Bakın Bir Dram Yaşanıyor! Aile Evinden Uzakta Okuyan Gençlere Kucak Açıyoruz...

-

Okulu için aile evinden çıkıp gelen, kendini bir anda boşlukta hisseden gençlerimiz... Sizi çok iyi anlıyoruz.

Her gün makarna yemekten mide krampları geçiriyorsunuz...

Anne yemeği diye ölüp bitiyorsunuz.

Annenizden gelen yemek kargosunu almak uğruna iki eliniz kanda bile olsa koşa koşa kargoya gidiyorsunuz...

Her gün bulaşık yıkamak gibi bir alışkanlığınız yok bu nedenle eve biri gelse de ona bulaşıkları yıkatsam diye bekliyorsunuz...

Dışarı çıkmanız lazım ama bir aydır çamaşırlarınızı yıkamadığınız için boş dolaba bakıyorsunuz.

Kombiyi açmaya gönlünüz el vermiyor. 3 kat çorapla oturuyorsunuz.

Gece üstünüzden kayıp giden yorganı tekrar üzerinize örten kimse yok... Üşüyerek uyanıyorsunuz...

Sabah erken saatteki derse yetişmek için onlarca alarm kursanız da sizi yataktan zorla kaldıran bir anne gücünde olamıyor...

Ev ya da oda arkadaşınızla kavga ettiğiniz her an kardeşinizi daha fazla özlediğinizi fark ediyorsunuz.

Eve ya da odaya birini davet etmeye utanıyorsunuz çünkü bu odanın hali ne ya?

Ev ya da oda arkadaşınıza bazen o kadar gıcık oluyorsunuz ki her şeyi bırakıp aile evine geri dönesiniz geliyor ama durun bir soluklanın...

Her akşam eve geldiğinizde size kapıyı açan birinin olması hissini çok özlüyorsunuz biliyoruz...

Ama direnin dostlar... Direnin...

Bu içerik tamamen eğlence amaçlı üretilmiş olduğundan kullanılan görsel ve metinler haber değeri taşımamaktadır.


BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
ashirogi-muto

Yurttayım, özel alan diye bir şey yok. Duş tuvalet desen 10 kişi ortak kullanıyor ve temizliği bu elemanların insafına kalmış. Yemek desen yaş kedi mamasından hallice. İnternet desen Google zor açılıyor, 10 GB mobil paket bile dayandıramıyorsun. Koltuk, halı ve televizyonun nimetten sayıldığını anlıyorsun. Evdeyseniz ve en azından civarda esnaf lokantası varsa halinize şükredin.

umit-kadir-karadag

Ne acılar ne acılar öffff

corpse-bride

dram mı :P kıymetını bılmıyorlar ozgurlugun ogrenırler zamanla en guzelıdır aıleden ayrı okumak

askito-muyum-ben

İlk yıllarda bu ama. Yıllar geçtikçe sehrine, arkafaslarina alisiyorsun. Gece 3te eve geldiginde kimseye hesap vermemeye alisiyorsun. Kendi kurallarinla, olgunlaşıp kendi kendine edindiğin hayat felsefesi ile yaşamaya alisiyorsun. Fakir bile olsan sefil bile yasasan o hayat senin hayatın özgürsün, sonra ailenin yanına dönünce de üniversitedeki o kendine ait hayatı ozleyip ağlıyorsun.

corpse-bride

aynen özgürlüğün sorumluluğunu almak zorlarına gitmiş baslıktakı gıbı dusunenlerın

mustafa-sari6

affedersiniz de üniversiteye gelmiş adam daha hala adam akıllı yemek yapmaktan, bulaşık yıkamaktan, odasını derli toplu tutmaktan, çamaşırlarını yıkamaktan acizse, ne diyeyim ölsün bi zahmet

lectermanson

Ama oyle deme. Kucuklukten beri simartilarak buyutulen bir suru erkek genc var.Bir anda annesiz kalinca ne yapicaklarini sasiriyorlar haliyle.

corpse-bride

analarında sıkıntı evde hıc sorumluluk verılmemıs kı hıc unutmam unıde ılk sene o zamanlar posta ısı cok olurdu resmı evraklarda felan yurt basvurusu burs basvurusu hep posta yoluylaydı yurtkura evrak gonderılecek bı arkadas ben anlamam ,postaneye hıc gıtmedım demıstı sok olmustum hep bu ıslerı babası felan halletmıs neyse buna aldık gıttık evrak doldurmayı nasıl gönderileceğini ogrettık

Görüş Bildir