Hayatlarına Kendi İradeleriyle Son Veren Ünlüler ile Son Zamanların Adeta Bulaşıcı Hastalığı İntihar Konusu...

-

İnsan hayatta kalmaya programlanmış bir varlık sonuçta! Dengemizi kaybeder gibi olduğumuzda ani bir refleks ile tutunacak bir şeyler aramamız, yanlışlıkla bozuk şeyler yediğimizde istemsizce istifra etmemiz, tehlikeli durumlarda içgüdüsel olarak hayati organlarımızı koruyacak şekilde pozisyon almamız... Bunlar gibi bir sürü örnek daha; hepsi de hayatta kalmak dürtüsünün nasıl da hücrelerimize, adeta tüm varoluşumuza kodlandığını gösteriyor. Bu dünya üzerindeki varlığımız, bedenimiz kesinlikle yaşamak istiyor!

Peki ne oluyor, neler yaşanıyor ya da neler değişiyor ki; insanın en güçlü dürtüsü olan, hayatta kalma içgüdüsünü dahi aşarak canımıza kendi irademizle kıyacak hale geliyoruz?

Mevzu biraz derin... Konu: İntihar!

Bugün ünlüler camiasından bir intihar haberi daha geldi: Kate Spade...

Tanımayanlar için özetleyelim; kendisi moda sektöründe oldukça bilinen, mükemmel çantalar tasarlayan, hali vakti yerinde, itibarı düzgün, üst sınıf bir tasarımcıydı.

55 yaşındaydı.

Onun birkaç gün öncesinde de Anthony Bourdain'in intihar haberini almış ve inanamamıştık.

Dünyayı ayağımıza getiren, güzel zihniyle büyüleyen gezgin şef, 61 yaşındaydı. Zevkini çıkararak muazzam bir şekilde sürdürdüğü hayatı, neşeli ve sakin tavırlarıyla bilinen Bourdain, kendini asarak intihar ermişti.

İntiharın ucunda olduğuna dair hiçbir ipucu yoktu. En azından biz görememiştik...

İntiharın ucunda olduğuna dair hiçbir ipucu yoktu. En azından biz görememiştik...
İntiharın ucunda olduğuna dair hiçbir ipucu yoktu. En azından biz görememiştik...

Sevgilisi Asia Argento ile paylaştığı fotoğraflara yazdığı açıklamalar, intiharından sonra daha anlamlı gelmeye başladı. Bir fotoğrafına Lou Reed'in acı dolu şarkısı Perfect Day'in sözlerini, bir diğerine ise "fırtınadan koruyan sığınak" dizelerini yazmıştı.

Kim öngörebilirdi ki?

İşte biz de, Anthony başta olmak üzere intihar yoluyla bu dünyayı terk edenlerin anısına, bu konuyu irdelemek istedik.

Öncelikle basına yansıyan bu ünlü intiharlarından yola çıktığımız için; intihar meselesini iki kategoriye ayırmamız gerekiyor...

Biri elbette ki kişisel sebeplerden kaynaklı depresyon, anksiyete gibi rahatsızlıklar tarafından tetikleniyor.

Bir de "mecbur bırakılmış intiharlar" var. Onları intihar kategorisine dahi yerleştiremiyoruz. Toplum baskısından, geçim sıkıntısından, işsizlikten, dayatılan korkulardan dolayı hayatlarına son vermekten başka çare bulamayan bir sürü vatandaşımız oldu. Onlar çok daha ayrı bir tartışmanın ve anmanın konusu...

Hür iradeyle edilen intiharların haberleri ise, mecbur kalınanlara kıyasla, daha farklı bir yerden vuruyordu bizi.

Yeterince parası ve yüksek refah seviyesi olan, sağlıklı, sosyal, sevilen, iyi görünümlü, yetenekli insanlar neden o gayet güzel görünen hayatlarını bir kenara bırakıp intihar ederdi ki?

Mehmet Pişkin'in intiharı işte bu yüzden etkilemişti bizi.

İntihar'ın hiçbir paranın, sevginin, zevkin durduramayacağı, herkesin içinde kendisini hiç belli etmeden yaşayan karanlık bir varlık olduğunu anlamıştık.

Gelmiş geçmiş en meşhur intiharlardan biri şüphesiz ki Cobain'in... Beklenen bir şeydi!

27 yaş kulübünün üyelerinden o da... Yetenekliydi, zengindi, çok seviliyordu; ama acı çektiğini hiçbir zaman gizlememişti. Bağımlılık ve depresyon peşini bırakmadı.

Depresif müziğinden ve hallerinden tahmin edilebilir bir şeydi fakat Cobain'in intiharı öyle büyük olay oldu ki, döneminde bir nevi salgın başlattı bile diyebiliriz. Sıkıntılı ergenlik dönemindeki gençlerin sesiyken, intiharıyla da ergenlik döneminin tetiklediği hastalıklardan muzdarip gençlere maalesef ki kötü bir "çıkış yolu" gösterdi.

Genç yaşta intihar eden Rock Star figürü romantik sayıldı uzun süre...

41 yaşıdaki Chester Bennington kendini astığında ise yine tüm dünya şoke olmuştu.

Çünkü 41 yaş, 27'ye nazaran daha "olgun" ve dolayısıyla da daha oturaklı görünüyordu. 

Bir Rockstar'ı daha gözümüzün önünde, tıpkı Kurt Cobain gibi, yardım çığlıklarına rağmen kaybetmenin üzüntüsünü yaşamıştık.

Eşi ise bu intiharın ne kadar öngörülemez olduğunu bu paylaşımla kanıtladı: Chester'ın intihar etmeden önceki gün çekilen son fotoğrafı!

Depresyon da, intihar düşünceleri de saptanması son derece zor rahatsızlıklar. Depresyonun bir "yüzü" yok. 

Eşini ve çocuklarını geride bırakmak pahasına, hayatta somut hiçbir derdi yokken insanın yakasına yapışabilen ve kendisini çok iyi gizleyebilen bir illet bu.

Chris Cornell, 52 yaşındayken kendisini astı.

O da saygıdeğer bir müzisyen, mutlu bir aile babası, çok sevilen bir Rockstar'dı. 

Uzun süredir anksiyeteden muzdaripti. Ama mutlu görünüyordu. Yaşıyordu işte bir şekilde!

Chris'in intiharına eşi uzun süre inanmadı. Hatta ilaç şirketine "intiharı tetikleyen haplar üretiyorlar" iddiasıyla dava açmaya dahi kalkıştı.

En yakını olduğu insanın intihar düşünceleri ile boğuştuğunu görememiş olduğunu asla kabullenmek istemedi. Oysa suç onun değildi, bu "görülebilir" bir şey değil işte...

Robin Williams, 63 yaşında...

Tüm dünyanın sırrını çözmüş gibi huzurla bakan gözlerindeki depresyonu ve şiddetini maalesef kimse göremedi.

Alexander McQueen 40 yaşındayken hayatını sonlandırmayı seçti.

Oysa lüks içerisinde gayet güzel bir hayatı vardı.

Bu intiharlarda, gençlerinki gibi öfke, inkar, ergenlik döneminin çözülmez sanılan sıkıntıları yok.

Bu intiharlarda garip bir kabullenmişlik, önüne serilen ve uzun çabalarla elde edilmiş hayatı kibarca geri çevirmişlik hissi var.

Avicii, son derece üretken, aklı başında, sakin, ne yaptığını bilen biriydi.

28 yaşında varoluşsal dertlerini bastırmak için kimyasallara düştü ve gerisi malum...

Sadece Batı dünyasına ait sanmayın! İntihar, uluslararası bir virüs! Kim Jonghyun o şirin, mutlu görüntüsüyle gitti.

Tek ama tek ortak yan belliydi: 

Ne para, ne sevgi, ne şöhret... Hiçbir şey bu mikrobu yok edemiyor. 

Yaşınızı başınızı almış olsanız bile, bir şekilde sizi buluyor.

Peki ne yapacağız? Öncelikle intihar düşüncelerinin ne kadar yaygın ve anlaşılabilir olduğunu kabulleneceğiz.

İntihar edenlerin arkasından konuşurken "nankör, salak" gibi ithamlardan kaçınacağız. İntihar düşünceleri olanlarla dalga geçmeyeceğiz. Çünkü EN YAKININIZDA, EN TAHMİN ETMEDİĞİNİZ KİŞİ BİLE BU DERTTEN MUZDARİP OLABİLİR. BİLEMEZSİNİZ.

Hangimiz içten içe çok iyi anlamadık ki Ahmet Kaya'yı "İçimde intihar korkusu var" dediğinde?

Herkes hayatının bir döneminde, hangi sebeple olursa olsun, ciddi uygulama şeklinde olmasa da aklından geçirmiştir.

O yüzden sesleniyoruz; intihar düşüncelerine sahip dostlar, yalnız değilsiniz. İnanın ki değilsiniz!

Ama yapmayın... Çünkü daha görülecek, yaşanacak çok şey var ve bizi bu dünyada yalnız bırakmayın!

Angelina Jolie de intihar girişiminde bulunanlardan biri... Ölmedi, yaşadı ve onlarca film, yüzlerce yardım kampanyası, altı güzel çocuk sığdırdı ömrüne.

Depresyon, anksiyete gibi hastalıkların hafife alınacak yanı olmadığını biliyoruz, bu yüzden sizi destek istemeye çağırıyoruz. Bir kişi daha eksilmeyelim!

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
ayna-efendi

bu haberlerin bize hatırlattığı şudur; sanki hiç ölmeyecekmişiz gibi geliyor ama bugün varız yarın yokuz

Gizli Kullanıcı

intiharı da çok düşündüm hatta uygulama planları dahi yapmıştım.ama vazgeçtim. korktuğumdan falan değil.merak.yaşamaya devam edersem neler olacağını merak ettiğim için vazgeçtim.8 yaşımdan beri insanlardan nefret ediyorum.o yaşımda başladı ve zaman geçtikçe arttı bu nefretim. buna bağlı olarak da hep cinayet planları,hayalleri kurdum kafamda hep. ancak, asla ama asla sevdiklerime bir zarar vermeyi düşünmedim. hiç tanımadığım,sıradan bir insanı,nefret ettiğim,sevmediğim bir insanı/insanları öldürmenin hayalini kurdum hep. mesela şu geyik var ya hani;hayalinde okula,iş yerine birisi saldırı düzenler ve sen o saldıranı etkisiz hale getirip kahraman olma hayali kurarsın.bende tam tersi o durum.benim hayalimde,o saldırıyı yapan benim.ve elbette bu sadece okulda,iş yerinde geçen hayaller değil. sadece cinayet,katliam değil,işkence hayalleri de kuruyorum. insanlara olan nefretimden dolayı kuruyorum bu hayalleri.evet hepsinden nefret ediyorum.

Gizli Kullanıcı

oynadığım oyunlarda bile katliamlar,savaşlar,cinayetler,suikastlar,iç savaş çıkarmak, yağmalamak,zarar vermek,soykırım yapmak hoşuma gidiyor.normal bir durum olmadığının farkındayım ama hoşuma gidiyor.

kendisizbiri

Yazdıklarının aynısı tamı tamına ben de düşünüyorum hatta böyle cinayet fikirleri sadece benim aklımdan geçiyordur sanıyordum senin de aynı olduğunu görünce şaşırdım bi

duygusal_panda

Bir kaç kez denemeye kalkışdım ama yapamadım.Lanet olsun ki cesaretsizim ve korkağım.

gokyuzundekibalon

Neden?

deryadrn

Tam tersi, cesursun!

deryadrn

Bence hiç birimiz kendimiz için yaşamıyoruz sadece... Bıraksan belki herkes bi yerden atlamak istiyor ama işte canından çok sevdiğin insanların acı çekmemesi için kendini yaşayarak feda ediyorsun. Çok da şeetmeyin dostlar, her boku yaşamadan niye ölesiniz. Yaşayın bi bakın bi gidin bi değiştirin bi koşun bi sevin bi terk edin bi sövün bi sçın bi düşün bi kalkın... Acele yok! Nasılsa gidecez...

menemen

antidepresanlar gerçekten tetikliyor intihar etme istegini hele genç yetişkinseniz durum daha vahim ve hayatınız yolundaysa bile her şey bir sekilde iyi gidiyorsa d da depresyon sizi bulabilir gnduz inanılmaz iyi hissederken gece elinizin bir ipe uzandığını anlamazsınız bile çaresizliğin tek formda olduğunu sana insanlar yanılıyorlar çaresizlik tek formda değildir kendi beyninin içine sıkışmak çok zordur depresyon çok yaygın bir hastalık karşılaştığım her sağlıklı insanın depresif olduğu anlar var bu normal fakat 6 aydan uzun suren hayatınızı etkilemeye baslayan depresiflik dikkat etmeniz gereken bir şey bir de eğer kendinizi böyle hissediyorsanız bana mesaj atabilirsiniz kelin ilacı olsa başına sürer fakat ne olur ne olmaz birde işte çok acı şeyler yaşamış insan la var ve onlar çok güçlüyken mutluyken kendinizi zayıf hissetmeyin yada iradenizi ne kadar kullanırsanız kullanın iyileşememek sizin suçunuz değil beyninizin değişen kimyası biyolojik etmenleri de saymanız lazım :3

menemen

birde her şeye sahipken gelen çaresizlik kaygı göründüğü kadar kolay değil çünkü asla çözemezsiniz bunu zaten her seye sahipsiniz ne sizi daha iyi hissettirebilir ki hiç bir şey hayatımın sonuna kadar acı çekeceğim diye düşünürsünüz asla kaçış yokmuş gibi gelir beyninden kaçamaz bir insan nihayetinde dersiniz ha çözüm var mı ilsem burda olmazdıjm diyorum

menemen

ben sana doktora gitme mi demişim ilaç kullanma mı demişim salak mısın bazen insanların konusacak birine ihtiyacı olur o durumda mesaj atabilirsiniz bu kadar basit kendi kendinize gelin güvey olup bir de hakaret ediyorsunuz öyle bir sey olsa kendim hasta olmam kendim ilaç kullanmam lütfen gereksiz gereksiz konusmayın

Başlıklar

Ahmet KayaAngelina JolieİntiharStar tvgezginolay
Görüş Bildir