Bir Savaş Muhabiri Şerif Turgut'un Tweetlerinde Anlatmak İstediği Gerçek: Kanıksamak

 > -

Şans eseri hayatta kaldığımız şu topraklarda bazı şeylere çabucak alışmamız ne kadar normal?

Bir savaş muhabirinin gözünden, savaşa çekilen bir toplum nasıl alıştırılır acıya, ölüme?

Şerif Turgut, Türkiye'nin ilk kadın savaş muhabiri. Bosna savaşında gazetecilik yaptı. Savaşın ne denli vahim bir şey olduğunu hepimizden daha iyi biliyor.

Saldırıdan hemen sonra, "Siz sizi olun, toplu ölümleri kanıksatmalarına izin vermeyin." diye tweet attı.

Bir savaş muhabiri bunları söylüyorsa bildiği bir şeyler vardır, insanların hangi aşamalardan geçtiğini en iyi o gözlemlemiştir...

Hemen hemen her ay, ülkenin göbeğinde bomba patlaması artık çok normal bir şeymiş gibi ifade edilmemeliydi.

Eğer bunlara alışırsak, bunu kanıksarsak kendimizi bir anda savaşın içerisinde bulmamız oldukça olası...

"Tepki verin, hesap sorun. Aman ha kanıksamayın Ölürsünüz, sevdiklerinizi öldürürler..."

Aslında herkesin aklındakini söyledi Şerif Turgut. Yanıbaşımızda Suriye gibi bir örnek vardı. Bombaların bizim evlerimize de yağmayacağını kim garanti edebilirdi?

Ve ardından bazı gazeteciler tarafından "Terörle yaşamaya alışmalıyız", "Türkiye bir Orta Doğu ülkesidir. Böyle şeylerin olması normaldir." gibi açıklamalar gelmeye başladı.

Birileri tarafından susturulmak istendiğimiz, alıştırılmaya çalışılmamız apaçık belliydi.

Gencecik insanların hayatlarının baharında ölmelerine, tecavüze uğramalarına yüzlerindeki gülücüklerin çalınmasına kim ne derse desin alıştırıldık...

Üzüldüğümüz, arkasından kelimeleri cümlelere dökemediğimiz arkadaşlarımızı kaybettik. Yarın bizlerin ya da sevdiklerimizin; işine / okuluna giderken, evimize dönerken bir bombalı saldırıya kurban gitmeyeceğimizin garantisini kim verebilirdi?

Peki neydi Kanıksamak?

TDK'nin tanımına göre.-i) 1. Çok tekrarlama sebebiyle etkilenmez olmak, alışmak:

“"Kanıksamış ve alışmış olduğumu düşünmek bile istemiyorum.”" - A. Ağaoğlu.

Son Kızılay saldırısıyla birlikte 200'ü aşkın sivil insan hayatını kaybetti. Biz de alışmaya başladık artık. 3-4 gün sonra bu saldırıları unutup hayatımıza devam ettiğimiz apaçık ortada.

Ta ki, bir sonraki saldırı gerçekleşene kadar.

Farkında olmasak bile kanıksıyoruz. Alışıyoruz acıya. Acı bizi bulmadıkça...

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
hakan-duman

Başka bir yaklaşım.. İrdelenebilir .. Bir ucu kaosa açık. Şunu da söyliyeyim Türkiye den ilk kadın savaş muhabiri Şerif değil geçtiğimiz senelerde vefat eden ,cephelerde gezen kuşatma da aylarca aç kalan Münire ACİM 'dir. Belgeseli ve kitabı mevcuttur.. cephelerden görüntüleri nakletmiş,tarifsiz acıların öykülerini bazılarını gizleyerek sunmuştur ! ( Yazar Sinan AKYÜZ ün İncir kuşları adlı kitabındaki karakter Suada nın sırp hapishanesindeki hücresinin yanındaki esir Türk gazeteci de Münire ACİMdir.. İsimleri değiştirerek vermişti yazar Sinan AKYÜZ kişilerin isteği üzerine.. ) Benim istediğim ise özellikle 2000lerde dünyay gelmiş arkadaşlar ilgisiz ve bilgisiz bu yakın tarihte yaşanan soykırımdan.. 90lar çocuğu olarak biz bunları gördük yaşadık,bilin öğrenin eğiliminiz olsun.. olsunki tekrarlanmasın..

derin-a-clk

Çok doğru hatta az bile demiş.. Terör sıradan bir durum değildir. Bizler çevremizde yüzlerce korumayla gezmiyoruz. Misal 25 ölü ve 100 yaralı derler ya bu sadece bir rakam değildir bir o kadar insan ve onların ailesi ve sevdikleri de dahildir bu rakama. Topluca acı çekiyoruz ama birleşemiyoruz... Savaş ve Terör NORMAL DEĞİLDİR.

erhan-srlk

Lütfen öyle demeyin bomba da patlatsalar terörde olsa hatta s.kselerde ülkede istikrar var duble yol var köprü baraj var

drnnfrys

ıraktan zamanında göç ettiler şimdi bize bomba atıyorlar tabi doğuda zahiyatları çok suriyelilerde bir on yıl sonra böyle olacak almayın ülkeye...

musikisinas-don-vito

Dün akşam çok garip twitler gördüm. "Bir pkk sempatizanı olarak tak'ın bir eyleminde ölürsem hakkım helaldir". Kaç rt almış sayamadım. Adamı eleştiriyoruz ama alışın derken haksız da sayılmaz. Tam olarak bir ortadoğu ülkesiyiz ve bombalara alışmamız lazım. Herkes kendisi gibi olmayanı yok etme derdinde. Oysa Türk-Kürt fark etmeden, mezheplere takılmadan terörün her türlüsüne karşı ortak duruş sergileyebilmemiz gerekirdi. Ama bir bakıyoruz, dhkp-cli bir teröristin serbest bırakılması için seferber olunuyor, canlı bomba taziye çadırlarına milletvekilleri gidiyor, terör örgütlerine haklar helal ediliyor, iktidarlar örgütlerin güçlenmesine, üniversitelerde teşkilatlanmalarına göz yumuyor, hdp belediyeleri iş makinalarını terörün mayınları için, kamyonlarını patlayıcı hammaddesi için, milletvekillerini silah kuryeliği için kullanıyor, ne boktan insanlarla aynı ülkede yaşadığımızı farkedin artık ve mümkünse bombalara alışın. Alışamam diyorsanız, alışmak istemiyorsanız terörün her türlüsüne ses çıkarın.

Görüş Bildir