Çocuk Psikologlarına Göre Çocuğunuza Bağırdıktan Sonra Yapmanız Gereken İlk Şey
Ebeveynlik yolculuğunda sabrın tükendiği, seslerin yükseldiği ve sonrasında derin bir suçluluk duygusunun yaşandığı anlar hemen her anne babanın tanıdığı bir durum. Ancak uzmanlar, öfke patlamalarından ziyade bu anların sonrasında verilen tepkinin çocuğun psikolojisi üzerinde belirleyici olduğunu vurguluyor. Çocuk psikologları Dr. Caroline Danda ve Dr. Allison Brazendale, bağırdıktan sonra yapılması gereken tek ve en önemli stratejiyi açıklıyor: Onarım.
Kaza ya da yoğun stres anlarında kontrolü kaybetmenin insan doğasının bir parçası olduğunu belirten klinik psikologlar, hiçbir ebeveynin mükemmel olmak zorunda olmadığını hatırlatıyor.
Önemli olan, yaşanan bu duygusal kopuşun ardından ilişkinin nasıl tamir edildiğidir.
Dr. Caroline Danda, onarım sürecini 'Bir hatanın hiç yaşanmamış gibi davranılmasının aksine, sorunun tespit edilip ilişkiyi yeniden iyileştirme süreci' olarak tanımlıyor. Dr. Allison Brazendale ise doğru bir onarımın, çocuğun sinir sistemine 'Zor anlar yaşasak bile ilişkimiz ve sevgimiz güvende' mesajı verdiğini ifade ediyor.
Bir tartışmanın ardından ilişkinin onarılmaması, çocukta derin izler bırakabiliyor.
Ebeveyninin öfkesiyle baş başa kalan çocuk, beyninin koruma moduna geçmesiyle kaygı seviyesini yükseltiyor. Çocuklar bu kopuşları 'Ben kötüyüm', 'Çok fazla şey talep ediyorum' veya 'Büyük duygular yaşadığımda sevilmiyorum' şeklinde yorumlayarak özgüven kaybı yaşayabiliyor. Onarım süreci tam da bu olumsuz iç sesi kesintiye uğratarak güveni yeniden tesis ediyor.
Uzmanlar, bağırma veya öfke anından sonra ebeveynlerin izlemesi gereken 3 adımlı stratejiyi şu şekilde sıralıyor:
Çocuğunuzla konuşmadan önce durun, derin nefes alın ve kendi duygusal dengenizi sağlayın. Sizin sakinleşmeniz, çocuğunuza da sakinleşmesi için zaman tanır.
'Ama sen de beni çok zorladın' gibi ifadeler kullanmadan sorumluluk üstlenin. Hatanızı kabul etmek, çocuğunuza dürüstlüğü ve hesap verebilirliği örnek gösterir.
Çocuğunuza sarılın, sıcak bir ses tonuyla yaklaşın ve onay sunun. Örneğin: 'Sana bağırdığım için özür dilerim. Çok bunalmış hissettim ama bu şekilde davranmam doğru değildi. Seni seviyorum.'
Psikologlar, öfke anında tepki vermeden önce durmayı, gerekirse yüzü soğuk suyla yıkamayı veya kısa bir yürüyüş yapmayı öneriyor. Çocuğa 'Şu an kendimi toparlamak için bir dakikaya ihtiyacım var' diyerek alandan kısa süreliğine uzaklaşmak, hem ebeveynin öfkesini kontrol etmesini sağlıyor hem de çocuğun terk edilmişlik hissetmesini önlüyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
İlginizi çekebilir:
Hülya Avşar Beşiktaş'ın Yeni Transferi Vlahovic'i Öve Öve Bitiremedi
Un ve Gazeteyle Ev İnşa Etti: 100 Yıldır Yıkılmıyor
Yorum Yazın