi tanıyor. İkinci formatınız nasıl? Biliyorsunuz biz Cem Karaca ile 45'likler artı albümler yaptık. Barış ile de 1 albüm yaptık. Emrah Karaca'nın solistliğinde bunların bugünkü yorumunu sergilemeyi düşünüyoruz. Bazılarını bugüne uyarlıyoruz. Bazılarınıysa aynı bırakıyoruz. Mesela Dağlar Dağlar. Ona hiç dokunmuyoruz. 70'li yıllarla 2014'ün enerjisinin harmanlandığı bir pozitif kurgu hazırlığındayız. Sinema için müzik nasıl yapılır? Pratikte neler değişir? Senaryo gelir. Okursun. Beğenirsen işi kabul edersin. Filmi çekip kaba montajını yaparlar. Oturup yönetmenle birlikte o kaba montajı izlersin. O sırada elinde kronometre ile filmin neresinde müzik olacağını kararlaştırırsın. Sonra stüdyoda müziği kaydedersin. Biz kaydederken stüdyoda da o film döner. Zamanın yönetmene göre değişir. Mesela Ömer Kavur ve Atıf Yılmaz'ın 'filmi bitireceğiz aman şu tarihte vizyona gireceğiz' gibi bir dertleri olmazdı. O film onların istediği olgunluğa ulaşıncaya kadar ne emek gerekiyorsa o vakti ayırırdı. Ama genelde motor dendikten 1 ay sonra film vizyona girerdi. Ama işin beste boyutu başka.. Nasıl başka? Mesela Selvi Boylum Al Yazmalım'ın müziğini nasıl bestelediğinizi anlatır mısınız? Bazı filmlerde ana temanın yanısıra ikinci bir tema da gerektirir. Mesela bir duygusal müzik olur. sonra o müziğin mutluluk hali olur, dramatik hali olur, işkilli gerilimli hali de olur. Kötü adam takibi için bir müzik gerekir. Ortalama en az 4-5 çeşit tema gerekir. Ben oturdum önce Selvi Boylum Al Yazmalım için tema oluşturmaya. İlk olarak gitar aldım elime. Ama gitarla olmadı. Bağlamayla da olmadı. 3-4 saat kara kara düşündükten sonra evdeki cura aklıma geldi. İlk curam... Telleri yok, toz içinde. O curayı indirdim. Eski telleri temizledim, akordunu yaptım. Yarım saat sonra o müziğin tamamı çıkmıştı. Çünkü filme müzik yapmak hayaldir. Önce o müzikal kurguyu hayal edeceksin. Notalarını hayalinde duyacaksın. New York'ta geçen filme davul zurnayla, Anadolu'da geçen filme saksafonla müzik yapamazsın. Hiç kaybettiğiniz iş oldu mu mesela? Hayır kaybettiğim olmadı. Ama rötuş yaptığım oldu. Ses yükselterek kavgalar etmedik. Çünkü müzikte kavga olmaz. Ama münakaşa olur. Mesela benim asla çalışmayacağım 2 tane yönetmen vardır. Ama isimlerini açıklamam. Atıf Yılmaz ve Ömer Kavur ile çalışmaksa bir ayrıcalıktır. Ne istediğini bilmeyen adamla işi çözmek çok zor. Bu coğrafyada yaşayan insanlara müzik yapıyorsan buradaki kültürü ıskalamayacaksın. Öğrenip kendini onunla donatacaksın. Pir Sultan Abdal'ı da bileceksin, Yaşar Kemal'i de. 70'lerden bugüne 10 yıllık süreçleri düşünecek olursak, neler değişti ve biz nasıl bir etki altına girdik ki bizim dinlediğimiz müzikler değişti? Siyasi açıdan bir etkilenme oldu bir kere. Ama daha da önemlisi 60-70'li yıllar analog dönemdi. Elle dokunup koklayabildiğin bir müzik vardı. Şimdi dijital. Karşı değilim hayat böyle gelişti. Ama analog filmin sıcaklığı ile dijital arasında nasıl bir fark varsa bu fark müzikte de kendini belli eder. Biri sıcaktır, diğeri soğuktur. Kenan Evren'e kadar olan dönemde hayat analogdu. Hatta bir dönem var ki taş plak dönemleri, analog bile yoktu. Sevgi, aşk, bunlar farklı yaşanıyordu. Sevgilinin elini tutmak için yanıp tutuşuyordun. Zırt diye elini tutamıyordun. Uzaktan bakıyordun, mektup yazıyordun falan filan. O zaman şarkı çıkıyordu. Şimdi çıkmıyor. Aşk için emek yok ki. 'Merhaba, naber' hooop yatağa. Maymun iştahlılık var. Aşklar 2 günde bitiyor. Yaşasalar onun da şarkısı çıkacak aslında. Siyaset çok etkiler mi müziği? Bizi etkiliyor. Mesela ben çok etkilenen bir kuşaktan geliyorum. Şimdi de var etkilenenler birkaç tane. Popçulara diyecek birşeyim yok. Onların derdi başka. Ama rock müzik yapıyorsan bunu yapamazsın. Rock'ta bunu yemez. Ama yedirdiler maalesef. İçi boş. Kendi yaşadığı ortamdan bahsetmiyor. Sen menfaatini nasıl koruyacaksın? Kendi şarkını yapmazsan bir gün sıra sana da gelir. 70'lerde her gün 25 kişi ölüyordu ortalama. Sonra büyük çoğunluk çocuklarını uzak tutmaya çalıştı haklı olarak. Kenan Evren ve şülekasının en büyük 'başarısı' kuşaklar arasındaki kültür akışını kestiler. Siyasetle ilgilenenler ya mahkemelerde hapis cezaları aldılar, ya da işkencede öldüler. Turgut Özal da sonra gelip tüy dikti üzerine. Nazım Hikmet'i bile tanımıyorlar şimdi.. Yazık. Onlar özellikle böyle yapıldılar. Son 10 yılda tek parti iktidarı var. Bu nasıl yanısıdı müziğe Genelde yok ama sistem sanata akıllı dokonuşlar yapıyor yavaş yavaş. son günlerde profesör lakaplı admalar müzikte kadın sesi haramdır, enstürman haramdır, telefonda bekleme yaparken size çalınan şarkılar haramdır gibi sözler söyler oldu. 10 yıllık bir süreçte gerçekten ciddi bir müdahale oldu mu sizce müziğe? Özgürlükleriniz gerçekten kısıtlandı mı? Gösterişte kısıtlamadılar ama polisiye devlet durumuna girdik ve bundan sonra ne yapacaklarını bilemiyorum. Gezi olayları beni olağanüstü umutlandırdı. Çünkü Gezi'ye kadar siyasetle ilgilenmeyen bir profil çiziyordu gençler. Ben yoruldum demeyeceğim ama, o kadar çok yapılmış şarkılarım var ki.. Iskaladılar. Politik içerikli şarkılarla kimse ilgilenmiyor. Sevgiyi silah olarak kullanıp bunu yapacağım. Solcuyum demenin bir anlamı kalmadı. Ama ben hala solcuyum, komunistim. Bunu söyleyecek dönem değil ama aklını kullanacak dönemdeyiz. T24

1970 yılında Nilüfer, daha lise öğrencisiyken katıldığı Altın Ses Yarışması'nı Sensiz Yıllarda şarkısıyla kazandı.

Bilim insanları laboratuvar ortamında yapay deri geliştirmeyi başardı. Hedef, ilaç ve kozmetik ürün testlerinde hayvan kullanımına son vermek. İngiltere'nin başkenti Londra'daki King's College araştırmacıları, insan kök hücreleri kullanarak deri tabakası elde etti. Elde edilen derinin, kozmetik ürünlerin ve ilaçların test edilmesinde hayvanların yerine kullanılması amaçlanıyor. Daha önce de kök hücre kullanılarak deri elde edilmiş ancak geçirgenlik sağlanamamıştı. İnsan derisinin epidermis olarak adlandırılan dış tabakası, nemin dışarı çıkmasını ve mikropların içeri girmesini engelleyen koruyucu bir bariyer işlevi görüyor. Araştırmacılar, epidermiste bulunan hücreleri geliştirmek için laboratuvar ortamında yeniden programlanmış deri hücrelerini kullandı. Gerçek deridekine benzeyen bir bariyer oluşturmak için ise deri hücreleri düşük nem oranında bırakıldı. Araştırmayı yöneten Dusko İliç, elde edilen geçirgen derinin, kozmetik ürünlerin ve ilaçların test edilmesinde kullanılabileceğini, böylece hayvanların bu tür deneylerde acı çekmesine son verilebileceğini kaydetti. İliç, kök hücreden elde edilen deri tabakasının cilt hastalıkları için yeni tedavi yöntemlerinin bulunmasında da önemli ilerleme sağlayacağına dikkat çekti. aljazeera.com.tr