Çocuklara "Nasıl Bir Okul İstersin?" Diye Sordum: 100 Cevap, Eğitim Hakkında Bildiklerimi Sorgulattı
100 çocuğa tek bir soru sordum. Verdikleri cevaplar, eğitim hakkında bildiğim pek çok şeyi yeniden düşünmeme neden oldu.
Çocuk kitabım sayesinde sık sık çocuklarla bir araya geliyorum.
Birlikte kitap okuyor, oyunlar oynuyor, yaratıcı etkinlikler yapıyor ve uzun uzun sohbet ediyoruz. En sevdiğim kısım da tam olarak bu sohbetler. Çünkü çocuklarla gerçekten konuşmaya başladığınızda, onların dünyasının bizimkinden ne kadar farklı çalıştığını yeniden hatırlıyorsunuz. Bu buluşmalarda neredeyse her gruba aynı soruyu soruyorum:
'Nasıl bir okulda olmak isterdin?'
İlginçtir…
Çocuklara yıllardır hep aynı soruyu soruyoruz.
'Büyüyünce ne olacaksın?'
Doktor mu?
Öğretmen mi?
Astronot mu?
Oysa belki de önce şunu sormalıyız:
'Eğer kendi okulunu kursaydın, nasıl bir yer olurdu?'
Bu soruyu farklı yaşlardan, farklı şehirlerden ve farklı yaşam koşullarından gelen yaklaşık 100 çocuğa sordum. Beklediğim cevaplar daha büyük bahçeler, daha az ödev ya da daha uzun teneffüslerdi. Ama çocukların hayalleri bambaşkaydı.
Kimi sınırsız kitaplarla dolu bir okul istedi.
Kimi oyun oynayarak öğrenmek istedi.
Derken bir çocuk hepimizi susturan şu cümleyi kurdu:
'Öğrendiğimiz şeyleri başkalarına da öğretebildiğimiz bir okul olsun.'
O an kısa bir sessizlik oldu.
Bir başka çocuk ise sadece şunu söyledi:
'Öğretmenler bizi biraz daha dinlese yeter.'
Belki de eğitim üzerine yazılmış yüzlerce rapordan daha güçlü bir cümleydi bu.
Sonra başka bir çocuk söz aldı.
'Okulda üzüldüğümde bana sarılan biri olsa yeter.'
İşte o an boğazım düğümlendi.
Çünkü o çocuk bazen yeni bir bilgi istemiyor. Önce güvende hissetmek istiyor. Belki de iyi bir okulun ilk şartı da tam olarak bu.
Bir çocuk kendini toparlayabilmek için sessizlik odası hayal etti.
'Güzel düşünceler öyle geliyor.' dedi.
Hiçbiri daha fazla sınav istemedi.
Hiçbiri daha fazla test çözmek istemedi.
Hiçbiri daha gelişmiş teknolojiden söz etmedi.
Çocukların hayalini kurduğu okulun merkezinde teknoloji değil; anlaşılmak, dinlenmek, birlikte üretmek ve mutlu olmak vardı.
O an şunu fark ettim:
Belki de çocuklar bana bir okul tarif etmiyordu.
Nasıl bir dünyada yaşamak istediklerini anlatıyorlardı.
Ve belki de en çarpıcı olan buydu.
Biz yetişkinler çoğu zaman çocuklara geleceği öğretmeye çalışıyoruz.
Oysa bazen gelecek, onların kurduğu birkaç cümlenin içinde çoktan saklı oluyor.
Belki de eğitimi değiştirecek büyük fikirler; toplantı salonlarında, kalın raporlarda ya da uzun sunumlarda değil…
Bir sınıfın arka sırasında sessizce el kaldıran bir çocuğun hayalinde doğuyordur.
Bu yüzden çocuklara daha sık soru sormalıyız.
Ama sadece cevap vermeleri için değil…
Çünkü bazen geleceği en iyi anlatanlar, henüz ilkokula giden çocuklardır.
Yeter ki onları gerçekten dinleyelim.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
