Eskiden 23 Nisan Bir Başkaydı! Bir Neslin Mutlaka Yaşadığı 23 Nisan Törenlerinden Unutulmaz Kesitler

-

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Mustafa Kemal Atatürk tarafından sadece bize değil, dünyadaki tüm çocuklara armağan edildi. 

Biz o heyecanı hiç unutmadık ve bunları mutlaka yaşadık. Bakalım siz de kendi çocukluğunuzdan izler bulabilecek misiniz?

1. Bir kere her 23 Nisan sabahı, Barış Abi'nin de dediği gibi erken kalkardık. Bize ait olan o önemli günün heyecanı bizi uyutmazdı zaten.

Barış Manço'nun "Adam Olacak Çocuk" programında mutlaka bir 23 Nisan kutlaması olurdu ve o çocukların yerinde olmayı hep isterdik.

2. Aylar öncesinden stadyumda yapılacak gösteriler için hazırlanmaya başlardık. Kimisi için bu derslerden yırtmak demekti... :)

Bazılarımız karton kaldırıp indirerek asla kendimizin göremediği yazılar yazardık. Kimimiz de çeşitli sportif hareketlerin öncüsü olmuştuk; omuzlara bile çıkarak akrobasi yapardık.

3. Çeşit çeşit kostümler giyerdik. Genelde de ya asker olurduk ya da folklor kıyafetlerimizi giyerek Anadolu'yu yaşatırdık.

Hele o taktığımız başlıkların alnımızdaki pırıl pırıl pulları yok muydu, kızların en sevdiği şeydi. Asker olan erkekler de pek bir gururlanırdı büyüdükleri için.

Fotoğraf kaynak

4. 15 gün gibi bir sürede dört kıta, beş kıta şiir ezberlerdik. Sonra o şiirleri tutamadığımız mikrofonla ağlaya ağlaya okurduk.

Öğretmenlerimizin "Daha içli oku, daha hissederek oku" talimatları sayesinde kürsüde ciğerimizi bıraktığımız çok olmuştur.

5. Özellikle büyükşehirlerde dev kortejler olurdu. Karşıdan gelen asker taburunu, fener alayını gördükçe kalbimiz yerinden çıkacak gibi olurdu sanki.

Sahi, ne oldu o dev kortejlere?

6. Ülkemize yurt dışından yabancı çocuklar gelirdi bu kutlu günün şerefine. Ve onlar evlerimizde kalırdı, dillerini bilmesek bile çocukça anlaşırdık.

Daha o yaşımızda yabancı arkadaşlarımız olmuştu. Ülkelerine döndüklerinde birilerinin yardımıyla mektup atanlarımız bile olmuştur. 

Fotoğraf kaynak

7. Bir 23 Nisan klasiği olarak her törende mutlaka ama mutlaka yağmurun azizliğine uğrardık.

Bakalım yine yağacak mı? Havanın azizliği neredeyse bir gelenektir 23 Nisan törenlerinde.

8. Ankara dışında olan öğrenciler, öğretmenlerinin eşliğinde Anıtkabir'e yolculuk yapardı. Ankara'da olanlar ise kısa ama kutsal bir yoldu Anıtkabir yolu.

Zaten hep öyle olmadı mı? Bize Anıtkabir yolunu öğreten öğretmenlerimize ve ailemize binlerce kere teşekkürler.

9. Bando takımına seçildiysek "Beş para ver, beş para ver, beş para yoksa on para ver" ritmini ezberleyip enstrümanlarımızı çalardık.

Bakın hala unutmamışız o ezberi. :)

10. Peki bizde durum nasıldı diye editör arkadaşlara 23 Nisan anılarını sorduk. Buyurun Jale'nin 23 Nisan anısına!

"4. sınıftayken öğretmenimiz aşık olduğum çocukla 23 Nisan'da şiir okuyacağımı söyledi. Sahneye çıktık kağıttan okuyacak olmama rağmen heyecandan ağzımı açamadım sonra çocuğa tekme atıp annemin yanına kaçtım"

11. Dilara'nın anısı ise yenilgi ve hüzün dolu...

"Ben Meclis'e gitmiştim ve öğretmenlerim Meclis Başkanı'nın koltuğuna oturacağımı söylemişlerdi. Son anda babası yetkililerle konuşan torpilli çocuk benim yerime oturdu. Çok üzülmüştüm"

12. Zeynep'in anısı ise hem komik, hem dramatik...

"23 Nisan kutlamasıydı herkesin bir şiiri vardı. Benden önce çıkan arkadaşım şiirini okurken altına işedi, ağlayarak gitti. Ben de ona üzüldüm "Öğretmenim onun yerine ben şarkı söyleyim m?" dedim. Ona ithafen Sezen Aksu "Sen Ağlama" şarkısını söyledim. Ayağımın altına dikkat ederseniz ıslak. İşenmiş yerdeyim annem de bağırıyor cırıl cırıl "Basma oraya diye"

13. Bize bu kutlu günü armağan ettiğin için, ve dahası senin çocukların olduğun için sana minnettarız Atam. Çocukların, senin kurduğun cumhuriyete ve bu güzel ülkeye sahip çıkmaya devam edecek.

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
araknenin-sanat-aski

Nisan ayı yaklaşınca mutlu olurdum küçükken. Daha çok 23 Nisan için, biraz da Eurovision seyredeceğimiz için :D TRT, Ankara statlarındaki gösterileri çekerdi ve yurt dışından gelen çocuklar Ankaralı ailelerin evlerinde misafir olurdu. Ben de İstanbul'da yaşadığım için Ankaralı çocuklara sinir olurdum biraz :))) Ne günlermiş <3

merve-yildiz24

terteriz ayakkabılar,jilet gibi önlüklerle sabahın köründe okula giderdik okulda sıra olup bando takımı önden arkada izci takımı sonrada normal sınıflar hep birlikte cumhuriyet alanına giderdik sokaklar diğer okulların bando sesiyle yankılanırdı. yağmur da gördük güneş de veliler de bizde hiç şikayet etmedik muhteşem günlerdi. ne oldu o günlere :(

nurozd

Zihnimde anlatım bozukluklarını düzeltmeye çalışmaktan içeriğe odaklanamadım.

kemal-demir14

Halit Kıvanç ve 23 Nisan Programı :)))

feliscatus

Küçükken 23 Nisan,19 Mayıs gösterilerinde ablamı imrenerek izlerdim,'büyüyünce ben de katılacağım gösterilere'derdim.Ben okurken,o stadyumlarda coşkuyla kutlandığına şahit olduğum harika büyük kutlamaların stadyumlarda kutlanması yasaklandı, okul bazına düşürüldü.Ne bando kaldı ne o eski coşku.Okuldaki programlar da hafta sonuna denk geldiğinde koskoca okuldan bir avuç kişi önemseyip gelirdi maalesef çok üzülürdüm...ama o bayram coşkusunu sabah beni Onuncu Yıl Marşıyla uyandıran annem yaşatırdı. :) Geleceği küçüklere emanet eden Ulu Önder Mustafa Kemal ATATÜRK,her şey için teşekkür ederiz.Minnettarız.

Başlıklar

AnkaraSezen Aksu
Görüş Bildir