Sesil Aktürk Yazio: Marco Mengoni
Bundan bir süre önce internette müzik araştırırken bir videoya rastladım. Dünyaca ünlü ve benim de çok sevdiğim sanatçı Adriano Celentano’yu görünce videonun devamını izlemek için bekledim. Orkestra başladı; beyaz t-shirt üzerinde çizgili gömlek, altına rahat bir pantolon giymiş bir başka sanatçı şarkı söyleyerek merdivenlerden iniyordu; sahnede Celentano’nun yanına geldiğinde ise artık şarkıyı birlikte söylüyorlardı. İnsanı coşturan, kıpır kıpır; sanki başkalarının görmediğini görebilen, yaşamla arasında kimsenin bilmediği bir sırrı varmış gibi bir ritmi vardı. Videonun altında “Marco Mengoni - La Casa Azul” yazıyordu. Şarkıcı öyle büyük keyifle söylüyordu ki izlerken gülümsememek, onun coşkusuna katılmamak imkansız gibi bir şeydi, tabi Adriano Celentano’nun da keyfi pek yerindeydi. Ardından ikinci şarkı geldi. Adriano Celentano’nun 1962 de yayımladığı - diğer yüzünde “La Mezza Luna” olan - ’45 liği “Si é Spento Il Sole”yi söylemeye başladığında bu enfes gülüşlü İtalyanın kim olduğunu araştırma ihtiyacı hissettim.