Ağaca Çıkan Keçinin Dala Bakan Oğlağı Olurmuş!
Atalarımız bazen sayfalarca anlatılacak bir gerçeği tek cümleye sığdırmışlar. Tüm eserlerini okumaktan büyük keyif aldığım Ahmet Şerif İzgören’in Tarladan Netflix’e Tarhanadan Latte’ye adlı kitabında bu söze rastladım.
“Ağaca çıkan keçinin dala bakan oğlağı olurmuş!”
Bu sözün eğitimle ilişkisini düşündüğümde aklıma Children See, Children Do (Çocuklar Görür, Çocuklar Yapar) adlı kısa video geldi. Videoda çocukların yere çöp atan, sigara içen ya da öfkeyle bağıran yetişkinleri taklit ettiğini görüyoruz. Son sahnede ise bir yetişkin yardıma ihtiyacı olan birine destek oluyor, yanındaki çocuk da ona katılıyor. Video, eğitim bilimlerinde gözlem yoluyla öğrenme olarak adlandırılan süreci çarpıcı biçimde anlatıyor.
Peki biz yetişkinler bunun ne kadar farkındayız?
Çocuklarımızın kitap okumasını istiyoruz ama bizi ne sıklıkla kitap okurken görüyorlar?
Onlardan saygılı olmalarını bekliyoruz ama biz başkalarıyla konuşurken nasıl davranıyoruz?
Telefonu bırakmalarını söylüyoruz ama kendi telefonumuzu ne sıklıkla bir kenara koyuyoruz?
Benzer çelişkiler okullarda da karşımıza çıkıyor. Öğrencilerimizi eleştirel düşünmeye teşvik ederken sorularından rahatsız oluyorsak, iş birliğini anlatırken kendimiz birlikte çalışamıyorsak, verdiğimiz mesaj ne kadar inandırıcı olabilir?
Çocuklar, söylediklerimiz kadar yaptıklarımızdan da öğreniyorlar. Üstelik çoğu zaman biz fark etmeden.
Elbette gördükleri her davranışı birebir taklit etmiyorlar. Yine de yetişkinlerin tutumları, onların neyi normal ve kabul edilebilir bulduklarını şekillendiriyor. Belki de çocuklara ne yapmaları gerektiğini anlatmadan önce kendimize şu soruyu sormalıyız.
“Çocuklar bugün bizi izleyerek ne öğrendi?”
Çocukların hangi dala baktığını sormadan önce, bizim hangi ağaca çıktığımıza bakmamız gerekiyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!

