Londra'da Neler Oluyor? Yoğun Bakım Yatakları Bir Hafta İçinde Dolabilir...
Independent gazetesi, İngiltere'nin güneyindeki durumu kritik Kovid-19 hastalarının, kilometrelerce uzaklıktaki hastanelere sevk edildiğini ve Londra'daki Ulusal Sağlık Hizmeti (NHS) yetkililerinin, başkentteki yoğun bakım yataklarının bir hafta içinde dolabileceğini gösteren veriler açıkladığını yazıyor.
Melih Görgün Yazio: Bir Yılın Son Günleri…
Nihayet geldi; hiç bitmeyecekmiş gibi geçen bir yılın son günleri. Ve bu veda ediş, içinde milyonlarca umudu barındırıyor. Bu yılın güzel haberleri bir kenarda bekleyedursun, yaşanan onca hayal kırıklığının ağırlığı; omuzlarda biraz yük, yüreklerde buruk bir sancı, bazı gözlerde de bazen damlamış bazen de donmuş bir gözyaşı…
Meltem Farah Konyalı Yazio: 2020'de Her Gün Bir Gün Daha Geçti…
1440 dakikada 5 dakika ruhunu dinledin mi? Bir günde 1440 dakika var ve sen o yüksek ruh için 5 dakika ayırdın mI? Yavaşladın mı? Kime baksam çok işi var, çok meşgul. Hayatta her şey için bolca vakit var hatırladın mı? Sevdiklerin, kendin, ruhun için ayıracak bolca vaktin var. Zaman zaten bir illüzyon; esniyor, esnetebilirsin fark ettin mi? Peki ya kendin? Ruhun? Unuttun değil mi? Herkesi ya da egonu memnun etme çabası yüzünden her gün bir gün daha geçti. Peki bu 5 dakikayı hak etmiyor musun? Senden bir yakının rica etse kaç 5 dakika harcarsın oysa… Altında yatan verici olarak değer kazanma, sevilme programı mı? Mükemmelliyetçilik mi? Yetersizlik hissi mi? Başarısızlık korkusu mu? Her neyse sen 5 dakika ayıramadıysan ne fark eder ki…
Bade Türe Yazio: 2020 Bir Film Adı Olsaydı
Bununla ilgili birçok film senaryoları yazılmaya başlandı bile. İyi bir korku filmi, fantastik kurgu, psikolojik gerilim trajikomik hepsi de olurmuş. Soluksuz hayatlarımızı uzaktan izlediğimiz bir yıldan geçtik. Soluksuz derken evet bu yıl nefeslerimizi her anlamda tuttuğumuz bir yıl oldu. Nefes alırsan ölürsün, verirsen öldürürsün. Arası zaten yok, kendi hayatlarımızın dışında başkalarında hayatını önemsediğimiz, dokunduğumuz, karşı tarafa yaptığımız her davranışın geri dönüşlerini iyi kötü aldığımız bir yıl, ev de kal, güvenli kal sloganı hayatımızın tam ortasından, evimizin duvarında asılı kaldı, hâlâ da orda en güzel köşede yerini almakta :) Evini otel gibi kullananlar için de evin kıymeti üzerine büyük sınav verdiler. Bu yıl gidebildiğimiz en uzak yer bir oda ilerisi oldu. +Nerdesin? -Mutfakta +Hımm sen? -Ben salonda Netflix. Her bir oda bir mekan görevi gördü. Lokasyon at hangi oda dememize az kalmıştı :)))) Ekmek yapmak hiç bu kadar havalı bir şey olmamıştı. Ben de tabi hemen öğrendim. Neler neler öğrenmedik ki? Evde spor yapan biriydim ama evdeki tüm eşyaların birer spor aleti olduğuna da bu yılda idrak ettim. Sandalyeler, masalar koltuklar, kapılar, duvarlar hepsi gelişimiz için birer araçmış. :)
