GÜNDEM

Ege Ali Akyol'u Gökhan Çınar'ın Katarsis X-STRA programında gördüm ve her zamanki gibi 'Görmezden geldiğimiz, yok saydığımız, 3 maymunu oynadığımız meselelerden birine ışık tutmuş yine' dedim sevindim.  Akyol ikiz çocuk babası, evli bir trans erkek. Hikayesi tahmin edeceğiniz üzere atlatması çok güç travmalarla dolu. Taciz, tecavüz, aileden kopma... Hepsi var. Ancak onu diğerlerinden ayıran şey hikayenin 'mutlu son'u.Katarsis bitti ve hemen ona sosyal medyadan ulaşıp ve röportaj yapmak istediğimi söyledim. Amacım programda anlattığı acılı geçmişinden ziyade şu an ne yapıyor olduğunu ve ne yapmak istediği anlatması. Çünkü Akyol acılardan güzel şeylerin doğabileceğinin ve bir kişinin karanlığının birçoklarına ışık olabileceğinin en büyük örneklerinden biri.  Ben sordum o cevapladı: Cinsiyet değiştirme sürecinde neler yaşanır? Bireyler en sık hangi zorluklarla karşılaşır? Bu işin maddi bütçesi ne? Kimlik nasıl ve ne zaman değiştirilir? Trans bireylerin iş bulması çok mu zor? Ünlü trans bireylerden destek alıyor mu?Kimi sorulara cevapları sıra dışı ve sert idi. 'Gerçekleri söylemek istiyorum' dedi. Tepki alacağın da düşünüyorum, hak verenlerin çok olacağını da... 

Fen Bilimleri Eğitim Kurumları'nın kurucusu Nazmi Arıkan ile şoförünün öldürülmesiyle ilgili soruşturmada bir şüpheli gözaltına alındı. Gözaltına alınan zanlının özel okul ve kurs işletmecisi olan Tokatspor Kulübü Başkanı Ufuk Akçekaya olduğu ortaya çıktı. Akçekaya, İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu'nu türbe ziyaretinde elleri arkadan bağlı yürüdüğü için CİMER'e şikayet ettiğini söylemiş, CİMER ise Akçeka'yı yalanlamıştı. 

Kocaeli'nin İzmit ilçesindeki tarihi saat kulesinin altındaki çeşmeler ile mermerlere zarar verildi, duvarlarına da yazılar yazıldı.

Ünlü sanatçı Gökhan Özoğuz, Datça'da çıkarılan yangına ve Bodrum'daki Cennet Koyu'nu satın alıp otel dikecek olan Mehmet Cengiz'e demediğini bırakmadı. Özoğuz, attığı tweetle gündeme oturdu!

Bir haftadır Marmaris Sögüt’te tatildeyim. Sabah 07.00’de kalkıyorum. Koşuya çıkıyorum. Bazı günler yokuş yukarı manzaraya doğru; bazı günler arazide, taşların üzerinden atlayarak… Koşu sonrası yarım saat yüzüyorum. Sonra kahvaltı edip deniz-ofise geçiyorum. Deniz-ofis kaldığım otelin restoranında, hemen yanında çoklu priz olan bir masa. Masanın üzerinde bilgisayarım, not defterim, kalemlerim, telefonum, su mataram, kahvem. Fonda dalgaların sesi, karşımda deniz, okaliptüs ağaçları ve uzayıp giden sahil… “İş”ler çeşitli. Referans mektupları yazıyorum, zaman bulamadığımdan cevaplayamadığım mesajlara dönüyorum, faturalar geldikçe ödemeleri yapıyorum, tezler, senaryolar, proje başvuruları okuyorum, makaleler üzerinde çalışıyorum… Öğrencilerimle, çalışma arkadaşlarımla, proje ortaklarımla, paydaşlarımızla çevrimiçi toplantılar yapıyorum. 17.00-18.00 gibi de “ofis”i kapatıyorum.  Tahmin edebileceğiniz gibi, yanıma gelip “sen ne iş yapıyorsun?” ya da “patron seni tatilde de mi çalıştırıyor?” diye soranlar oluyor. “Bir türlü tatil yapamadın” diye benim için üzülenler… “Kapitalist dünyada para kazanmak zor, dinlenmeye hakkımız yok” diye sistem eleştirişi yapanlar…