SEYAHAT

Uçak yolculuğunun uçağa binene kadar olan kısmı tahmin sınırlarınızı zorlayacak kadar sıkıcı olabilir. Girişte güvenlik sırası, bankoda check-in sırası, tekrar güvenlikte kimlik sırası, hatta uçuşunuz yurt dışınaysa pasaport kontrolü sırası, duty free de kasa sırası, gate de bilet kontrolü sırası bekle babam bekle. E haliyle insanın anasından emdiği süt burnundan geliyor tabi! Böyle tiksinç bir hal vaziyet...

Gelgitin yoğun olarak yaşandığı bölgelerde kayalıklarla çevrili küçük havuzlar oluşuyor. Farklı midye türleri, deniz anemonları, yengeçler ve denizyıldızları... Göz alıcı canlılıkta renkleriyle suyun altında festival düzenlemişler. Siz de davetlisiniz.

Bir şehir düşünün ki her köşesinde ayrı bir efsane, her an yükselen ezan seslerine eşlik eden kilise çanları... Çok kültürlü dedikleri bu olsa gerek. Hatay, bugüne kadar gitmediğinize pişman olacağınız bir şehir. Mitolojik hikâyeleri dinlerken kendinizi masal diyarında hissedeceksiniz. Camiler, havralar ve kiliselerin bir arada olduğu güzel bir yerleşim yeri. Üstelik Türkiye'nin 'en'leri de bu şehirde sıkça karşımıza karşıyor. İşte onlardan yalnızca bir kısmı...

Alman fotoğrafçı Katharina Jung, her şeyini bırakıp yanına sadece fotoğraf makinesini alıyor ve Yeni Zelanda turuna çıkıyor.Yeni Zelanda'nın görkemli manzarasını ve yolculuğu boyunca karşılaştığı o güzel insanların fotoğraflarını çeken Katharina Jung yolculuğundan şu şekilde bahsediyor: 'Evden ayrıldığım anda, fark ettim ki her yer benim evimmiş. Her şeyi geride bıraktım, para, güç, toplumdaki statüm hepsi yolculuğa başladığımda geride kaldı. Hepimizin içi özgürlük aşkıyla yanıyor, mutluluğu arıyoruz. Tek ihtiyacımız olan şey güven, işaretleri takip etmeli ve kalbimizle aklımızı açıp bu gücü hayalini kurduğumuz yaşamı yaratmak için kullanmalıyız. Hayatımda ne mi yaratmak istiyorum? En derin hayallerime ulaşabilir miyim? Amaç ne? Bunlar kendime sorduğum sorulardı. Cevapları bulmaya hazır olduğumda eşyalarımı topladım ve çıktım.Yolculuğumu tarif etmek ve özgürleşmek için kafesimi kırıp kalbimi izlememi anlatacak 1-2 kelime var. Ve bunları bulmak çok zor. Fotoğrafın tutkularımdan biri olması beni çok mutlu ediyor. Fotoğraf çekmek kendimi ifade etmek için bana bir şans veriyor. Yol boyunca, düşüncelerimi ve ruhumdan küçük parçalar içeren büyülü anları yakalamayı deniyorum. Benim görüşüm bu anları paylaşmak, kardeşlerimle mutlu olduğum anları paylaşmak, bu toprakların ve üstündeki tüm canlıların sonsuz güzelliğini paylaşmak. Kendini özgür bırak, kalbini takip et ve mesajı yay. Hayal kur küçük hayalperest, bu her şeyin başlangıcıdır.'

Scotch viskinin yasal olarak bu adı alabilmesi için İskoçya'da en az üç yıl boyunca meşe fıçısında bekleyerek olgunlaşmış olması gerekir. Fıçının bir özelliği olarak viski konulduğu anda %5lik bir bölümü emilir. Ancak bununla da bitmez. İşin ilginç olan kısmı fıçının içinde dinlendirilen viskinin her sene %2lik bir kısmının tamamen havaya karışıp yok olmasıdır. Bu nedenle yıllar sonra açılan bir viski fıçısının yarısının boş olduğu görmek hiç de şaşırtıcı değildir. Nitekim, yıllarca fıçı içinde bekletilen şarap da aynı durum söz konusu değildir, şarap olduğu gibi kalır, herhangi bir azalma olmaz. Viskideki bu azalmaya nem oranının veya coğrafi koşulların sebep olduğu söylense de, olaya daha romantik bakan İskoçlar'a göre ise birden bire yok olan bu kısmı melekler içiyor! Koca bir fıçının %2'sini kendi payları olarak alıyorlar. Kaybolan viski için hala tam anlamıyla bir açıklama getirilebilmiş değil. Bu nedenle de meleklerin içtiğine inanılması çok da kötü fikir değil. Düşündüm de bu durum viskiyi şaraptan daha da romantik hale getiriyor!