Her Hatırladıklarında Boğazlarını Düğümleyen, Anneleriyle İlgili Anılarını Anlatırken Gözümüzde Yaş Bırakmayan 45 Takipçimiz

-

Hepsini gözlerim dolu dolu okudum...

Twitter hesabımızdan takipçilerimize her hatırladıklarında boğazlarını düğümleyen, anneleriyle ilgili anılarını sorduk. İşte o paylaşımlar...

1. 

twitter.com

2. 

twitter.com

3. 

twitter.com

4. 

twitter.com

5. 

twitter.com

6. 

twitter.com

7. 

twitter.com

8. 

twitter.com

9. 

twitter.com

10. 

twitter.com

11. 

twitter.com

12. 

twitter.com

13. 

twitter.com

14. 

twitter.com

15. 

twitter.com

16. 

twitter.com

17. 

twitter.com

18. 

twitter.com

19. 

twitter.com

20. 

twitter.com

21. 

twitter.com

22. 

twitter.com

23. 

twitter.com

24. 

twitter.com

25. 

twitter.com

26. 

twitter.com

27. 

twitter.com

28. 

twitter.com

29. 

twitter.com

30. 

twitter.com

31. 

twitter.com

32. 

twitter.com

33. 

twitter.com

34. 

twitter.com

35. 

twitter.com

36. 

twitter.com

37. 

twitter.com

38. 

twitter.com

39. 

twitter.com

40. 

twitter.com

41. 

twitter.com

42. 

twitter.com

43. 

twitter.com

44. 

twitter.com

45. 

twitter.com

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
ezgi-caliskan

üzerine attıkları toprağın içindeki koca taşın kefenine çarptığındaki ses hiçbir zaman gitmeyecek kulaklarımdan..

efeefekan

okudum ağlayasım geldi. benimde hiç unutamadığım bir anım var. 5-6 yaşlarındayım, benden küçük 2 kardeşim daha var, bizimkilerle beraber dedemlerde kalıyoruz, akşam yemeği yer sofrasındayız, herkes kalkmış sofradan ben hala oyalanıyorum, ortalıkta bir telaş var, bizimkiler çanta valiz toplanmışlar bir yere gidiyorlar vee gidiyorlar. beni götürmediler... çekingendim hala çekingenim, gidemedim arkalarından, dedeme baktım noluyo der gibi, hiç bir şey demedi, öyle olması gerekiyor demek ki diye düşündüm heralde... çok uzağa gitmediler ama o yaşım ve sonrasında hiç annem tarafından yatırılmadım, yıkanmadım, öpülüp koklanmadım... üstelik lise çağlarına geldiğimde konusunu açtım, bekledim güzel bir açıklama yapar bende herşeyi unuturum diye... onları istemedim diye ben kabahatli oldum...

vakit-olduren

okurken kendi annem geldi gözümün önüne gözlerim doldu lan

misocheonsa94

Parasızlık yüzünden artık kendini tutamayıp ağlamaya başladığı an. Elimden o an ona sıkıca sarılmaktan başka bir şey gelmemişti...

tulay-erarslan

bın km uzaktayım baban oldu dıye telefon geldı sonrasında beynımde gelgıtler kesık kesık hatırladıgım bır doz daha vurun doktora sarıldıgım havaalanında ucaga bınecek durumdamısınız sorusu cok usudugum morgun onu ve babamın kefene sarılmıs halı ve ıcerıde yogun bır gul kokusu ogun bu gundur gulden ve gul suyundan nefret ederım babasız olmak savasın ortasında komutansız kalmak gıbı cok uzgunum hayat belkı devam edıyor gecıyor ama delıpte gecıyor ve hıcbırsey eskısı gıbı olmuyor

Görüş Bildir