Gelin İnsanları İkiye Bölen "Anneler Çocuklarını Sevmek Zorunda mı?" Tartışmasını Birlikte Konuşalım!

2bPAYLAŞIM

Bir çocuğu sevgisiz büyütmek ne kadar doğru?

Şimdi sizlerle yeni bir tartışma konusunu konuşacağız. Konumuz: "Anneler çocuklarını sevmek zorunda mı?"

'Sevginin tartışması mı olur?' dediğinizi duyar gibiyiz fakat ne yazık ki oluyor.

Bu tartışma 2 çocuğu olan bir annenin çocuklarıyla ilgili düşüncelerini internet sitesinde paylaşmasıyla başladı. Anne 8 yaşındaki çocuğuyla annelik bağının oluşmadığını, kızının kendisini rahatsız ettiğini ve onunla olmaktan keyif almadığını yazdı.

5 ve 8 yaşlarındaki 2 kız annesiyim. İkisini de seviyorum çünkü onlar benim çocuklarım, sevmek kolay. Ama büyük olanı ile aramda bir anne bağı yokmuş gibi hissediyorum. Onun için her şeyi yaparım, gerekirse ölebilirim ama onu bir birey olarak sevdiğimi düşünmüyorum. Kız kardeşi ile ruh ikizi gibiyiz. Onunla ilgili her şey beni mutlu ediyor, hayal kırıklığına uğradığım zamanlarda bile. Kızıma sürekli sevgimi gösterip, sarılmak istiyorum ama 8 yaşındaki hakkında aynı duyguları paylaşamıyorum. 8 yaşında olan kızım beni rahatsız ediyor. Sürekli depresyonda gibi davranıyor, etrafta bunalımda gibi geziyor, ve çok hassas. Onunla konuşacağım ya da bir şeyini düzelteceğim zaman sanki ince bir buzun üzerinde yürüyor gibi hissediyorum. Aşırı dramatik, üzgün biri. Onunla olmaktan keyif almıyorum. Günlük bir konuşma yapmak bile hoşuma gitmiyor. Denedim ama aramızdaki anne kız ilişkisi çoktan bitti. Tabii ki temel ihtiyaçlarını karşılıyorum. Karnını doyuyorum, temizliyorum, ödevlerinde yardım ediyorum, giydiriyorum, hediyeler alıyorum, güzel bir odası da var. Kötü davranmıyorum. Sadece çok sevmiyorum. Bazen geleceğimizi düşünüyorum ve muhtemelen büyüdüğü zaman iki yabancı iki yabancı gibi olacağız.

Haliyle annenin yorumlarını okuyan kullanıcılar da ikiye bölündü. Kimileri bir annenin çocuklarını sevmek zorunda olduğunu, sevgisiz büyümemeleri gerektiğini düşünürken;

@neuplate

Kimileri de annelerin çocuklarını sevmek gibi bir zorunlulukları olmadığını söyledi. Bu düşünce birçok insanın hoşuna gitmedi tabii.

@zzazeyli

Annelerin çocuklarını sevmek zorunda olduğunu düşünenlerin anneliği ve aileyi kutsallaştırdığı da söylendi. Bana kalırsa bu meselenin anneliği kutsallaştırmakla bir ilgisi yok.

@duygularintercu

Mesele tamamen bakıma muhtaç çocuklara sevgi gösterilerek büyütülüp topluma düzgün bireyler olarak dahil olmalarını sağlamak. Bu tek başına annenin sorumluluğunda da değildir elbette. Baba ve annenin eşit derecede rolü vardır.

@dilankeser

Aile sevgisinden mahrum bırakılan çocukların ileride nasıl bireyler olabileceğini az çok tahmin edebiliyorsunuzdur.

Aramızda illaki anne ya da baba olanlar vardır. Bu nedenle biz de bu tartışmayı sizlere açmak istedik. Sizce bir anne ya da baba çocuklarını sevmek zorunda mı? Yorumlarda bu konuyu derinlemesine konuşalım!

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
deniz-demir9

sosyal bilimci olduğum için bu hikkayeleri çok sık duyuyorum, mesela bir kadın çocuğu doğunca onunla arasında bir kutsal annellik bağı olacağı beklentisinde oluyor ama doğumdan sonra tek hissettiği şey emzirirken göğsünün acıdığı hissi oluyor ve görüşmemiz sırasında bu bağ oluşmadığı için kendini suçlamıştı. Başka bir kadın da doğumdan sonra uzuca bir süre çocuğuna karşı hiçbir şey hissedememiş ve bu yüzden de kendi çocuğu olmadığını düşünüyordu. Yani bu olaylar normal ve sık rastlanan olaylar ama biz de bu olaylardan bahsetmek bile tabu olduğu için aslında olay hakkında insanlar gerçek hislerini paylaşamıyorlar ve böyle bir olay hiç yokmuş gibi davranıyorlar.

queen_of_the_7_kingdoms

Oha,bi bu eksikti konuşmadıgımız,yapılıp dile getirilmeyen.Kadın dürüst davranmış tamam,ama bunu normalmiş gibi dile getirmesini yanlış buluyorum,böylelerini cesaretlendiriyor.Önce şifasını ara sonra şikayet et,o senin dogurdugun çocugun.Eger bir sorunu varsa sorun ailededir.Küçücük çocugu sevmemek için bahaneler sıralamışsın..Bence sen çocuk yapmamalıydın.Belki istemeden yaptın belki diger kadınlar gibi kocayı garantilemek için..Bilemem,oyüzden kınamak istemiyorum ama yanlış buldum davranışını.Tedavisini herşeyini yap,çaresini ara,gel sonra şikayet et,ki buna en yakını olarak,bir anne olarak hakkın yok.Sen de böyle yaparsan çocuk kime gitsin?Şey gibi;bi yemek yaparsın,istedigin gibi olmaz,ben bunu begenmedim deyip millete şikayet etmek gibi..

queen_of_the_7_kingdoms

Zaten toplum zırcahil,zaten katiller,tecavüzcüler,hırsızlar,işsizler,kısacası cahiller bu yüzden çıkıyo,böyle oluşuyo,geneli çocugu "herkesin enaz bitane yapması gereken,yapmayınca,erkekle yatmayınca günah vs."olarak gören kafaların ürünü.Bu yabancı gerçi ama bizim toplumda da var bunlardan yani,onlar böyle.Bunlarda sevgi de yok,bilgi de,para da.Zaten aklı olmayan insan nasıl sevgi göstersin?Gösterdigi sevgiden de şımarık çocuk olur.Çocuk;toplumu şekillendirecek olan bireydir.Bir çocuk,bir yetişkin oldugunda nasıl ki bir katil olup sadece bir insanı degil,bir aileyi,tüm toplumu öldürüp,yaralayıp psikolojisini bozabiliyorsa; bir doktor,ögretmen veya iyi bir insan da,bir insanı kurtarıp tüm insanlıgı kurtarabilir.Bu da yetiştirdiginiz çocuga,kişilige baglı.

erci-e

Zeliha, eğer buradaysan sana sesleniyorum: SAKIN DOĞURMA! SAKIN ÜREME! Senin gibi kaltaklar yüzünden anne sevgisinden mahrum kalan çocukların çoğu ya ruh hastası ya da suç makinası oluyor!

m4kif6nisik

Doğru soru bu değil editör. Doğru soru şudur: Üreme yaşamın devamlılığı için şart mıdır? Hayır değildir. Neslin devamlılığı için üreme şarttır. Yani madem böyle düşünüyorsun o zaman çocuk yapma. Annelik, çocuk yapmak ve büyütmek, üremek bunların temelinde sevgi vardır. Annelik, çocuk yapmak ve büyütmek, üremek zorunluluk değildir. Ancak sen bu külfetli yolu yürümeyi seçti isen yolsuzluk etmeyeceksin. Anne-baba hakkı kadar çocuk hakkı da var. İster inan ister inanma umrumda değil ama o çocuk mahşer günü senden davacı olur. Sevgini gösteremezsin o başka bir şey o düzeltilebilir. Kadın bir kızını çok sevdiğini ama diğer kızını o kadar sevmediğini hissettiğini, kızının depresif olduğunu falan söylemiş. Arkadaşım o zaman ya çocuğu psikoloğa götür ya da sen psikoloğa git ya da ikiniz de psikoloğa terapiste falan gidin. Temel ihtiyaçlarını karşılıyorum, demiş. Temel ihtiyaçlarını karşılayacağın kadar çocuğunla da konuş istemesen de muradı neymiş öğren.

panik-anne

SEVECEKSİN BACIM, DOĞURDUYSAN EŞŞŞŞŞŞŞŞŞŞEKLER GİBİ SEVECEKSİN... Bu kızgın yorumumdu şimdi biraz sakinleşelim yazıyı yazan ablamız da bu durumdan muzdarip, çocukta bu sevgisizliği hissettiği için üzgün ve depresif. anne ve çocuk kısır döngüne girmişler bir uzmanla görüşerek birbirlerinin sevgi dilini çözebilir ve yeniden bağ kurabilir. küçük bir örnek; doğum yaptığınızda ilk salgıladığınız süt sevgiden (sevgiyle salgınanan hormonlar) ve bebekle olan bağınız sayesinde geliyor. henüz bağ kuramamış olmaları tekrar kuramayacakları anlamına gelmez. öte yandan evet bebeğini,çocuğunu seveceksin,kusura bakma ama tüm benliğinle sevmeyeceksen korunacaksın bebek sahibi olmayacaksın. o yavrucak senin bencilliğinin,sevgisizliğinin,ilgisizliğinin kurbanı olmak zorunda değil. çocuklar için deliren ama çocuk sahibi olamayan binlerce insan var. sırf üreyebiliyorsun diye o çocuğu rezil etmeye hakkın yok.

Görüş Bildir