Threads Açıldı, Maskeler Düştü! Teşhir Çağında Yeni Meydan: Threads
Türkiye’de Threads yeniden erişime açıldı.
Açılır açılmaz platforma koşan ve orada içerik üretmeye başlayan bendeniz gün sonu itibari ile fikirlerimi bu yazıya dökmeye karar verdim :)
Biraz sert bir yazı olabilir ama şahsi düşüncelerim bunlar. Katılıp katılmamak sizlere kalmış.
İlk bakışta yeni bir sosyal medya platformunun geri dönüşü gibi görünse de aslında geri dönen şey sadece bir uygulama değildi. Geri dönen; insanların görünme arzusu, onaylanma ihtiyacı ve “beni fark edin” çığlığıydı.
Birkaç gün platformu gözlemledim.
Sonra şunu fark ettim…
Threads aslında insanların düşündüğümüzden çok daha fazla “görülmek” istediğini ortaya çıkaran dijital bir laboratuvar.
Eskiden insanlar Instagram’da kusursuz fotoğraflar paylaşırdı.
X’te fikirlerini savunurdu.
LinkedIn’de başarılarını anlatırdı.
Threads ise bunların hepsini tek bir potada eritmiş.
Biraz günlük, biraz itiraf, biraz flört, biraz yalnızlık, biraz da “beni biri fark etsin.”
Aslında platform bize teknolojiyi değil, insan psikolojisini anlatıyor.
İlk günlerde ilginç bir tablo oluştu.
Herkes birbirini takip etmeye başladı.
“Dayanışma.”
“Destek olalım.”
“Hep birlikte büyüyelim.”
Ne kadar romantik…
Sonra birkaç gün geçti.
Takipçi sayıları yükseldi.
Ve aynı insanlar sessizce takipten çıkmaya başladı.
Çünkü amaç dostluk değildi.
Amaç, kalabalığın içinde fenomen gibi görünmekti.
Derken araya Gülben Ergen gibi gerçek fenomenler girdi:) Gülben hanım bizzat kendi telefonundan uzun süre kullanmaya devam etti ve bir çok kişiyi takip etti. Uygulama içindeki heyecan doruğa çıktı:)
Sonra sosyal medyanın en eski numarası yeniden sahneye çıktı.
Takip et.
Takipçi kazan.
Sonra sessizce takipten çık.
Dijital dünyanın yaban çakalları yine iş başındaydı.
Bir başka eğlenceli gözlemim ise şu oldu…
Ciddi ciddi buranın hemşehri ya da hemcins platformu olduğuna inanan insanlar var.
Sadece aynı şehirde yaşadığı için…
Ya da aynı meslek grubunda olduğu için…
Karşısındaki insanın tamamen samimi davrandığını düşünenler var.
Oysa burada dostluğu belirleyen şey memleket değil.
Algoritma.
Ah Zucker…
Sen ne çakalsın…
İnsanların psikolojisini o kadar iyi çözmüşsün ki insanlar algoritmayı kader zannetmeye başlamış.
Karşına çıkan kişiyi “tesadüf” sanıyorsun.
Aslında sen seçmiyorsun.
Seni algoritma seçiyor.
Threads’in en ilginç tarafı ise burada herkes konuşuyor ama çok az kişi gerçekten dinliyor.
Çünkü amaç iletişim kurmak değil.
Görünmek.
Beğeni almak.
Alıntılanmak.
Keşfete düşmek.
Yani dijital çağın en değerli para birimi artık bilgi değil.
Dikkat.
Kim dikkat çekiyorsa o kazanıyor.
Kim daha görünürse o konuşuluyor.
Kim daha çok konuşuluyorsa algoritma onu daha fazla büyütüyor.
Ve bu döngü kendi kendini besliyor.
Belki de Threads bize yeni bir sosyal medya deneyimi sunmuyor.
Sadece uzun zamandır içinde yaşadığımız bir gerçeği daha görünür hale getiriyor.
Hepimiz biraz görünmek istiyoruz.
Birilerinin bizi duymasını…
Anlamasını…
Onaylamasını…
Sorun burada başlamıyor.
Sorun, görünür olmak uğruna kendimiz olmaktan vazgeçtiğimiz anda başlıyor.
İşte o zaman sosyal medya bizi kullanmıyor gibi görünse de aslında biz fark etmeden onun ürünü haline geliyoruz.
Threads yeniden açıldı.
Ama asıl açılan şey, insanların dijital vitrinleri oldu.
Belki de bu yüzden artık sosyal medya platformlarını değil, sosyal medya davranışlarını konuşmanın zamanı geldi.
Çünkü teknoloji değişiyor.
Ama insanın görünme arzusu binlerce yıldır hiç değişmiyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
