Sahra Çölü'nde Bulunan 7 Bin Yıllık Mumya, 50 Bin Yıllık Kayıp İnsan Soyunu Çözdü
Bugün uçsuz bucaksız bir çöl olan Sahra'nın derinliklerinde bulunan 7 bin yıllık mumyalar, on binlerce yıl boyunca diğer insanlardan tamamen izole yaşamış gizemli ve kayıp bir insan soyunun izlerini taşıyor. Bu tarihi genetik keşif, insanoğlunun geçmişine ve Afrika'daki eski göç yollarına dair bilinen tüm ezberleri bozuyor.
Güneybatı Libya'daki Takarkori kaya sığınağında doğal yollarla günümüze kadar ulaşan 7 bin yıllık iki mumyanın DNA'sı incelendi ve sonuçlar bilim dünyasında büyük yankı uyandırdı.
Gelişmiş genetik dizilim teknikleri sayesinde bu bireylerin tüm genomları haritalandı. Sonuçlar, yaklaşık 50 bin yıl önce Afrika'daki diğer topluluklardan ayrılan ve sonrasında kendi başına hayatta kalarak dış dünyayla bağını neredeyse tamamen koparan 'kayıp' bir insan soyunun varlığını kesin olarak kanıtladı. Uzun yıllardır genetik uzmanları, modern DNA'ların içinde gizlenen silik ipuçlarına bakarak böyle hayalet bir popülasyonun varlığından şüpheleniyordu ancak ellerinde bunu doğrulayacak hiçbir fiziksel kanıt yoktu. On yıllardır bilim dünyasından saklanan bu sır, Libya'daki mumyalar sayesinde gün yüzüne çıkmış oldu.
Bu gizemli insanların yaşadığı dönemde Kuzey Afrika bugünkü gibi çorak bir kum denizi değildi. Günümüzde dünyanın en zorlu ve kurak coğrafyalarından biri olan Sahra, binlerce yıl önce göllerle, geniş otlaklarla ve zengin bir vahşi yaşamla dolu 'Yeşil Sahra' olarak bilinen sulak bir bölgeydi. Yaşanabilir iklim şartları ve bereketli doğa genellikle göçü, ticareti ve farklı insan gruplarının birbiriyle kaynaşmasını hızlandırır. Nitekim dönemin diğer insan toplulukları kıtalar arası yolculuklar yapıyor, değişen çevre koşullarına ayak uyduruyor ve komşu gruplarla karışıyordu. Ancak yeni genetik bulgular, bu özel popülasyonun şaşırtıcı bir şekilde tam tersi bir yol izlediğini gösteriyor.
Sadece 7 bin yıl önce yaşamış olmalarına rağmen bu bireylerin genetik profilleri, on binlerce yıl öncesinin çok daha eski arkeolojik dönemlerinden fırlamış gibi görünüyor.
Bu topluluk, akrabası olan diğer soylar yok olduktan veya daha büyük gruplara karıştıktan çok sonra bile alışılmadık bir izolasyon içinde kendi antik genetik yapısını korumayı başarmış. Bu durum, antik dönemdeki insan hareketliliğine dair kabul gören bazı köklü varsayımları da derinden sarsıyor. Bilim insanları uzun süre boyunca, çölün yeşil ve sulak olduğu dönemlerde kuzey ile güney arasında büyük bir göç koridoru oluştuğunu ve insanların kıta boyunca yoğun bir şekilde yer değiştirdiğini düşünüyordu. Ortam yaşamak için ne kadar elverişli hale gelirse gelsin, bunun her zaman büyük toplumsal karışımlara yol açmadığı bu keşifle anlaşıldı.
Elde edilen genetik veriler, bu insanların kendi bölgelerinin dışındaki topluluklarla çok kısıtlı bir iletişim kurduğunu net bir şekilde ortaya koyuyor. Yapılan incelemelerde, sadece kuzeyde yaşayan bazı gruplarla çok nadir temaslar kurulduğu, bunun da gen haritalarında Neandertal kökenli ufak DNA izleri bıraktığı tespit edildi. Genlerinde belirgin Neandertal izleri taşıyan Afrika dışındaki toplumlarla kıyaslandığında, Takarkori insanlarının bu izleri yok denecek kadar az taşıdığı görüldü. Tüm bu veriler, antik Sahra'da büyük insan kitlelerinin sürekli yer değiştirmediğini, bunun yerine küçük grupların veya bireylerin, kendi toplumlarının temel genetik yapısını bozmadan ara sıra bölgesel takaslar veya kısa süreli etkileşimler yaşadığını kanıtlıyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
Yorum Yazın