Dr. Nightmare

Muharrem ayı Kerbelâ Olayı'nın yasının tutulduğu ay olması hasebiyle bu cemiyet, "Gökte melek, yerde her can ağlar." dedikten sonra hepsi bir ağızdan "Hoy goygoy canım" diye makamı tamamlar ağlaşırlardı. Bu nedenle bunlara halk arasında "goygoycular" denirdi. Bunlar dolaşırken çok gürültü yapar, herkesin dikkatini çeker ve bitmek bilmeyen bir nakaratı (Hoy goygoy!) terkarlardı. Zamanla bu yüksek sesli, ritmik ve anlamı zamanla kaybolan konuşma tarzı halk arasında "gereksiz ve boş konuşma" anlamında kullanıldı.

Bugün "boş muhabbet" anlamında kullandığımız goygoy kelimesinin kökeni bir yardımlaşma geleneğinden gelir. Eski devirlerde, hassaten İstanbul'da özellikle Muharrem ayında ortaya çıkan ve kendilerine "Goygoycular" denilen özel bir dilenci grubu vardı. Çoğu görme engelli olan ve bir lider eşliğinde kol kola girerek gezen bir topluluktu. Muharrem ayında topladıkları erzakı (pirinç, yağ, bakliyat vb.) kendi aralarında paylaşır ve büyük kazanlarda aşure pişirip fakir fukaraya dağıtırlardı.

Herro Merro, aslında Zazaca kökenli bir deyimdir ve serdengeçti savaşçılara dayanır. "Ya her (erkek) ya mer (ölüm)" anlamındadır. "Ya bey olurum ya ölürüm." mânâsına gelir. Nalları dikmek deyiminin kökeni eski Türk kültüründeki bir muharebe detayına dayanır. Savaş atları öldüğünde ayakları havaya dikilir ve o parlayan nallar uzaktan birer mağlubiyet nişanı gibi görünür. Bu deyim sadece ölmek değil; meydanda devrilip kalmanın, o heybetin yerle bir olmasının halk ağzındaki sarsıcı adıdır.