Ağlamanın Bile Hafifletemediği Acılarını Paylaşan Kişiler Yürek Burktu
X'te bir kullanıcının paylaştığı kısa bir video, 61 milyondan fazla kez izlendi. Farsça 'Ağlamanın bile hafifletemediği acılar' notuyla paylaşılan videonun ardından dünyanın dört bir yanından kullanıcılar, hayatlarını değiştiren kayıplarını ve acılarını anlatmaya başladı.
"Bir kere böyle ağlıyorsun ve bir daha asla eskiden olduğun kişi olamıyorsun."
"Birkaç yıl önce eski sevgilimin fotoğraflarımı şehrimizde yaydığını, babamın da namusu için korkup adıma boş bir mezar yaptırdığını ve herkese öldüğümü söylediğini hatırladığımda."
"Annem vefat ettiğinde benimle konuşmaya gelen doktor sarılıp sarılamayacağını sordu ve sarılınca benden ÇOK özür diledi. Ağabeyimin evlendiğini, benim geçen ay mezun olduğumu, 2 gün sonra da babamın doğum günü olduğunu bildiğini ve ne yazık ki..."
'...onu kurtaramadığını söyledi. Sarılmamız bitince bütün sağlık ekibinin AĞLADIĞINI gördüm, bayılacağımı sandım. Ağlayanları benden saklamak ve tansiyonumu ölçmek zorunda kaldılar. 2 saat önce yoğun bakıma onunla girmem için yalvarmıştı, 2 saat sonra annemi cansız gördüm.'
"Hayatında bir geceyi böyle geçirdiğinde, ertesi günden itibaren başka bir insan oluyorsun."
"Annem tuvalete giderken küçük kız kardeşime göz kulak olmam için beni çağırdı. 5 dakika geç geldim ve kardeşimin ağzından köpükler geliyordu. Daha erken gelseydim hala bizimle olurdu diye düşünüyorum. O günden beri kendimi affedemiyorum."
"Karnımdaki bebeğin kalbinin yine durduğunu öğrendiğimde."
"Annemin ölüm yıl dönümünde mezarlığa onu ziyarete tek başıma gittim. O zamanlar sadece 17 yaşındaydım ve duygularım uyuşmuştu. Onunla 'konuştum', onu özlediğimi söyledim, hayatımın nasıl gittiğini anlattım. Ama mantıken kabullenmediğim..."
'...ve öldüğünü tam anlamadığım için içimde ona sarılmak için ani bir istek doğdu. İşte o an, onun ayaklarımın altında gömülü olduğunu idrak ettim. Seyahatte değildi, bu bir şaka değildi. O gün öldüğünü ve bir daha geri gelmeyeceğini anladım.
O kadar acıdı ki mezarının başında oturup hayatımda hiç ağlamadığım kadar ağlarken çığlık çığlığa kıvrandım. Ne kadar korkunç olduğunu hala hatırlıyorum. Ölüm haberini aldığım günden de, onu tabutun içinde gördüğüm günden de kötüydü.'
Bir kullanıcı da yakın arkadaşını kaybettiği günü anlattı.
'Hastanede dediler. Beş dakika sonra polis yine aradı, ifadeye gelmem için. Gece annem falan yanıma geldi, 'Esma nasıl?' deyince 'Allah rahmet eylesin' dediler. Ben hayatımda hiç çığlık atarak ağlamamıştım ve hep ölenin ardından ağlayanları saçma bulurdum.
Ve o günden beri onu hatırlatan her şeyde boğazıma bir yumru oturur. Arkadaş, dost kelimesi geçince bile yutkunamam. Zaten insanlarla yakın olmaktan da çekiniyorum. Kaybetme duygusu gerçekten de kıyaslanamaz. Üzerinden 1 yıl geçti ama hala kimseyle konuşamadım, annemle bile.
Durduk yere öldü. Yemek zehirlenmesi sandık ama değilmiş, kalp krizi dediler. Gencecik daha, o kadar saçma ki hala algılayamıyorum.'
"10 yaşındayken yaşadım. Eve geldim, insanların evimizde oturduğunu gördüm, Kuran sesi... Annem artık yoktu. O günden sonra bir daha çocuk olamadım."
"Babamın ölümünden iki hafta sonra inkar evresinden çıkıp ilk gözyaşlarımı döktüğümde acıdan bayıldım. Hastanede kırık kalp sendromu denen bir mini inme geçirdiğimi söylediler. Bir daha asla aynı insan olamıyorsun."
Kardeşini kaybeden bir kullanıcının sözleri de yürek burktu.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
İlginizi çekebilir:
Psikolojiye Göre Neden Biri Bizi Gözetliyor Gibi Hissederiz?
Geçmişi Bir Türlü Geride Bırakamayan 3 Burç
Yorum Yazın