Türkiye Gerçeğini Tokat Gibi Yüzümüze Çarpan Paylaşım ve Gençlerin Buram Buram Çaresizlik Kokan Yanıtları

1.6bPAYLAŞIM

Yurt dışındaki gençleri kıskanır olduk!

Artık gençliğin tükendiğinin farkındayız değil mi? Hayat onlar için sürünmekten başka bir şey ifade etmiyor. Hayatlarının en güzel döneminde borç içinde yüzüp işsizlikle mücadele ediyorlar.

E durum böyleyken bu insanlar neden yurt dışı hayalleri kurmasın? Kaldı ki yurt dışına gitmek için bile gece gündüz demeden çalışmaları ve bütün maddi olanaklarını başka bir ülkede yaşam kurmak için harcamaları gerekiyor. Anlayacağınız Z kuşağı, çıkış yolu bulamıyor. Hangi sosyal medya uygulamasına baksam isyan eden insanlara denk geliyorum.

Twitter'dan da "@heliningaround" isimli kullanıcı bir güzel bu konuyla ilgili içini dökmüş. Yazdıklarını okurken diz çöküp ağlayasım geldi. Sanki içime bir öküz oturdu gibi hissettim. Ben de bu paylaşımı sizin de görmenizi istedim.

@heliningaround

Kullanıcının bu paylaşımına gelen yanıtlar da gençlerin ne kadar çaresiz olduğunu gösteriyor bizlere...

Biz ne zaman aydınlığa çıkacağız? Hadi soruyorum size... Yorumlarda konuşalım!

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
logicaldoor

Bilişim alanında, 90'lı yıllarda, henüz lise çağındayken başladım kariyerime. Hiç iş aramadım ama son 10 yıla kadar hep birden fazla yerde çalıştım. Bana getirisi mal mülk olmadı, daha çok Şebnem Ferah'ın dediği gibi iyi dostlar biriktirdim. Bugün daha çok onların sayesinde ayaktayım. Liseden sonra belki kamuya geçerim diye bir nevi yedek plan olarak kamu yönetimi okudum. Ama bugünün koşullarında değil Kaymakamlık, herhangi bir kamu kurumunda idarecilik yapmak bile akıllı adamın işi değil. Hele müfettişlik asla. Yine de biz nispeten daha şanslıydık. Bazıları X kuşağının bir ferdi olarak sanki Z kuşağının tüm bu sorunları bizi etkilemiyor gibi düşünüyor ama çoğumuzun çocukları bu kuşaklarda ve anlattıkları her şeyi kendi çocuğumuz yaşarsa ne yaparız diye üzülüyoruz biz de...

logicaldoor

Etrafımda çocuğuna yana yakıla iş arayan arkadaşlarım var. Ne hissettiklerini anlayabiliyorum. Yokluktan değil. Benim evladım çalışmasın ben ölene kadar da bakarım. Ama o kendini yük olarak hissederse (ki öyle oluyor) buna bir çözüm üretemem. Elbette benden sonrası da var. İnsan anne veya baba olunca, kendisinin mahrum kalacağı şeyleri pek önemsemiyor ama evladı bir şeyden mahrum kalınca içi kavruluyor. Yazık ki düze çıkmak için içimizdeki bozuk zihniyetle mücadele etmemiz gerekiyor. Ne yalan söyleyeyim, bana da çok zor geliyor. Yine de bu ülkenin gençlerinden başka ümit bağlayabileceğimiz bir şeyimiz yok...

dseafy

15 yaşındayım iyi bir fen lisesinde 9.sınıf öğrencisiyim ailemin sırf ben adam akıllı okuyayım diye verdiği çabanın haddi hesabı yok ortaokulda yüzde 80 burslu da olsa özel okulda okudum sağolsunlar piyano dersi aldım 3 dil öğrendim ama sorun bana ilerde GERÇEKTEN ne olmak istiyosun diye siyaset desen yükselmek ve durduğun taraf hayatını belirliyor mimar,mühendis desen iş bulmak samanlıkta iğne aramaktan farksız hukuk için para lazım e oyuncu tiyatrocu olsan televizyona çıkmadığın sürece değer görmezsin! babam çiftçi ve tarım kredi borçlarıyla mı elimizdeki mahsulu satmayı mı düşünsün bu adam annem desen ev hanımı ve 1 yaşında kardeşim var ve benim derslerimden kopmamamı istiyor hadi onu geçtim çocuğa bakıcı tutacak durumumuz yok yani ben böyle yazıyorum diye kıtlıktayız sanmayın tamam başımızın üstünde çatı,altımızda harika olmasa da arabamız,temiz su,doğalgazımız var ama mutlu değiliz benim gençliğim onların umutları ellerinden kayıp gidiyor

expelli0

18 Yaşındayım, üniversite birinci sınıfı neredeyse bitirdim. Şimdiden o duyguyu hissetmeye başladım. Zaten evde kapalı olduğum iki yılın sonunda yasaklar kalktı ve iş arıyorum. İkinci el bilgisayar ve fotoğraf makinesi almak için asgari ücretle nerede köle gibi çalışacağımı düşünüyorum. Giyecek kıyafet birkaç parça var, 10 yıllık bir bilgisayarım var Allah'a şükür şimdilik yetiyor. 700Tl'ye zar zor ikinci el bir telefon alabildim, sosyal hayat, maddi gelir sıfır. Önümüzdeki sene de zaten yine evdeyiz büyük ihtimal, üçüncü yılımı tamamlayacağım hadi bakalım.

selot

ben ekonometri bitirdim. şirketlerin sistem/iş analistliği ve planlama departmanlarına başvuruyordum. kadınım ve dikkat çekiyorum diye işe almadılar beni. hatta bi insan kaynakları demiştiki "kalifiyeniz çok iyi ama ben sizi işe alamam bakın burası sırf erkek ve sizin yüzünüzden dikkatleri dağılır kavga fln çıkar ben sizin yerinizde olsam bankaya veznedar olarak başvururum." öylemiş, kadınım diye bana uygun gördükleri meslek bankada veznedarlıkmış. sonuç bu tarz geçen bi sürü görüşmeden sonra mesleği yapmaktan vazgeçtim. ufak bi moda kursuna gidip bir markaya styling olarak başladım. artık 8 senedir aynı mesleği yapıyorum. maaşı fena değil ama kendi okuduğum meslekle çok daha iyi yerlere gelebilirdim, tabiki başka ülkede. çünkü çoğu ülkede iş başvurularında insanların cinsiyetlerinden önce beyinlerinin durumuna bakıyorlar !!

kitsunexof

17 yaşımdayım hiç bir beklentim yok lise okuyorum işte öyle sonrası Allah kerim

Görüş Bildir