Sesil Aktürk Yazio: Dance Dance Dance
Sevginin gücü, güce olan sevgiyi yendiğinde dünya barışı tanıyacak.-Jimi HendrixHani bazı unutulmaz anlar vardır, hayatınızda bir şeyle ilk kez karşılaştığınız an, bir şekilde hatırınızda kalır. Belki e=mc2 ya da “F”in m1-m2 üzerindeki etkisi devam ettiğinden aklımızdaki yerini, “anın” kodlarında korur. Benim de böyle birkaç anım var hayatımda. Bunlardan biri “disco müzik” ve “disco dansla” ilk karşılaşmam.Sanırım ilkbahar aylarıydı ya da aklımda öyle kalmış; evde kendi odamda oyun oynuyordum. Dört beş yaşlarındaydım. Salondan müzik sesleri geliyordu. Oyunumu bırakıp neler olup bittiğini öğrenmek için salona gittim. Annemin itina ile derleyip topladığı salonda eşyalar kenara çekilmiş, yastıklar oraya buraya fırlamış, tam ortada ise ablam ve abim dans ediyorlardı. Aramızdaki yaş farkı sebebi ile ablamın yazıp yönettiği “askerler geliyor” oyunundaki “taş” rolüm haricinde hiçbir oyunda yer alamıyordum bunu neredeyse kanıksamıştım ama bu sefer her zamankinden daha fazla içerlemiştim. Salonun ortasında hoplayıp zıplayıp değişik figürleri peş peşe sıralıyorlardı.Heyecanla “Ben de ben deee” diyerek onların yanına gittim. Her zamanki “çekil kenara sen daha küçüksün” karşılığımı alarak sandalye ve masaların yanındaki yerimi aldım. Onlara olan tüm kızgınlığıma rağmen beni orada tutan bir şey vardı. Kollarımı kavuşturdum, alt dudağımı sarkıtım ama yine de yanlarında kalıp onları büyük bir dikkatle izledim. Bu arada bütün bu provaların okulun çay partisi için olduğunu öğrendim. Partinin de ne olduğunu bilmiyordum ama iyi bir şeydi mutlaka, çünkü insanın kanını kaynatan enfes bir müzik ve dans vardı. Karar verdim dans etmesini mutlaka öğrenecek, her ne olursa olsun en sevdiğim elbisemle bir metreye yaklaşmış boyumu “partide” mutlaka gösterecektim.
