Virginia Evans'ın Ödüllü "Muhabbet" Kitabından Alıntılar
Virginia Evans’ın tamamı mektuplardan oluşan kitabı 'Muhabbet' Ergin Kaptan'ın çevirisiyle Türkiye'de yayımlandı. Evans'ın ilk romanı olan Muhabbet, okuru insanın zihnine, hafızasına ve vicdanına doğrudan davet ediyor. Yazarının 'bir yas ve hayal kırıklığı' diyerek tanımladığı bu kitap, 3 dalda Goodreads Okur Ödülleri finalisti oldu.
İşte yazar Ceren Kaan'ın 'Muhabbet' kitabından yaptığı en güzel alıntılar.
"Kitap okumayan bir insana asla güvenemem."
“Halimden memnunum. (Tabii ki insanın neden ve nasıl oluştuğunu bilmediği bir morluğu fark edip şaşırması gibi benim de zaman zaman, tuhaf anlarda aklıma geliyor o soru: Bir insan neden çocuğundan vazgeçer?” “İnsan dünyaya bir kere geliyor. Bu hiç adil değil. Öyle değil mi?”
“Gördüğüm kadarıyla yasın paylaşılmasının iki sonucu oluyor. Ya birbirinize kenetleniyor, böylece acınızı içinize gömmek için birlikte canınızı dişinize takıyorsunuz ya da her şeyi akışına bırakıyorsunuz ve aşılamayacak kadar yüksek bir duvar karşınıza dikiliveriyor.” “Bizim payımıza ikincisi düştü.”
“Sana o patikayı hiç tarif ettim mi? Birine veya bir yere yazarken orayı tarif edip etmediğimi hiç hatırlamıyorum.” “Patikadan aşağı tek başıma yürümeyi seviyorum.”
“Tabii bir de suyun tuzlu ve yoğun kokusuyla çürüyen ağaç gövdelerinin ve sonbahardan kalan yaprakların kokusu var. Tüm bunları çok seviyorum ama bir bakıma melankoliye de sürükleniyorum.” “Bunu tam olarak açıklamak zor. Aynı anda hem muhteşem hem de melankolik.”
“Merak ettim, kitap okumayı sever misin? Kitap okumayan bir insana asla güvenemem.” “Gerçi doktorum yakında kör olacağımı söylüyor. O gün geldiğinde sanırım bizzat okuyamayan biri olacağım.”
"Unutma: Kelimeler, özellikle de yazılı olanlar ölümsüzdür."
“Mektupların bazılarını karışık duygularla tekrar tekrar okudum. Bir yandan beni o zamana geri götürdüler ve bu çok güzel bir duyguydu.” “Tam olarak nostalji diyemem, daha çok rahatlamak gibi bir şeydi. O zamanki halimize duyduğum sempatiydi belki.”
“Dünya bu kadar küçüldüğüne ve herkes bir o yana bir bu yana gittiğine göre hepimiz her şeyden biraz içeren hazır karışımlar değil miyiz?” “İnsan, insandır. Ünlü ya da değil.”
“Birbirimize tutunabilir miydik? Bunu hep merak ettim.” “Elimizden geleni yaptık. Yetmedi.”
“Şimdi ölüm döşeğindeyken her şey eskisinden daha basit görünüyor. Yaşamaktan bahsediyorum.” “Paralel evren diye bir şey yok. ‘Şöyle olsaydı böyle olurdu’ demek anlamsız.”
“İletişime kıymet verilmesi gerektiğine inanıyorum.” “Unutma: Kelimeler, özellikle de yazılı olanlar ölümsüzdür.”
“Fakat insan hayatını sayfalara emanet etmişse az önce tarif ettiğim trajedi gerçekleşmez. Düşünün bir…” “İnsanın başkalarına gönderdiği mektuplar, karşılığında aldığı cevaplar, muhteşem bir yapbozun parçaları gibi, hatta daha iyi bir benzetmeyle uzun bir zincirin halkaları gibidir.”
“Bu halkalar hiçbir zaman bir araya getirilmese bile, ki kesinlikle hiçbir zaman getirilmeyeceklerdir, ölmekte olan bir karahindibanın kırılgan tohumları gibi üflenip yeryüzüne dağılmış olarak kalsalar da mektubun sahibi olan kişinin hayat hikâyesinin bir şekilde muhafaza edildiğini, o mektubun bir gün birileri için çok küçük de olsa bir anlam ifade edebileceğini düşünmek harika bir şey değil mi?”
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
Yorum Yazın