Özel İhtiyaçları Olan Çocukların Ailelerinin, Diğer İnsanların Bilmesini İstediği 15 Durum

19PAYLAŞIM

Dünya nüfusunun yaklaşık %15'inin engelli olduğunu biliyor muydunuz?

1. Bizim çocuklarımız da diğer herkes gibi insan.

Her ne kadar farklı olsalar da, iyiliği ve saygıyı hak ediyorlar. Özel ihtiyaçları olan çocuklar tamamen farklıdır. Onları zaten tanıdığınızı sanmak onlarla iletişim kurmayı ve haklarında bir şeyler öğrenmeyi daha da zorlaştırır.

2. Bizim de sizler gibi inişlerimiz ve çıkışlarımız var.

Hayatın gerçekten zorlaştığı günler ve anlar var fakat bu zor zamanlarda bile iyiyiz. Hayatımızda sizin de hayatınızda olduğu gibi inişler ve çıkışlar var. Ailemizin zorlandığı noktalar ve şükrettiği şeyler var, tıpkı sizinkiler gibi. Günlerimiz eğlence, iş ve rutin ile dolu olabiliyor, tıpkı sizin günleriniz gibi.

3. Hiçbir aile bir diğerine benzemez.

Özel ihtiyaçları olan çocukların ailesi olmak duygusal, fiziksel ve ekonomik anlamda zordur. Aynı zamanda akıl almaz derecede de değerlidir. Fakat her aile kendince özeldir. Bu nedenle, özel ihtiyaçları olan çocukların ailelerin hepsine aynı tepkiyi vermek iyi değildir. Hepsi birbirinden farklıdır çünkü.

4. Bizim çocuklarımız da kabul edilmek ve bir yere, bir gruba dahil olmak isterler.

Bazı çocuklar konuşamazlar fakat yine de hissederler ve etraflarında olan şeyleri anlayabilirler. Hiçbir şey, bir annenin veya babanın kalbine çocuğuna kötü davranılmasından daha fazla kıramaz. Diğer çocuklara, kendilerinden farklı olan çocuklarla iletişim kurmalarının öğretilmesini isterler. Bütün çocuklar arkadaşları olsun ister, unutmayın.

5. Her zaman yanlarında olamayız bu nedenle anlayışlı bir aile ve arkadaşlara sahip olmak bir hediyedir.

Çocuklarımızın düşündüğünüzden daha fazla yardıma ihtiyacı olabilir. Bazen normal görülen bir şeyler yapmak bile zor olsa da, düşünülmesi gereken bazı faktörler olduğu da bilinmelidir. Bize, herhangi bir açıklama beklemeden bir şans veren bir aileye ve arkadaşlara sahip olmak harikadır!

6. Zamanı ve çocukların taleplerini yönetmek oldukça zor olabilir fakat imkansız değildir.

Bazı aileler kendilerine zaman ayırmanın bencilce olduğunu düşünürler. Fakat kendilerine zaman ayırmaları deşarj olmalarını sağlayarak daha mutlu bir aileye sahip olmalarını sağlar. Bu nedenle koşmak, erken kalkıp bir sabah kahvesi içmek, kitap okumak gibi ufak etkinliklere zaman ayırmaları gerekir.

7. Sizin ufacık gördüğünüz yardımlar bizim için çok değerli.

'Bir şeye ihtiyacın olursa bana söyle.' her zaman yardımcı olan bir cümle değildir. Fakat insanlar en küçük yollarla bile yardımcı olabilirler. Ufak yardımların düşündüğünüzden çok daha fazla yararı dokunabilir. Mesela özel ihtiyaçları olan bir ailenin diğer çocuklarından birini bile bir gün okula siz bıraksanız, o aile için o gün harika bir yardımda bulunmuş olursunuz.

8. İnsanların acıma duygusunun aslında gerçek bir endişeden geldiğine inanıyoruz.

İnsanlar üzüntümüze ortak olduklarında aslında niyetlerinin iyi olduğunu ve yalnızca yanlış ifade edilen bir merhamet olduğunu hissediyoruz. Önemli değil, yalnızca hayatlarımızın nasıl olduğunu anlayamadıklarını biliyoruz. Üzüntü her zaman 'yazık sana' düşüncesi ile eşleştirilir fakat bunun yerine 'Sana nasıl yardımcı olabilirim?' düşüncesi bizi daha iyi anlamanızı sağlayabilir.

9. Bizim çocuklarımız 'eksik' değiller, onlar da tıpkı sizler gibi insanlar.

Çocuklarımız başka çocukların yaptığı bazı şeyleri yapamayabilirler. Fakat bu yine de bir şeyi değiştirmez. Biraz sevgi, saygı ve sabır göstermek her şeyi değiştirebilir.

10. Bilmediğiniz bir yere gitmek oldukça zor olabilir.

Eğer hazırlıklı değilsek veya gideceğimizi yeri yeterince bilmiyorsak bu durum oldukça stresli olabilir. Tuvalete gitmenize yardımcı olacak birini bulmak bile gerçekten büyük bir sorun olabilir.

11. Çocuklarımız büyüdükçe mücadelenin boyutu da büyür.

Bebek oldukları zaman her şey daha kolaydır ve insanlar onların farklı olduklarını söyleyemezler o zamanlar. Yaşları büyüdükçe bazı şeyler insanların gözüne daha farklı gelir ve bize de oldukça farklı davranmaya başlarlar. Fakat, o zamana kadar bizden ebeveynler olarak ne beklendiğine daha fazla alışmış oluruz. Bu nedenle sonunda hayatımız daha mutlu ve kolay olur.

12. Yanlarında bizler olmasak da çocuklarımızın büyümesini ve sevilmesini umarız.

Üniversiteye gidemeyebilirler, kendi başlarına yaşayamayabilirler veya evlenemeyebilirler. Fakat arkadaşlara ve kendilerini destekleyen insanlara her zaman ihtiyaçları olacak. Bizler yanlarında olamasak bile... Biz aileler, onların geleceklerini her detayı ile planlıyoruz. Elimizde olan kısıtlı imkanlar ve kaynaklara rağmen onların bir eğitim alabilmeleri için elimizden geleni yapmaya çalışırız.

13. En zoru, başka çocukların kolayca yapabildiği şeyleri yapmaya çalışan çocuklarımızın verdiği mücadeleyi görmektir.

En büyük sıkıntı çocuklarımızın bunu yapmaya çalışırken çektiği sancıyı izlemek zorunda kalmaktır. Fakat en güzel zamanlarda bile çocuklarımızın, başka çocukların kolaylıkla yapabildiği şeyleri yapmaya çalışmasını izlemek kalbimizi gerçekten kırar.

14. Özel ihtiyaçları olan çocuklara ebeveynlik yapmak yalnız bir yolculuğa çıkmak gibidir.

Çevrenizdeki insanlardan uzak durmak ilk başlarda cazip gelebilir. Toplumda 'normal' olarak görülen çocukların ailesiyle iletişim kurmak da zordur. Fakat aynı süreci yaşayan insanlardan yardım almak gerçekten yardımcı oluyor.

15. Bu süreci yaşayan John ve Melanie'nin bu sürece yeni giren ailelere bazı tavsiyeleri var:

İhtiyaç duyduğunuz zaman destek almak çok önemlidir. Bu yolculukta tek başınıza olmamalısınız. Çevrenizdeki ailelere, arkadaşlara, terapi gruplarına ve kliniklere ulaşın. Teşhis ne olursa olsun, doktorlar yalnızca sizin gözden kaçırdığınız veya zor kısımları size söyleyebilirler. Bunun yanı sıra başkalarının deneyimleme şansının olmadığı pozitif, harika ve hayat değiştiren deneyimler yaşayacaksınız. Çocuklarınızdan öğreneceğiniz çok şey olacak. İyi bir insan olmayı ve sevginin engel tanımadığını öğreneceksiniz! Bu dünyaya bir amaçla geldiğinizi ve sevginin en önemli şey olduğunu öğreneceksiniz!

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
ordekkac

Biliyorum çok zor. Zaman zaman isyan edecek noktaya bile geliyorsunuz. Ama vazgeçmeyin elinizden geleni yapın. Çünkü o çocuk/çocuklar sizin emeğiniz sayesinde kendi ayakları üzerinde duracaklar. İnşallah herkes şifasını bulur.

Görüş Bildir