Boyut ve Perspektif Algısını Yerle Bir Eden Rahatsızlık: Alice Harikalar Diyarında Sendromu

-

Nörolojik rahatsızlıkların her biri oldukça ilginç. İsmini bile bilmediğimiz birçok nörolojik rahatsızlık ve sendrom var. Alice Harikalar Diyarında Sendromu, bilinen adıyla AIWS (Alice in Wonderland Syndrome) da onlardan biri.

Kaynak: 1 , 2 , 3

Kaynak: https://sinirbilim.org/alice-harikalar-d...

İsmini Lewis Carroll’un Alice Harikalar Diyarı’nda kitabından alan sendromu, ilk olarak psikiyatrist John Todd gözlemlemiş.

Bulguların bu hikayedeki olaylarla benzerliğinden bu şekilde isimlendirilmiş.

Üstelik romanın yazarının da bu sendromdan muzdarip olduğu biliniyor.

Peki Alice Harikalar Diyarında Sendromu tam olarak nedir?

Alice Harikalar Diyarında Sendromu, vücut ve cisim algısında meydana gelen bozulmaların gözlemlendiği bir sendromdur. Bu sendroma sahip kişiler, nesneleri olduğundan daha büyük veya daha küçük, olduklarından daha uzak ya da daha yakın algılayabilir ve işitsel bozukluklar yaşayabilirler. Sendromun belirtilerini şu şekilde sıralayabiliriz;

Vücut imajını farklı algılama, hareketlerde asimetri.
• Görsel algıda bozukluk.
• Zaman algısının bozulması.
• Dokunma duyusundaki bozukluklar (Örneğin; sert bir cisme dokununca oluşan süngerimsi his.)
• Ses algısının bozulması. (Hastanın mekanik seslerden daha çok doğanın kendine has seslerini duyması gibi.)
• Lilliput halüsinasyonları (Adını yine edebiyat dünyasından, Jonathan Swift’in Gulliver’in Maceraları’ndaki Küçük İnsanlar İmparatoru Lilliput’tan alır.)

En sık görülen belirti vücut algısının bozulması.

Kişi vücudunun herhangi bir bölümünü olduğundan farklı boyutta veya şekilde algılar. Örneğin; bir anda ellerinin ya da kulaklarının büyüdüğünü düşünebilir.

Bu sendrom genelde çocuklarda görülüyor, 20'li yaşların başında ise belirtiler yavaş yavaş kayboluyor.

Temporal lob epilepsisi, psikoaktif ilaç kullanımı ve beyin tümörleri bu sendroma yol açan etkenlerin başında geliyor.

Uzmanlara bu sendromu migren ve epilepsi gibi rahatsızlıklarla da ilişkilendiriyor. Hatta, bu semptomların, migren öncesi için bir uyarı niteliğinde olduğunu da düşünüyor. Yine de sendromun sebebi hakkında net bir bulgu yok.

Belirtiler çoğunlukla gece ortaya çıkıyor.

Nörolog Owen Pickrell rahatsızlığın belirtileri gece ortaya çıktığı için, duyumlardaki değişimlerin bunu tetikleyebileceğini söylüyor. Örneğin; ışığın ve sesin, insanın uyumadan önce azalması ya da uyuma sürecinde olan beynin içindeki kimyasal değişimler AIWS semptomlarının ortaya çıkmasına sebep olabiliyor. Semptomlar gündüz de ortaya çıktığından sendrom tamamen bu sebeplere bağlanamıyor.

Bu sendromu birçok kişi yaşıyor fakat çoğu farkında değil.

Aslında birçok kişi hayatında bir kere de olsa bu sendromu yaşıyor ama kısa süreli olduğu için pek umursanmıyor. Fakat bazı insanlarda bu süre biraz daha uzun ve daha sık (günde iki üç defa) olduğu için sorun yaratıyor ve günlük yaşamı büyük ölçüde etkiliyor.

Tedavideki en önemli nokta istirahat.

Sendromun tedavisi migren tedavisine benzer bir yolla yapılır. Hastalar doktor tavsiyesi ile antikonvülzanlar, antidepresanlar, Ca kanal blokerleri ve beta blokerleri kullanırlar. Ayrıca bir migren diyetini de uygulayabilirler.

Tecrübelerini ve yaşadıklarını paylaşmaları hastalıkla mücadelede önemli bir etken olacaktır.

Bu insanlar aynı şeyi yaşayan başka insanlarla birlikte olup yalnız olmadıklarını hissederse bu onlar için iyi gelebilir. İnternet üzerinde rahatlıkla ulaşılabilecek, hastaların tecrübelerini sanal ortam üzerinden dünyanın her yerinde benzer deneyimleri yaşayan insanlarla paylaşılabileceği destek grupları bulunmakta.

Bu içerikler de ilginizi çekebilir;

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
Gizli Kullanıcı

bonzai kafası bu

nostradamus

Bunu ben de çocukken çok sık yaşardım ve anlatırdım. Ama kimsede karşılığını bulamayınca anlatmaktan vazgeçmiştim. Ne zaman ki Pink Floyd şarkılarını dinlemeye başladım o zaman aydınlandım. Comfortably Numb şarkısında geçen "When I was a child I had a fever My hands felt just like two balloons" sözleri bunu anlatıyor. Çok garip ve kötü bir durum. Neyse ki içerikte paylaşıldığı gibi ilerleyen yaşlarda geçti.

pinktealyellow

Buna gerçekten inanamıyorum 😱 Ben küçükken bu sendromdan muzdaripmişim demek ki ve tıpkı burada bahsedildiği gibi özellikle gece uyumadan önce çok olurdu. Ellerimi kocaman hissederdim ve bunun böyle olmadığına kendimi inandırmaya çalışırdım. Küçük bir çocuk açısından bakınca anlamlandırmak oldukça güç bir durum tabi. Onedio’ya bu yazı için teşekkür ederim, yıllarca anormal olduğumu düşünmeme sebep olan bir durum daha ortadan kalkmış oldu 😌

Görüş Bildir