Nermin Erol Yazio: Herkes Çıplak
Çıplak doğduk.Çıplak ölüyoruz.Ne(y)den korunmamız gerekti?Bu; sıklıkla yön değiştirtilip, başka manalara bürünüyor. Zira seyyah olduğum ve her dışarı adımımı attığımda (doğduğum ve en medeni olduğu düşünülen İzmir’de bile!) çocukluğumdan beri çoğalırcasına, durmaksızın tacize uğradığım, gelişmemiş beyinler tarafından hakaretlere dahi maruz kaldığım (!!!), doğduğum toprakları, artık daha fazla yaşayamadığım için terk etmek durumunda kalmam da dahil, en çok da politik oyunlarla; eğitimsiz ve kalitesiz bir nüfusun da hızla artmasına yol açılmasıyla, gittikçe cahilleşip, yobazlaşmaya doğru yönelen, insanların nasıl giyinmeleri gerektiğine karar verebileceğini sanan, beynini bilgiyle doldurmayı tercih etmek yerine, yeni absürt akımlar ile beslenen o bayağı kültür ve yine en çok din adı altında dayatılan, toplumsal cinsiyet rolleri biçen; psikolojik sorunları nedeniyle her şeyi kendisinin ve herkesten, daha iyi bildiğini zannetmesiyle, herkesi ve her şeyi kontrol altına alma çabası ve üstünlük kurma isteği ile desteklenen, kendisini asla geliştirememiş ve dolduramamış, korkaklığından kelli her şeye bir kısıt koyma çabasıyla; yargılar dağıtmaya kalktığı, aslında o çok çok çok inandığı kendi inancındaki ‘allah’ yerine, kendini koyduğunun, aslında o çok çok çok inandığı dininde bas bas en büyük günah olduğu yazılan ‘allaha şirk’ koştuğunun dahi farkında olamayan, ‘günah ve sevap’ neymiş en çok kendi bilircesine ahkam kestiği; ‘şu dünyada bizi öldüren neydi ve doğuran neydi?’ sorusunu bile kendisine sorup, araştırıp, düşünmekten aciz olduğu için, allah denilen şeyi, insan beyni gibi düşünen bir şey olarak, ancak betimleyebildiği aciz varlığında, söylenegelmiş körü körüne inançlarla; hukuksuzluk, adaletsizlik ve özellikle bolluk içinde açlık (çünkü aç insan düşünemez), varlık içinde yokluk ile harmanlanan ve korkakça bir baskı içindeki toplumlarda; duygusal ve fiziksel taciz, tecavüz ve hatta öldürmeyi bile hak olarak görmeye başlayan cahiller; bu yazıları umarım okur -ki o çok inandığı, o din; “oku - ikra” derken, daha onu bile okumamış, sadece kendisine yoz, yobazlarca anlatılanları doğru zanneden, o aşağılık topluluklar umarım, okuyup, araştırır ve nihayet idrak edebilirler.
