Recep Tayyip Erdoğan Küfretmeyi Ne Zaman Bıraktı?

602PAYLAŞIM

Eski kitapları karıştırmayı severim. Yok öyle sahaf nostaljisi değil. Evde kıyıda köşede kalmış, unutulmuş masum kitaplar. Bu kitaplardan birine dün gece rastladım. Tekrar okumak istedim ama sayfaları öyle sararmıştı ki yenisini satın almak için alışveriş sitelerine yöneldim. Ama bulamadım.  Derhal yazarının yani Ruşen Çakır’ın sitesine girdim ve bir de ne göreyim. Kendisi kitabın pdf’ini ücretsiz olarak okuyuculara sunmuş. Hemen indirdim ve yıllar önce okuduğum kitabı tekrar okumaya başladım. Kitabın adı: Recep Tayyip Erdoğan Bir Dönüşüm Öyküsü

Kitabın hemen başlarında rastladığım bir anıyı sizlerle paylaşmak istedim. Türkiye’nin en güçlü adamının bir çocukluk anısı.

Bu anının geçtiği kitabın  Kasımpaşalı İslamcı bölümünün yazarı gazeteci Fehmi Çalmuk.  

Erdoğan’ın yıllarca gemi kaptanlığı yapan babasına Reis Kaptan denilirmiş. Oldukça disiplinli kişiliğinin yanında sinirli ve sert mizacı varmış.

İlginç biçimde babası gibi kendisi de yıllar sonra Reis lakabını aldı.

Fakat ne kadar otoriter ve sert olursa olsun Tayyip Erdoğan’a karşı zaafı varmış. Babası ne zaman sinirlense Recep Tayyip, babasının ayakkabılarını öperek onu sakinleştirirmiş.

Bunu gören Reis Kaptan sakinleşir, gözlerinden yaşlar süzülür, bütün çocuklar da babalarıyla birlikte ağlarmış.

Erdoğan, ‘’Otoriteye saygılıydık. Yoksa bilirdik ki babam bunun faturasının çıkarır’’ diye yıllar sonra çocukluk korkusunu anlatır. Ama bir fatura gününü hiç unutmamıştır.

Kapı komşuları Müşerref Abla, Recep Tayyip’in ağzının bozukluğundan faydalanıp, ona küfrettirir, katıla katıla güler, sonra da poposuna vurarak cezalandırırmış.

Bir gün öyle bir olay olur ki aklına her küfür geldiğinde bu olayı hatırlamaktadır. Bundan sonrasını Recep Tayyip Erdoğan’dan dinleyelim.

“Hava kararmadan önce eve gitmek zorundaydık. Bizim evin karşısında Müşerref Abla dediğimiz bir komşumuz vardı. Ben beş-altı yaşlarındayım.  

Çocuğum ya, küfür ediyorum ona... Beni almış karşısına, ben küfrettikçe onun hoşuna gidiyor, o da benim popoma vuruyor. 

O vuruyor ben küfrediyorum. Babam gelince hemen şikayet etmiş beni. Bunlardan haberim yok tabii. Babam içeri giriyor... Allah rahmet eylesin... 

Alıyor beni tavana asıveriyor. 

Ancak ellerimden mi, koltuk altlarımdan mı bağlamış onu hatırlamıyorum. Orada on-beş, yirmi dakika kalmış olacağım ki dayım gelip beni kurtarıyor. O günden sonra küfür faslı da kapandı.”

Meraklısına not: Tayyip Erdoğan bu anısını  8 Ocak 1995’te Yeni Yüzyıl gazetesinde Leyla İpekçi ile yaptığı söyleşide anlatmış.   Bu anı da Ruşen Çakır’ın ‘’Recep Tayyip Erdoğan Bir Dönüşüm Öyküsü’’ adlı kitabına yer alıyor.

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
nisastayiyen

ee kapalım. baska yazacak birsey mi bulamadınız

selaminaluminyum

Keşke küfür edebilseydi..biriktirip biriktirip milleti eziyo

optsyn

Psikiyatriye gidip tedavi olmalı. Çocukluk travmalarını biz çekiyoruz reisinizin !

selam-ozbakan

yorum yapmayın sakın başkasının anasına küfrediyorlar cum başkanı adına tutukluyorlar cum başkanının geçeceği yoldan dünyanın enbüyük sevabı veya külçe ile altın olsa o yoldan geçmem ona oy verenlede iki dünyada merhaba demem

nilflora

:))

Görüş Bildir