Beton Yerine Bu Yöntemi Kullanıyorlar, Dağ Gibi Toprağı Tek Başına Tutuyor
Eğimli arazilerde toprağın kaymasını engellemek için inşa edilen geleneksel beton istinat duvarlarının fahiş maliyetleri, kırsalda yaşayan vatandaşları ve küçük çiftçileri yeni arayışlara itti. Atık lastikleri sıkıştırılmış toprakla doldurarak 'ekolojik istinat duvarı' geliştiren bir inşaatçının yöntemi, hem maliyeti sıfıra indirdi hem de beton kadar sağlam bir alternatif sunarak köylerde yeni bir akım başlattı.
Dik ve engebeli arazilerde toprak stabilitesini sağlamak, tarım alanlarını ve evleri korumak için istinat duvarı örmek hayati bir zorunluluktur.
Ancak hazır beton, demir ve işçilik maliyetlerinin astronomik seviyelere ulaşması nedeniyle sarp yamaçlarda koruma duvarı yapmak neredeyse imkansız hale geldi. Bu duruma hırs yapan Brezilyalı bir inşaatçının atık otomobil lastiklerini kullanarak geliştirdiği pratik ve ekolojik mühendislik tekniği ise ezberleri bozdu. Maliyeti neredeyse sıfır olan bu sürdürülebilir yöntem, şu sıralar dik yamaçlı köylerde dalga dalga yayılıyor.
Geri dönüştürülmüş lastiklerle yapılan ekolojik istinat duvarının çalışma mantığı aslında oldukça basit bir jeoteknik kurala dayanıyor. Geleneksel beton duvarlar esnemez bir bariyer oluştururken, bu sistem ağırlık prensibiyle çalışıyor.
Yatay olarak üst üste dizilen lastiklerin içi kademeli olarak toprakla dolduruluyor ve her katmanda bu toprak insan gücü veya aletlerle tamamen sıkıştırılıyor.
Boşlukları yok edilen toprak, zamanla katı bir kütleye benzer özellikler kazanarak sertleşiyor. Her bir lastik devasa birer yapısal bloka dönüşürken, arazinin yanal basıncını ve devasa toprak yükünü mükemmel şekilde göğüslüyor.
Kırsal alanlarda hızla kopyalanan ve herkesin kendi imkanlarıyla yapabileceği bu yöntemin en kritik uygulama adımları ise şunlar:
İnşaata başlamadan önce bitki kökleri ve gevşek malzeme alandan tamamen temizleniyor. İnşaatçı, kazı ve tesviye işlemlerinin kolaylaşması için toprağın yumuşak olduğu yağmur sonrasındaki dönemlerin tercih edilmesini öneriyor.
Duvarın tamamen düz örülmesi en büyük hata. Yapının, arkasındaki yamaca (eğime) doğru hafifçe yatık olacak şekilde konumlandırılması gerekiyor. Bu kasıtlı eğim, duvarın mukavemetini artırıyor ve toprağın baskısıyla öne doğru yıkılmasını önlüyor.
İlk sıra yerleştirildikten sonra, sonraki katmanlar tıpkı duvar örme mantığında olduğu gibi, alt katmanın ek yerlerini kapatacak şekilde (kilitli sistemle) diziliyor. Bu sayede yük tüm duvara eşit dağıtılıyor.
Yapısal olarak 4 yıldan fazla bir süre boyunca en ufak bir yerinden oynama ve arıza göstermeden ayakta kalan bu duvarların bakımı da oldukça basit.
Ancak kauçuk malzemenin doğası gereği dikkat edilmesi gereken tek bir risk var: Yangın.
Duvarın yakınlarında aşırı kuru otların birikmesine izin verilmemesi ve yangın riskini tetiklememesi adına bitki kurutucu kimyasal ot ilaçlarının (herbisit) duvar çevresinde kullanılmaması gerekiyor. İsteyenler, toprak neminin doğal drenajını bozmayacak şekilde duvarın dış yüzeyine hafif bir sıva veya ince bir beton tabakası da uygulayabiliyor.
Bu yöntemin köylerde yayılmasının en büyük sebebi ise ekonomik boyutu.
Projenin ana omurgasını oluşturan eski lastikler; sanayi sitelerinden, lastikçilerden ve otomotiv merkezlerinden tamamen ücretsiz olarak temin edilebiliyor. Hatta birçok işletme, lastik imha masrafından kurtulmak için bu atıkları seve seve ve ücretsiz olarak veriyor. Hem doğaya atılan plastik ve kauçuk atık miktarını azaltan hem de köylünün cebini fahiş beton masraflarından kurtaran bu dahi yöntem, inşaat sektöründe sürdürülebilirliğin en güzel örneklerinden biri olarak gösteriliyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
İlginizi çekebilir:
Bulaşık Makinesindeki Su Lekelerini Yok Eden Havlu Hilesi
980 Yıllık Dev Ağacın İçine Ev Yaptılar: İçinde Yok Yok
Yorum Yazın