Nadir Görülen Hastalıkla Derisi Pul Pul Dökülen Jeyza Gary'nin Herkese İlham Kaynağı Olacak Modellik Hikayesi

-
Abone ol

Kim bilir kaç kişiye ilham oldu.

Kaynak: https://www.boredpanda.com/lamellar-icht...

Amerikalı şair Maya Angelou'a göre; “Başınıza gelen her olayı kontrol edemeyebilirsiniz, ama onlar tarafından güçsüzleştirilmemeyi seçebilirsiniz.”

Jeyza Gary bu harika sözcüklerin yaşayan bir örneği. Çok nadir görülen ve iki haftada bir derisinin pul pul olup dökülmesine sebep olan bir hastalığa sahip, ama hayatının her günü bu hastalığın üstesinden geliyor. Iki yıl önce Jeyza model oldu ve Vogue İtalya dergisinde yer aldı.

Refinery29’a ropörtaj veren Jeyza Lameller iktiyozis hastalığıyla doğduğunu belirtti.

"Nadir bir hastalık; 100,000 de bir kişide görülüyor ve anne ve babamdaki anormal bir kromozomdan kaynaklanıyor. Kaygan bir sargıya benzeyen bir kolodion membranla doğdum. Yüzüm ve cildim çok gergindi ve çok parlaktım. Başlangıçta sorunun ne olduğunu anlayamadıkları için haftalarca yenidoğan yoğun bakım ünitesinde kaldım. Birkaç aylıkken, büyükannem beni aile hekimine götürdü, o da bizi Duke Üniversitesinde sonunda bana tanı koyan bir doktora yönlendirdi.”

“Farklı olduğumu ilk olarak, ailemin benimle ilgili ne kadar korumacı olduğunu fark edebilecek kadar büyüdüğümde anladım."

"Dışarı çıktığımızda insanlar bana gözlerini dikip bakardı. Annemin bundan rahatsız olduğunu hatırlıyorum. “Dik dik bakmak kaba bir davranış. Isterseniz sorabilirsiniz ama gözünüzü dikip bakmayın" diyerek insanlara tepki gösterirdi. Bazen ebeveynleri de uyarırdı çünkü çocuklar sadece ailelerinden öğrendiklerini yaparlar.”

Okulun ilk günü, Jeyza’nn annesi okula gelip çocukları ve öğretmenleri kızının cildi hakında bilgilendirirdi.

“Afro lülelerimle sınıfın önünde onun yanında durmamı isterdi ve şöyle derdi “Bu benim kızım Jeyza, bir cilt hastalığı var. Hiç kertenkele ya da yılan göreniniz var mı? Jeyza’nın cildi onlarınki gibi. Her 10-12 günde bir dökülüyor. Bulaşıcı değil. O da diğer herkes gibi.”

Sadece başkalarına değil kendi kızına da öğretiyordu.

“Bu cümlelerin her okul yılının başında tekrar tekrar söylendiğini duymam diğer herkes gibi olduğuma inanmamı sağlıyordu. Annem asla diğerlerinden ayrı hisettirmedi bana. Eğer alnım soyuluyorsa bandana bağlardı ve okula öyle giderdim. Erkek kardeşim şort giydiğinde ben de şort giyerdim.“

“Henüz ben kendimi savunamazken, annem en büyük savunucumdu. Her ne kadar durumumu açıklayan kapsamlı doktor notları olsa da, öğretmenlerim onları okumakla ilgilenmezlerdi."

"Bazı durumlarda özel muamele istemek zorundaydım. Terlemediğim için hava çok sıcak olduğunda dışarıda olamazdım. Her zaman yanımda şemsiye, su ve vazelin ya da Aquaphor taşımalıydım. Cildim ekstra bir tabaka gibiydi ve beni daraltıp ısı yaymamı engellediği için büyürken dışarı çıkıp çok oynamadım.”

“Lisedeyken, çok fazla makyaj yapardım. Makyajı uyum sağlama ve göze batmamı sağlayan yanlarımı kapatma aracı olarak görürdüm."

"Kaşlarım olmadığı için kaş çizerdim. Göz farı ve maskara sürerdim, ve dudaklarıma da bir şeyler sürerdim. Bana tam olarak olduğunu düşünmesem de kendimi iyi hissettiriyordu."

“Bir gün, hiç makyaj yapmadım ve kendimi tanıyamadım."

"Makyaja ihtiyacım varmış gibi hissettiğim için yapmayı bıraktım. Bazı anlarda cildim çok parlak, turuncu ve açık kahverengi görünüyor. Bazı anlardaysa olmak istediğim kadar koyu tenliyim. Iki halini de eşit seviyorum. Cildimle gurur duyuyorum. Aynı anda kahverenginin iki tonu birden olmamla gurur duyuyorum."

Lisedeki son senesinde Jeyza’nın bir sınıf arkadaşı yıllığına “Sevgili Jeyza, seni çok özleyeceğim. Beni neşelendirmenin her zaman bir yolunu buluyorsun. Senin için her şeyin gerçekten çok güzel olmasını diliyorum. Not: model olmalısın" cümlelerini yazdı.

Bu notla cesaretini toplayan Jeyza üniversiteye gitmeden önce bir kaç vesikalık çektirdi ve ajanslara yolladı.

“Ajanslardan birisini aramıştım kontrol etmek için. Aldığım cevap şuydu: “Geri dönüş almadıysanız cevabınız ‘hayır’dır.”

“Nihayet geçen Eylülde We Speak Model Management’tan beni New York’a davet eden bir mail aldım ama gitmemin imkanı yoktu çünkü Kuzey Carolina’da korkunç bir kasırganın içindeydik."

"Başlangıçta tek şansımın bu olduğunu düşündüm ve üzüldüm ama sonrasında, eğer bu benim kaderimse bugün de gerçekleşebilir on yıl sonra da, öyleyse ne yapıyorsam onu yapmaya devam etmeliyim, dedim. Nisanda ajanstan bir DM daha aldım, ve Mayısta kayıt oldum. "

“New York’a ilk gidişimde, portfolyom için bir kaç çekim yaptım ve bir-iki görüşmeye gittim. "

"Ilk seçmeme sarı bir tişört, ispanyol paça tulum ve spor ayakkabılarımla gittim. Kenidimi biraz farklı hissediyordum. Diğerleri ajans modelleri gibi görünüyorlardı ama aslında ben de öyleydim. Motive olmam gerekiyordu. Kendimi diğerleriyle kıyaslamamalıydım."

Döndükten sonra Jeyza fotoğraflardan birini Instagram hesabından paylaştı ve bir kadın ona ulaşıp “Fotoğrafların beni çok etkiledi, bende de Lameller İktiyozis var ama şort giyecek kadar cesur değilim. Bana cesaret verdin” dedi.

Jeyza, bunun kendisiyle değil, başka insanlarla paylaşmak ve onlara cesaret vermekle ilgili olduğunu düşünmeye başladı.

“En iyisi olmak istiyorum. Vogue’da olmak istiyorum. Beni geri çeviren herkes tarafından aranmak istiyorum."

Ben büyürken örnek alabileceğim kimse yoktu. Bana yeterince iyi olduğumu ve anormal olmadığımı ailem gösterdi. Ben de kendini yetersiz hisseden insanlar için bunu yapmak istiyorum.” 

Biz kendisine hayran kaldık. Peki ya siz ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda buluşalım...

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
jennesis

Yapacağın sunuma sıçayım.

Görüş Bildir