Bir İnsanın Gerçekten Yalnız Olduğunu Anlayıp Derin Bir Boşluğa Düştüğü 15 An

-

İnsan bazen kendini yalnız hissediyor, bazen de çok uzun bir zamandır kendi kendine yaşadığını fark ediyor. İşte bir insanın gerçekten yalnız olduğunu fark edip derin derin boşluğa düştüğü 15 an. :)

1. Bütün gruplardan uzak bir şekilde durup derdini halledince.

Bazen çevrenizde birçok grup, potansiyel arkadaş vardır lakin hiçbiri ile bir türlü anlaşıp yeterli yakınlığa erişemezsiniz. İşte bu tür zamanlarda bütün gruplardan uzak bir şeklide durup kendi kendimize yettiğimiz zaman lakin onların da orada olduğunu fark etmemiz, insana yalnızlık hissini veren anlardan birisidir.

2. Tek başınıza seyahate çıkınca.

"Bu yaz harika olacak, bütün Akdeniz'i gezeceğiz abi!" söylemlerinin sonunda yalnız başına tatile, seyahate çıktığınız anlar gerçekten insanı yalnızlık psikolojisine sokan anlardan bir tanesidir. :)

3. Yaptığınız bütün hazırlığı kendiniz için yaptığınızı fark edince.

Tamam, insan kendisi için de bir şeyler için çabalar lakin insan bazen de başkası için bir çabaya girişmek istiyor. Yaptığınız hazırlıkları sadece kendiniz için yaptığınızı fark ettiğiniz o an, insanı gerçekten mahvediyor...

4. Her fotoğrafta tek başınıza olduğunuzu fark edince.

Onlarca fotoğrafınızın olduğunu görmenize rağmen bütün fotoğraflarda tek başınıza olduğunuzu fark edince "ben yalnız bir insanmışım ya" demekten kendinizi alıkoyamıyorsunuz. :)

5. Garsonun "Birisini bekliyor musunuz?" sorusu karşısında sadece susmakla yetinince.

Garsonun "Birisini bekleyecek misiniz?" sorusuna "Yok yok menüyü alayım" dediğiniz ve kafanızı öne eğerek sipariş verdiğiniz an sizi gerçekten yalnız hissettiriyor. :)

6. Otogarda otobüs kalkarken kimseyle vedalaşmayınca.

Otobüs kalkarken herkesin el sallayacak bir tanıdığının olup sizin kimseye el sallayamamanız ve vedalaşamamanız, insana hem koyuyor hem de yalnız olduğunu fark ettiriyor...

7. Yaprak bile kıpırdatacak bir hareketlilikle karşılaşmayınca.

Hani bazı günler vardır, yaprak bile kıpırdamaz deriz ya, işte o günler bizi yerimizden kaldıracak bir mesaj, bir ziyaret, bir telefon bile gelmeyince yalnız kalmanın ne kadar zor olduğunu fark ediyoruz. :)

8. Bütün günü bilgisayar başında pinekleyerek geçirmeye başlayınca.

Sabahtan akşama kadar bilgisayar başında, sosyal medya, oyunlar, diziler ve müzikler arasında mekik dokuyarak geçirmek de özellikle o gece insanın ne kadar yalnız kaldığını fark ettiriyor.

9. Her yere tek kişilik bilet almaya alışınca.

Beklediğiniz bir sinema filmi veya bir tiyatro oyunu olsa dahi alınan her bileti tek kişilik aldığınızı fark edince yalnız kaldığınızı bir başka güzel bir şekilde anlıyorsunuz. Bir alana bir bedavayı da kullanamamak işin ayrı bir kötü tarafı. :)

10. Kapısı açık bir şekilde rahatça tuvalete girince.

Nasıl olsa gelen yok giden yok, hem dışarıdan gelecek tıkırtıları da duyabilirsiniz. Ancak yalnız kaldığınızı en çok hissettiğiniz anların başında gelir...

11. Bütün her şeyi tek kişilik plana göre oluşturunca.

Eve alınan eşyadan tutun da gıdaya kadar, her şeyi tek kişilik almak, yalnızlığın en büyük belirtilerinden biridir.

12. Köşe bucak tüm evi tek başına temizleyince...

Camı temizle, süpür, sil... Sabahtan akşama kadar bitmeyen temizliği tek başına yapmak zor olsa da yalnız kalınca yapmaktan başka çareniz kalmıyor. :)

13. Hiç durmadan dışarıdan fast food yemekler söylenmeye alışınca.

Üst üste günler boyunca dışarıdan yemek söylemeye alışınca ve bu durumu fark etmeyecek duruma gelince, insan bu evde neden sulu yemek pişmiyor diye düşünüyor... :)

14. Araç koltuklarında bir tek sürücü koltuğunun durmadan kirlendiğini fark edince.

Tabi diğer koltuklar sürücü koltuklarına göre daha az kirlenir lakin bu durumda diğer koltukların hemen hemen hiç kirlenmediğini ama sürücü koltuğunun durmadan kirlendiğini fark edince insan bu arabayı boşuna mı aldık diye düşünmüyor değil.. :)

15. Telefonun ana ekranında boş boş dolaştığını fark edince.

Telefon ekranının kilidini açıp, ana ekranda boş boş gezindikten sonra hiçbir şey yapmadan telefonu tekrar kapatmak ve sonra da derin bir iç geçirmek...

Bu içerik tamamen eğlence amaçlı üretilmiş olduğundan kullanılan görsel ve metinler haber değeri taşımamaktadır.


BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
akif-abdullah

1. fotoğraftaki çocukta kendimi gördüm. Özellikle lisede böyleydim. Ama yalnız olma sebebim, benim kimseyle anlaşamamamdan çok, onların beni adam yerine koymamasıydı. Bu her yaşta, her topluukta böyledir. İnsanlar, sizin ''onların işine yaramayacağınızı'' düşündüğü an böyle bir başınıza kalırsınız. Sonra ne mi oldu? Lise bitti, şeklimiz düzeldi, az biraz ünlendik, para kazanmaya başladık ( O arada lisedekiler, üniversitede okuyordu hâlâ. Sonra üniversiteyi bitirdiler 3-5 sene de iş bulamadılar.). Lisede adını bilmediğim, yüzümüze bakmayan kızlar Facebook'tan (Facebook'un ilk çıktığı zamanlar) eklemeye, mesaj göndermeye, telefon numaralarını göndermeye, oturalım mı bir yerlerde demeye başladı. Bilgisayar başında çalışıyorum. Hâlâ bir başımayım. Ama bu sefer mutluyum.

ugursenturk90gmail.com

bu neymiş ama artık ya bu kadar yanlızmısınız gerçekten

mycomx

#8 Tek değilmişim :)

merveaynaa

#15 temsili ben

yusuf-anil-biga

Böh dö yalnözam... (Ben de yalnızım)

erlik

benim için kriter #10. Gerisi hikaye ;)

Başlıklar

SinemaSosyal MedyaTiyatro
Görüş Bildir