Fugees’in Kelimelerle Adalet Aradığı Müzik Yolculuğu
90’ların ortasında hip hop sahnesine düşen bu üçlü, şarkılarıyla adalet, kimlik ve sistem eleştirisini anlattı. Yani mikrofonu aldılar ve dünyaya biz buradayız diye bağırdılar. Şimdi müziklerine yakından bakalım!
Killing Me Softly With His Song
Grubun çekirdeğinde üç güçlü karakter bulunmakta, Lauryn Hill, Wyclef Jean ve Pras Michel. Her biri farklı köklerden geliyor ama ortak noktaları net! Göçmenlik, dışlanmışlık ve anlatılmayı bekleyen hikayeler...
Killing Me Softly aslında bir cover ama çoğu insan orijinalini bile bilmez. Çünkü Fugees versiyonu o kadar baskın ki şarkıyı yeniden tanımladı.
Fu-Gee-La
Wyclef Jean, Haiti’den ABD’ye göç etmiş bir müzikal beyin. Reggae, soul ve hip hop’ı blender’a atıp ortaya özgün bir ses çıkarıyor.
Lauryn Hill… grubun kalbi, ruhu ve aynı zamanda en keskin kalemi. Hem rap yapıyor hem söylüyor hem de insanın içine işleyen bir samimiyet yayıyor.
Pras Michel ise daha çok sokakların gözlemcisi. Sistemi uzaktan izleyen ama gerektiğinde yumruğunu masaya vuran tiplerden.
Grubun adı da zaten her şeyi anlatıyor, Fugees yani refugees (mülteciler).
No Woman, No Cry
İlk albümleri Blunted on Reality ile sahneye çıktıklarında dünya henüz neyle karşı karşıya olduğunu tam anlamadı. Albüm fena değildi ama büyük patlama yaratmadı.
Some Seek Stardom
Bu dönemde grup hala kendini arıyordu. Sound biraz dağınık, yön biraz belirsizdi. Ama dikkatli kulaklar fark etti. Bu ekipte başka bir şey var! Sanki henüz açılmamış bir kapının ardında büyük bir fırtına bekliyor gibiydi.
Zealots
Ve o kapı öyle bir açıldı ki resmen ortalık yıkıldı. The Score albümü çok sevildi. Grammy Awards kazandılar ve en önemlisi, hip hop’ı daha geniş bir kitleye ulaştırdılar. Bu albümde grup; ırkçılık, yoksulluk, sistem eleştirisi ve kimlik arayışı gibi konuları işledi. Ama bunu yaparken asla didaktik olmadı. Şarkılar hem düşündürdü hem dans ettirdi. Yani kafa da sallattı, vicdan da.
How Many Mics
Eğer bu grubun bir gizli silahı varsa o kesinlikle Lauryn Hill. Sahneye çıktığında sadece performans sergilemiyor, resmen ruhunu ortaya koyuyor. Onun sesi, ne tam rap, ne tam soul. İkisinin arasında bir yerde, ama çok daha derin. Kelimeleri öyle bir yerden geliyor ki dinlerken insan bu benim hikayem olabilir diyor.
Cowboys
Zaten grup dağıldıktan sonra çıkardığı The Miseducation of Lauryn Hill ile tek başına da efsane olduğunu kanıtladı. Ama Fugees dönemindeki enerjisi. İşte o başka bir seviye.
Boof Baf
Her güzel hikayenin bir kırılma noktası olur. Fugees için bu nokta, başarılarının zirvesiydi. İç çatışmalar, ego savaşları, özellikle Lauryn Hill ile diğer üyeler arasındaki gerilim yaşandı.
Ready Or Not
Derken grup dağıldı. Yani klasik hikaye, zirvede bırakmak ama biraz da mecbur kalmak. Zaman zaman yeniden birleşme dedikoduları çıktı, kısa süreli sahne dönüşleri oldu ama o eski ruh hiçbir zaman tam anlamıyla geri gelmedi.
Vocab
Fugees belki uzun yıllar aktif kalmadı ama bıraktığı etki hala taze. Bugün bile birçok sanatçı onların açtığı yoldan yürüyor. Onlar sadece müzik yapmadı. Bir şey söylediler. Hem de yüksek sesle!
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
Yorum Yazın